ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΝΙΚ.ΜΠΑΚΟΛΑΣ
Πάρεδρος Παιδ.Ινστ.-Επιθεωρητής
Dip.Ed.,B.Ed., B.Pol.Sc.,ProDr.Ed.(3952/82ΔΙΚΑΤΣΑ)
Γούναρη 42,Αγία Παρασκευή,153.43. Αθήναι. ΠΑΛΛΉΝΗ 10-9-2007
Τηλ.210-6006134 —Τηλ-FAX 210-6031874, κ.6974771776

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ,Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Η Ε΄ αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων την 9η Ιουνίου 1975 ψήφισε,

εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος ,

τα ισχύον και εφαρμοζόμενο Σύνταγμα ,ως βασική Πολιτειακή εξέλιξη του Συντάγματος του 1952 και ως αποκατάσταση της Πολιτικής Ανωμαλίας.

Οι βασικές Διατάξεις, ως πρώτο μέρος του Συντάγματος, περιλαμβάνουν την μορφή του πολιτεύματος, άρθρα 1 και 2,και τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας,άρθρο 3.
Παρακάτω παραθέτουμε αυτά τα άρθρα με την γλωσσική διατύπωση της αναθεώρησης του 2001.





Αυτές οι βασικές διατάξεις θεμελιώνουν τον άξονα πολιτικών και πολιτισμικών Αξιών, που είναι κυρίως Ελληνορθόδοξες και οικουμενικές, τονίζοντας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου.

Στο δεύτερο μέρος, που αφορά τα Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, περιλαμβάνεται το άρθρο 16 που αναφέρεται στην Παιδεία, την διδασκαλία, την έρευνα, την τέχνη και την επιστήμη.



Εδώ τονίζεται ιδιαίτερα το ότι:
Η Ακαδημαϊκή ελευθερία και η Ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής εις το Σύνταγμα.

Το δεύτερο μέρος (4-25 άρθρα) καταγράφεται ως Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα,. Δεν αναφέρεται στο καθήκον θεωρώντας το καθήκον, ως αυτονόητο και επόμενο στην έννοια δικαίωμα.
Οι συντάκτες όμως του συνταγματικού κειμένου φαίνεται ότι κάτι γνώριζαν για κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας από κακόβουλους επιστήμονες ιδιαίτερα σε κοσμικούς κύκλους στη Δύση.
Το 1975 που ψηφίστηκε το ισχύον στην Ελλάδα Σύνταγμα, στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού η έννοια Επιστήμη είχε μια τάση απολυτοποίησης.
Αυτός ο προσανατολισμός της Απολυτοποίησης, ήταν το κριτήριο Πρόβλεψης της κατάρρευσης. ( Karl Popper στη δεκαετία του 1930,Νίκου Βασιλειάδη 1967) . Για να αποκλείσουν την κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας, πρόσθεσαν με έμφαση και ρητά το καθήκον Υπακοής στο άρθρο 16 &1.
Ιδιαίτερα όμως το πρώτο μέρος ,ως Βάση και ως άξονας Αξιακός, είναι ιεραρχικά πιο ισχυρός, για να μας θυμίζει τα όρια Ελευθερίας, Δικαιωμάτων και Καθηκόντων,όταν ενεργούμε ως Επιστήμονες, ως Ερευνητές, ως λειτουργοί της Τέχνης, ως Διδάσκαλοι όλων των βαθμίδων, ως δημόσιοι λειτουργοί με την ευρύτερη έννοια ,κ.λ.π.
Δυστυχώς για την πατρίδα μας, μας προέκυψαν οι αγωνιστές του 114 που από πολλά χρόνια, διαβάζουν ανάποδα το Σύνταγμα. Με την de facto Πρακτική δημιούργησαν μεγάλους Μύθους με στοιχεία Απολυτότητας. Την δοκίμασαν πρώτα στο Νόμο Πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση με το άρθρο 2 του 1268/82 για το περίφημο άσυλο.
Πουθενά στο ισχύον Σύνταγμα δεν αναφέρεται ούτε υπονοείται τέτοια έννοια. Ούτε προβλέπεται σε άλλη χώρα.Ο Μύθος άσυλο έγινε Μινώταυρος που παντού σπέρνει Τρόμο. Άλλος Μύθος μας παρουσιάσθηκε προκλητικά και απόλυτα η Επιστήμη.Είναι πρόσφατη η απολυτοποίηση με το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού.
Συντάκτης του μύθου «άσυλο» λέγεται ότι είναι ένας Εγκληματολόγος Καθηγητής.
Γι αυτό και οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να εμβαθύνουν σε κάτι τέτοια καυτά θέματα κι ας είναι καθημερινοί μάρτυρες παρεμπόδισης της Ελευθερίας στην ΄Ερευνα,στη Διδασκαλία κ.λ.π.

Στο Σύνταγμα του 1952 ,το άρθρο 21 & 2 έλεγε : «Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουν από το ΄Εθνος..» και στο Σύνταγμα του 1975 η διάταξη αυτή διατυπώθηκε από την Ολομέλεια της Ε΄Αναθεωρητικής Βουλής ως & 3 του άρθρου 1 ως εξής: «Άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουν εκ του Λαού και υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους..»
Στην εισηγητική Έκθεση γίνεται λόγος για την διατύπωση αυτή και την συνεχή ιστορικότητα του Λαού,ως φορέα.

Στο Σύνταγμα του 1952 το 16ο άρθρο για την Παιδεία ,&2 :
«Εις πάντα τα σχολεία μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως η διδασκαλία αποσκοπεί την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της Εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού».
Στο Σύνταγμα του 1975, η αντίστοιχη & 2:

«Η παιδεία αποτελεί βασική απόστολή του Κράτους,έχει δε ως σκοπόν την ηθικήν, πνευματικήν, επαγγελματικήν και φυσικήν αγωγήν των Ελλήνων, την ανάπτυξιν της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασιν αυτών ως ελευθέρων και υπευθύνων πολιτών.»
Σαφέστατα η τελευταία διατύπωση αφορά το σύνολο του Εκπαιδευτικού Συστήματος και ιδιαίτερα αφορά τα Πανεπιστήμια που με τον μύθο « άσυλο» έχουν καταργήσει το Σύνταγμα.
Σημειώθηκαν τα παραπάνω με αφορμή την έντονη συζήτηση για το περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄στον ALTER την 11-9—07 την 9η ώρα βραδυνή. Ο πατέρας δημοσιογράφος ζητούσε την επέμβαση Εισαγγελέα για το περιεχόμενο του βιβλίου και ο καθ’ ύλην τ. Υπουργός με έμφαση επέμενε ,ότι «δεν υπάρχουν εισαγγελείς για την Παιδεία». Ο ίδιος είχε αρχίσει την εισαγωγή επικαλούμενος την επέμβαση του εισαγγελέα για την μη διανομή του βιβλίου.
Εδώ προκύπτει το σημαντικό ερώτημα: Οι φορείς των δύο άλλων εξουσιών, δηλαδή η Εκτελεστική και η Δικαστική, δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα για την Εφαρμογή των Βασικών διατάξεων του Συντάγματος;
Η Επιστημονική Κοινότητα έχει ιδιότυπον άσυλον σε ό,τι αφορά την Δημοκρατική Λειτουργία μιας Πολιτείας;
Αν συμβαίνουν αυτά στην Ακαδημαϊκή Κοινότητα, με την ανοχή των Υπουργών και των Δικαστών, τότε ποιος ευθύνεται για την διάλυση του Κράτους;
Το 1978 στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου άκουσα με έκπληξη ότι από την Αμερική τέθηκε ερώτημα περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 16 και μετά από χρόνια οι παράγοντες που έθεσαν το ερώτημα έγιναν Πανεπιστημιακοί σε Θεωρητικές Σχολές στην Ελλάδα, αντιδρώντας πιθανόν τώρα για την τροποποίηση του άρθρου 16 .
΄Ολες οι παραπάνω μνημονευόμενες βασικές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν ακόμα, αλλά δεν εφαρμόζονται, ενισχύονται για την εφαρμογή τους και από την Σύμβαση της Ρώμης ( Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και από το άρθρο 26 των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Στη Σύμβαση της Ρώμης και ειδικότερα στο πρόσθετο Πρωτόκολλο, με το άρθρο 2 τονίζονται τα δικαιώματα για την εκπαίδευση των γονέων:
……………………………………
«..Παν κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσιν την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις.

Και το αρθρ.26 &3 των Ανθρ.Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
………………
Οι γονείς έχουν,κατά προτεραιότητα,το δικαίωμα , όπως εκλέγωσι το είδοςτης εκπαιδεύσεως,ήτις θα δοθή εις τα τέκνα των…


Με αγωνία και με συναίσθηση ευθύνης Πολιτικού Επιστήμονα που μεταπτυχιακά ειδικεύτηκε σε αυτά τα θέματα,
με την εμπειρία που απέκτησε μέσα στο Εκπαιδευτικό Σύστημα για πολλά χρόνια, σημείωσα τα παραπάνω με την ελπίδα,
ότι κάποιος θα «χουγιάξει βροντερά» για να δείξει τον Προσανατολισμό της Ελληνορθόδοξης Παιδείας που στα χαρτιά ευτυχώς ακόμα ισχύει.
Συνειδητά οι Γραικύλοι, ως Πράκτορες, γνωρίζουν ότι αδικούν την Πατρίδα μας παρανομούντες και σπέρνοντας τρόμο. Στον δικό μας φόβο και στην δική μας αδράνεια στηρίζονται. Ήγγικεν η ώρα δια Μετάνοια..