ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΝΙΚ.ΜΠΑΚΟΛΑΣ
Πάρεδρος Παιδ.Ινστ.-Επιθεωρητής
Dip.Ed.,B.Ed., B.Pol.Sc.,ProDr.Ed.(3952/82ΔΙΚΑΤΣΑ)
Γούναρη 42,Αγία Παρασκευή,153.43. Αθήναι. ΠΑΛΛΉΝΗ 10-9-2007
Τηλ.210-6006134 —Τηλ-FAX 210-6031874, κ.6974771776
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ,Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Η Ε΄ αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων την 9η Ιουνίου 1975 ψήφισε,
εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος ,
τα ισχύον και εφαρμοζόμενο Σύνταγμα ,ως βασική Πολιτειακή εξέλιξη του Συντάγματος του 1952 και ως αποκατάσταση της Πολιτικής Ανωμαλίας.
Οι βασικές Διατάξεις, ως πρώτο μέρος του Συντάγματος, περιλαμβάνουν την μορφή του πολιτεύματος, άρθρα 1 και 2,και τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας,άρθρο 3.
Παρακάτω παραθέτουμε αυτά τα άρθρα με την γλωσσική διατύπωση της αναθεώρησης του 2001.
Αυτές οι βασικές διατάξεις θεμελιώνουν τον άξονα πολιτικών και πολιτισμικών Αξιών, που είναι κυρίως Ελληνορθόδοξες και οικουμενικές, τονίζοντας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου.
Στο δεύτερο μέρος, που αφορά τα Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, περιλαμβάνεται το άρθρο 16 που αναφέρεται στην Παιδεία, την διδασκαλία, την έρευνα, την τέχνη και την επιστήμη.
Εδώ τονίζεται ιδιαίτερα το ότι:
Η Ακαδημαϊκή ελευθερία και η Ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής εις το Σύνταγμα.
Το δεύτερο μέρος (4-25 άρθρα) καταγράφεται ως Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα,. Δεν αναφέρεται στο καθήκον θεωρώντας το καθήκον, ως αυτονόητο και επόμενο στην έννοια δικαίωμα.
Οι συντάκτες όμως του συνταγματικού κειμένου φαίνεται ότι κάτι γνώριζαν για κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας από κακόβουλους επιστήμονες ιδιαίτερα σε κοσμικούς κύκλους στη Δύση.
Το 1975 που ψηφίστηκε το ισχύον στην Ελλάδα Σύνταγμα, στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού η έννοια Επιστήμη είχε μια τάση απολυτοποίησης.
Αυτός ο προσανατολισμός της Απολυτοποίησης, ήταν το κριτήριο Πρόβλεψης της κατάρρευσης. ( Karl Popper στη δεκαετία του 1930,Νίκου Βασιλειάδη 1967) . Για να αποκλείσουν την κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας, πρόσθεσαν με έμφαση και ρητά το καθήκον Υπακοής στο άρθρο 16 &1.
Ιδιαίτερα όμως το πρώτο μέρος ,ως Βάση και ως άξονας Αξιακός, είναι ιεραρχικά πιο ισχυρός, για να μας θυμίζει τα όρια Ελευθερίας, Δικαιωμάτων και Καθηκόντων,όταν ενεργούμε ως Επιστήμονες, ως Ερευνητές, ως λειτουργοί της Τέχνης, ως Διδάσκαλοι όλων των βαθμίδων, ως δημόσιοι λειτουργοί με την ευρύτερη έννοια ,κ.λ.π.
Δυστυχώς για την πατρίδα μας, μας προέκυψαν οι αγωνιστές του 114 που από πολλά χρόνια, διαβάζουν ανάποδα το Σύνταγμα. Με την de facto Πρακτική δημιούργησαν μεγάλους Μύθους με στοιχεία Απολυτότητας. Την δοκίμασαν πρώτα στο Νόμο Πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση με το άρθρο 2 του 1268/82 για το περίφημο άσυλο.
Πουθενά στο ισχύον Σύνταγμα δεν αναφέρεται ούτε υπονοείται τέτοια έννοια. Ούτε προβλέπεται σε άλλη χώρα.Ο Μύθος άσυλο έγινε Μινώταυρος που παντού σπέρνει Τρόμο. Άλλος Μύθος μας παρουσιάσθηκε προκλητικά και απόλυτα η Επιστήμη.Είναι πρόσφατη η απολυτοποίηση με το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού.
Συντάκτης του μύθου «άσυλο» λέγεται ότι είναι ένας Εγκληματολόγος Καθηγητής.
Γι αυτό και οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να εμβαθύνουν σε κάτι τέτοια καυτά θέματα κι ας είναι καθημερινοί μάρτυρες παρεμπόδισης της Ελευθερίας στην ΄Ερευνα,στη Διδασκαλία κ.λ.π.
Στο Σύνταγμα του 1952 ,το άρθρο 21 & 2 έλεγε : «Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουν από το ΄Εθνος..» και στο Σύνταγμα του 1975 η διάταξη αυτή διατυπώθηκε από την Ολομέλεια της Ε΄Αναθεωρητικής Βουλής ως & 3 του άρθρου 1 ως εξής: «Άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουν εκ του Λαού και υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους..»
Στην εισηγητική Έκθεση γίνεται λόγος για την διατύπωση αυτή και την συνεχή ιστορικότητα του Λαού,ως φορέα.
Στο Σύνταγμα του 1952 το 16ο άρθρο για την Παιδεία ,&2 :
«Εις πάντα τα σχολεία μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως η διδασκαλία αποσκοπεί την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της Εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού».
Στο Σύνταγμα του 1975, η αντίστοιχη & 2:
«Η παιδεία αποτελεί βασική απόστολή του Κράτους,έχει δε ως σκοπόν την ηθικήν, πνευματικήν, επαγγελματικήν και φυσικήν αγωγήν των Ελλήνων, την ανάπτυξιν της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασιν αυτών ως ελευθέρων και υπευθύνων πολιτών.»
Σαφέστατα η τελευταία διατύπωση αφορά το σύνολο του Εκπαιδευτικού Συστήματος και ιδιαίτερα αφορά τα Πανεπιστήμια που με τον μύθο « άσυλο» έχουν καταργήσει το Σύνταγμα.
Σημειώθηκαν τα παραπάνω με αφορμή την έντονη συζήτηση για το περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄στον ALTER την 11-9—07 την 9η ώρα βραδυνή. Ο πατέρας δημοσιογράφος ζητούσε την επέμβαση Εισαγγελέα για το περιεχόμενο του βιβλίου και ο καθ’ ύλην τ. Υπουργός με έμφαση επέμενε ,ότι «δεν υπάρχουν εισαγγελείς για την Παιδεία». Ο ίδιος είχε αρχίσει την εισαγωγή επικαλούμενος την επέμβαση του εισαγγελέα για την μη διανομή του βιβλίου.
Εδώ προκύπτει το σημαντικό ερώτημα: Οι φορείς των δύο άλλων εξουσιών, δηλαδή η Εκτελεστική και η Δικαστική, δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα για την Εφαρμογή των Βασικών διατάξεων του Συντάγματος;
Η Επιστημονική Κοινότητα έχει ιδιότυπον άσυλον σε ό,τι αφορά την Δημοκρατική Λειτουργία μιας Πολιτείας;
Αν συμβαίνουν αυτά στην Ακαδημαϊκή Κοινότητα, με την ανοχή των Υπουργών και των Δικαστών, τότε ποιος ευθύνεται για την διάλυση του Κράτους;
Το 1978 στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου άκουσα με έκπληξη ότι από την Αμερική τέθηκε ερώτημα περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 16 και μετά από χρόνια οι παράγοντες που έθεσαν το ερώτημα έγιναν Πανεπιστημιακοί σε Θεωρητικές Σχολές στην Ελλάδα, αντιδρώντας πιθανόν τώρα για την τροποποίηση του άρθρου 16 .
΄Ολες οι παραπάνω μνημονευόμενες βασικές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν ακόμα, αλλά δεν εφαρμόζονται, ενισχύονται για την εφαρμογή τους και από την Σύμβαση της Ρώμης ( Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και από το άρθρο 26 των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στη Σύμβαση της Ρώμης και ειδικότερα στο πρόσθετο Πρωτόκολλο, με το άρθρο 2 τονίζονται τα δικαιώματα για την εκπαίδευση των γονέων:
……………………………………
«..Παν κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσιν την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις.
Και το αρθρ.26 &3 των Ανθρ.Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
………………
Οι γονείς έχουν,κατά προτεραιότητα,το δικαίωμα , όπως εκλέγωσι το είδοςτης εκπαιδεύσεως,ήτις θα δοθή εις τα τέκνα των…
Με αγωνία και με συναίσθηση ευθύνης Πολιτικού Επιστήμονα που μεταπτυχιακά ειδικεύτηκε σε αυτά τα θέματα,
με την εμπειρία που απέκτησε μέσα στο Εκπαιδευτικό Σύστημα για πολλά χρόνια, σημείωσα τα παραπάνω με την ελπίδα,
ότι κάποιος θα «χουγιάξει βροντερά» για να δείξει τον Προσανατολισμό της Ελληνορθόδοξης Παιδείας που στα χαρτιά ευτυχώς ακόμα ισχύει.
Συνειδητά οι Γραικύλοι, ως Πράκτορες, γνωρίζουν ότι αδικούν την Πατρίδα μας παρανομούντες και σπέρνοντας τρόμο. Στον δικό μας φόβο και στην δική μας αδράνεια στηρίζονται. Ήγγικεν η ώρα δια Μετάνοια..
Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010
ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΝΙΚ.ΜΠΑΚΟΛΑΣ
Πάρεδρος Παιδ.Ινστ.-Επιθεωρητής
Dip.Ed.,B.Ed., B.Pol.Sc.,ProDr.Ed.(3952/82ΔΙΚΑΤΣΑ)
Γούναρη 42,Αγία Παρασκευή,153.43. Αθήναι. ΠΑΛΛΉΝΗ 10-9-2007
Τηλ.210-6006134 —Τηλ-FAX 210-6031874, κ.6974771776
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ,Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Η Ε΄ αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων την 9η Ιουνίου 1975 ψήφισε,
εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος ,
τα ισχύον και εφαρμοζόμενο Σύνταγμα ,ως βασική Πολιτειακή εξέλιξη του Συντάγματος του 1952 και ως αποκατάσταση της Πολιτικής Ανωμαλίας.
Οι βασικές Διατάξεις, ως πρώτο μέρος του Συντάγματος, περιλαμβάνουν την μορφή του πολιτεύματος, άρθρα 1 και 2,και τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας,άρθρο 3.
Παρακάτω παραθέτουμε αυτά τα άρθρα με την γλωσσική διατύπωση της αναθεώρησης του 2001.
Αυτές οι βασικές διατάξεις θεμελιώνουν τον άξονα πολιτικών και πολιτισμικών Αξιών, που είναι κυρίως Ελληνορθόδοξες και οικουμενικές, τονίζοντας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου.
Στο δεύτερο μέρος, που αφορά τα Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, περιλαμβάνεται το άρθρο 16 που αναφέρεται στην Παιδεία, την διδασκαλία, την έρευνα, την τέχνη και την επιστήμη.
Εδώ τονίζεται ιδιαίτερα το ότι:
Η Ακαδημαϊκή ελευθερία και η Ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής εις το Σύνταγμα.
Το δεύτερο μέρος (4-25 άρθρα) καταγράφεται ως Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα,. Δεν αναφέρεται στο καθήκον θεωρώντας το καθήκον, ως αυτονόητο και επόμενο στην έννοια δικαίωμα.
Οι συντάκτες όμως του συνταγματικού κειμένου φαίνεται ότι κάτι γνώριζαν για κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας από κακόβουλους επιστήμονες ιδιαίτερα σε κοσμικούς κύκλους στη Δύση.
Το 1975 που ψηφίστηκε το ισχύον στην Ελλάδα Σύνταγμα, στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού η έννοια Επιστήμη είχε μια τάση απολυτοποίησης.
Αυτός ο προσανατολισμός της Απολυτοποίησης, ήταν το κριτήριο Πρόβλεψης της κατάρρευσης. ( Karl Popper στη δεκαετία του 1930,Νίκου Βασιλειάδη 1967) . Για να αποκλείσουν την κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας, πρόσθεσαν με έμφαση και ρητά το καθήκον Υπακοής στο άρθρο 16 &1.
Ιδιαίτερα όμως το πρώτο μέρος ,ως Βάση και ως άξονας Αξιακός, είναι ιεραρχικά πιο ισχυρός, για να μας θυμίζει τα όρια Ελευθερίας, Δικαιωμάτων και Καθηκόντων,όταν ενεργούμε ως Επιστήμονες, ως Ερευνητές, ως λειτουργοί της Τέχνης, ως Διδάσκαλοι όλων των βαθμίδων, ως δημόσιοι λειτουργοί με την ευρύτερη έννοια ,κ.λ.π.
Δυστυχώς για την πατρίδα μας, μας προέκυψαν οι αγωνιστές του 114 που από πολλά χρόνια, διαβάζουν ανάποδα το Σύνταγμα. Με την de facto Πρακτική δημιούργησαν μεγάλους Μύθους με στοιχεία Απολυτότητας. Την δοκίμασαν πρώτα στο Νόμο Πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση με το άρθρο 2 του 1268/82 για το περίφημο άσυλο.
Πουθενά στο ισχύον Σύνταγμα δεν αναφέρεται ούτε υπονοείται τέτοια έννοια. Ούτε προβλέπεται σε άλλη χώρα.Ο Μύθος άσυλο έγινε Μινώταυρος που παντού σπέρνει Τρόμο. Άλλος Μύθος μας παρουσιάσθηκε προκλητικά και απόλυτα η Επιστήμη.Είναι πρόσφατη η απολυτοποίηση με το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού.
Συντάκτης του μύθου «άσυλο» λέγεται ότι είναι ένας Εγκληματολόγος Καθηγητής.
Γι αυτό και οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να εμβαθύνουν σε κάτι τέτοια καυτά θέματα κι ας είναι καθημερινοί μάρτυρες παρεμπόδισης της Ελευθερίας στην ΄Ερευνα,στη Διδασκαλία κ.λ.π.
Στο Σύνταγμα του 1952 ,το άρθρο 21 & 2 έλεγε : «Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουν από το ΄Εθνος..» και στο Σύνταγμα του 1975 η διάταξη αυτή διατυπώθηκε από την Ολομέλεια της Ε΄Αναθεωρητικής Βουλής ως & 3 του άρθρου 1 ως εξής: «Άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουν εκ του Λαού και υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους..»
Στην εισηγητική Έκθεση γίνεται λόγος για την διατύπωση αυτή και την συνεχή ιστορικότητα του Λαού,ως φορέα.
Στο Σύνταγμα του 1952 το 16ο άρθρο για την Παιδεία ,&2 :
«Εις πάντα τα σχολεία μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως η διδασκαλία αποσκοπεί την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της Εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού».
Στο Σύνταγμα του 1975, η αντίστοιχη & 2:
«Η παιδεία αποτελεί βασική απόστολή του Κράτους,έχει δε ως σκοπόν την ηθικήν, πνευματικήν, επαγγελματικήν και φυσικήν αγωγήν των Ελλήνων, την ανάπτυξιν της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασιν αυτών ως ελευθέρων και υπευθύνων πολιτών.»
Σαφέστατα η τελευταία διατύπωση αφορά το σύνολο του Εκπαιδευτικού Συστήματος και ιδιαίτερα αφορά τα Πανεπιστήμια που με τον μύθο « άσυλο» έχουν καταργήσει το Σύνταγμα.
Σημειώθηκαν τα παραπάνω με αφορμή την έντονη συζήτηση για το περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄στον ALTER την 11-9—07 την 9η ώρα βραδυνή. Ο πατέρας δημοσιογράφος ζητούσε την επέμβαση Εισαγγελέα για το περιεχόμενο του βιβλίου και ο καθ’ ύλην τ. Υπουργός με έμφαση επέμενε ,ότι «δεν υπάρχουν εισαγγελείς για την Παιδεία». Ο ίδιος είχε αρχίσει την εισαγωγή επικαλούμενος την επέμβαση του εισαγγελέα για την μη διανομή του βιβλίου.
Εδώ προκύπτει το σημαντικό ερώτημα: Οι φορείς των δύο άλλων εξουσιών, δηλαδή η Εκτελεστική και η Δικαστική, δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα για την Εφαρμογή των Βασικών διατάξεων του Συντάγματος;
Η Επιστημονική Κοινότητα έχει ιδιότυπον άσυλον σε ό,τι αφορά την Δημοκρατική Λειτουργία μιας Πολιτείας;
Αν συμβαίνουν αυτά στην Ακαδημαϊκή Κοινότητα, με την ανοχή των Υπουργών και των Δικαστών, τότε ποιος ευθύνεται για την διάλυση του Κράτους;
Το 1978 στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου άκουσα με έκπληξη ότι από την Αμερική τέθηκε ερώτημα περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 16 και μετά από χρόνια οι παράγοντες που έθεσαν το ερώτημα έγιναν Πανεπιστημιακοί σε Θεωρητικές Σχολές στην Ελλάδα, αντιδρώντας πιθανόν τώρα για την τροποποίηση του άρθρου 16 .
΄Ολες οι παραπάνω μνημονευόμενες βασικές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν ακόμα, αλλά δεν εφαρμόζονται, ενισχύονται για την εφαρμογή τους και από την Σύμβαση της Ρώμης ( Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και από το άρθρο 26 των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στη Σύμβαση της Ρώμης και ειδικότερα στο πρόσθετο Πρωτόκολλο, με το άρθρο 2 τονίζονται τα δικαιώματα για την εκπαίδευση των γονέων:
……………………………………
«..Παν κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσιν την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις.
Και το αρθρ.26 &3 των Ανθρ.Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
………………
Οι γονείς έχουν,κατά προτεραιότητα,το δικαίωμα , όπως εκλέγωσι το είδοςτης εκπαιδεύσεως,ήτις θα δοθή εις τα τέκνα των…
Με αγωνία και με συναίσθηση ευθύνης Πολιτικού Επιστήμονα που μεταπτυχιακά ειδικεύτηκε σε αυτά τα θέματα,
με την εμπειρία που απέκτησε μέσα στο Εκπαιδευτικό Σύστημα για πολλά χρόνια, σημείωσα τα παραπάνω με την ελπίδα,
ότι κάποιος θα «χουγιάξει βροντερά» για να δείξει τον Προσανατολισμό της Ελληνορθόδοξης Παιδείας που στα χαρτιά ευτυχώς ακόμα ισχύει.
Συνειδητά οι Γραικύλοι, ως Πράκτορες, γνωρίζουν ότι αδικούν την Πατρίδα μας παρανομούντες και σπέρνοντας τρόμο. Στον δικό μας φόβο και στην δική μας αδράνεια στηρίζονται. Ήγγικεν η ώρα δια Μετάνοια..
Πάρεδρος Παιδ.Ινστ.-Επιθεωρητής
Dip.Ed.,B.Ed., B.Pol.Sc.,ProDr.Ed.(3952/82ΔΙΚΑΤΣΑ)
Γούναρη 42,Αγία Παρασκευή,153.43. Αθήναι. ΠΑΛΛΉΝΗ 10-9-2007
Τηλ.210-6006134 —Τηλ-FAX 210-6031874, κ.6974771776
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ,Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Η Ε΄ αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων την 9η Ιουνίου 1975 ψήφισε,
εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος ,
τα ισχύον και εφαρμοζόμενο Σύνταγμα ,ως βασική Πολιτειακή εξέλιξη του Συντάγματος του 1952 και ως αποκατάσταση της Πολιτικής Ανωμαλίας.
Οι βασικές Διατάξεις, ως πρώτο μέρος του Συντάγματος, περιλαμβάνουν την μορφή του πολιτεύματος, άρθρα 1 και 2,και τη σχέση Εκκλησίας και Πολιτείας,άρθρο 3.
Παρακάτω παραθέτουμε αυτά τα άρθρα με την γλωσσική διατύπωση της αναθεώρησης του 2001.
Αυτές οι βασικές διατάξεις θεμελιώνουν τον άξονα πολιτικών και πολιτισμικών Αξιών, που είναι κυρίως Ελληνορθόδοξες και οικουμενικές, τονίζοντας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου.
Στο δεύτερο μέρος, που αφορά τα Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, περιλαμβάνεται το άρθρο 16 που αναφέρεται στην Παιδεία, την διδασκαλία, την έρευνα, την τέχνη και την επιστήμη.
Εδώ τονίζεται ιδιαίτερα το ότι:
Η Ακαδημαϊκή ελευθερία και η Ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής εις το Σύνταγμα.
Το δεύτερο μέρος (4-25 άρθρα) καταγράφεται ως Ατομικά και Κοινωνικά δικαιώματα,. Δεν αναφέρεται στο καθήκον θεωρώντας το καθήκον, ως αυτονόητο και επόμενο στην έννοια δικαίωμα.
Οι συντάκτες όμως του συνταγματικού κειμένου φαίνεται ότι κάτι γνώριζαν για κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας από κακόβουλους επιστήμονες ιδιαίτερα σε κοσμικούς κύκλους στη Δύση.
Το 1975 που ψηφίστηκε το ισχύον στην Ελλάδα Σύνταγμα, στις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού η έννοια Επιστήμη είχε μια τάση απολυτοποίησης.
Αυτός ο προσανατολισμός της Απολυτοποίησης, ήταν το κριτήριο Πρόβλεψης της κατάρρευσης. ( Karl Popper στη δεκαετία του 1930,Νίκου Βασιλειάδη 1967) . Για να αποκλείσουν την κατάχρηση της Ακαδημαϊκής Ελευθερίας, πρόσθεσαν με έμφαση και ρητά το καθήκον Υπακοής στο άρθρο 16 &1.
Ιδιαίτερα όμως το πρώτο μέρος ,ως Βάση και ως άξονας Αξιακός, είναι ιεραρχικά πιο ισχυρός, για να μας θυμίζει τα όρια Ελευθερίας, Δικαιωμάτων και Καθηκόντων,όταν ενεργούμε ως Επιστήμονες, ως Ερευνητές, ως λειτουργοί της Τέχνης, ως Διδάσκαλοι όλων των βαθμίδων, ως δημόσιοι λειτουργοί με την ευρύτερη έννοια ,κ.λ.π.
Δυστυχώς για την πατρίδα μας, μας προέκυψαν οι αγωνιστές του 114 που από πολλά χρόνια, διαβάζουν ανάποδα το Σύνταγμα. Με την de facto Πρακτική δημιούργησαν μεγάλους Μύθους με στοιχεία Απολυτότητας. Την δοκίμασαν πρώτα στο Νόμο Πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση με το άρθρο 2 του 1268/82 για το περίφημο άσυλο.
Πουθενά στο ισχύον Σύνταγμα δεν αναφέρεται ούτε υπονοείται τέτοια έννοια. Ούτε προβλέπεται σε άλλη χώρα.Ο Μύθος άσυλο έγινε Μινώταυρος που παντού σπέρνει Τρόμο. Άλλος Μύθος μας παρουσιάσθηκε προκλητικά και απόλυτα η Επιστήμη.Είναι πρόσφατη η απολυτοποίηση με το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού.
Συντάκτης του μύθου «άσυλο» λέγεται ότι είναι ένας Εγκληματολόγος Καθηγητής.
Γι αυτό και οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να εμβαθύνουν σε κάτι τέτοια καυτά θέματα κι ας είναι καθημερινοί μάρτυρες παρεμπόδισης της Ελευθερίας στην ΄Ερευνα,στη Διδασκαλία κ.λ.π.
Στο Σύνταγμα του 1952 ,το άρθρο 21 & 2 έλεγε : «Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουν από το ΄Εθνος..» και στο Σύνταγμα του 1975 η διάταξη αυτή διατυπώθηκε από την Ολομέλεια της Ε΄Αναθεωρητικής Βουλής ως & 3 του άρθρου 1 ως εξής: «Άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουν εκ του Λαού και υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους..»
Στην εισηγητική Έκθεση γίνεται λόγος για την διατύπωση αυτή και την συνεχή ιστορικότητα του Λαού,ως φορέα.
Στο Σύνταγμα του 1952 το 16ο άρθρο για την Παιδεία ,&2 :
«Εις πάντα τα σχολεία μέσης και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως η διδασκαλία αποσκοπεί την ηθικήν και πνευματικήν αγωγήν και την ανάπτυξιν της Εθνικής συνειδήσεως των νέων επί τη βάσει των ιδεολογικών κατευθύνσεων του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού».
Στο Σύνταγμα του 1975, η αντίστοιχη & 2:
«Η παιδεία αποτελεί βασική απόστολή του Κράτους,έχει δε ως σκοπόν την ηθικήν, πνευματικήν, επαγγελματικήν και φυσικήν αγωγήν των Ελλήνων, την ανάπτυξιν της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασιν αυτών ως ελευθέρων και υπευθύνων πολιτών.»
Σαφέστατα η τελευταία διατύπωση αφορά το σύνολο του Εκπαιδευτικού Συστήματος και ιδιαίτερα αφορά τα Πανεπιστήμια που με τον μύθο « άσυλο» έχουν καταργήσει το Σύνταγμα.
Σημειώθηκαν τα παραπάνω με αφορμή την έντονη συζήτηση για το περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄στον ALTER την 11-9—07 την 9η ώρα βραδυνή. Ο πατέρας δημοσιογράφος ζητούσε την επέμβαση Εισαγγελέα για το περιεχόμενο του βιβλίου και ο καθ’ ύλην τ. Υπουργός με έμφαση επέμενε ,ότι «δεν υπάρχουν εισαγγελείς για την Παιδεία». Ο ίδιος είχε αρχίσει την εισαγωγή επικαλούμενος την επέμβαση του εισαγγελέα για την μη διανομή του βιβλίου.
Εδώ προκύπτει το σημαντικό ερώτημα: Οι φορείς των δύο άλλων εξουσιών, δηλαδή η Εκτελεστική και η Δικαστική, δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα για την Εφαρμογή των Βασικών διατάξεων του Συντάγματος;
Η Επιστημονική Κοινότητα έχει ιδιότυπον άσυλον σε ό,τι αφορά την Δημοκρατική Λειτουργία μιας Πολιτείας;
Αν συμβαίνουν αυτά στην Ακαδημαϊκή Κοινότητα, με την ανοχή των Υπουργών και των Δικαστών, τότε ποιος ευθύνεται για την διάλυση του Κράτους;
Το 1978 στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου άκουσα με έκπληξη ότι από την Αμερική τέθηκε ερώτημα περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 16 και μετά από χρόνια οι παράγοντες που έθεσαν το ερώτημα έγιναν Πανεπιστημιακοί σε Θεωρητικές Σχολές στην Ελλάδα, αντιδρώντας πιθανόν τώρα για την τροποποίηση του άρθρου 16 .
΄Ολες οι παραπάνω μνημονευόμενες βασικές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν ακόμα, αλλά δεν εφαρμόζονται, ενισχύονται για την εφαρμογή τους και από την Σύμβαση της Ρώμης ( Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και από το άρθρο 26 των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στη Σύμβαση της Ρώμης και ειδικότερα στο πρόσθετο Πρωτόκολλο, με το άρθρο 2 τονίζονται τα δικαιώματα για την εκπαίδευση των γονέων:
……………………………………
«..Παν κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσιν την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις.
Και το αρθρ.26 &3 των Ανθρ.Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
………………
Οι γονείς έχουν,κατά προτεραιότητα,το δικαίωμα , όπως εκλέγωσι το είδοςτης εκπαιδεύσεως,ήτις θα δοθή εις τα τέκνα των…
Με αγωνία και με συναίσθηση ευθύνης Πολιτικού Επιστήμονα που μεταπτυχιακά ειδικεύτηκε σε αυτά τα θέματα,
με την εμπειρία που απέκτησε μέσα στο Εκπαιδευτικό Σύστημα για πολλά χρόνια, σημείωσα τα παραπάνω με την ελπίδα,
ότι κάποιος θα «χουγιάξει βροντερά» για να δείξει τον Προσανατολισμό της Ελληνορθόδοξης Παιδείας που στα χαρτιά ευτυχώς ακόμα ισχύει.
Συνειδητά οι Γραικύλοι, ως Πράκτορες, γνωρίζουν ότι αδικούν την Πατρίδα μας παρανομούντες και σπέρνοντας τρόμο. Στον δικό μας φόβο και στην δική μας αδράνεια στηρίζονται. Ήγγικεν η ώρα δια Μετάνοια..
Κυριακή 28 Μαρτίου 2010
Η ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
Στο υπ’ αριθμ.495/02 τεύχος της Ελληνοχριστιανικής Αγωγής σελ 268 και στην αρχή του άρθρου « Η ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ» του κ. Α.Κόπτση ,γίνεται η αναφορά στα «πορίσματα της σύγχρονης παιδαγωγικής επιστημονικής έρευνας», με παραπομπή σε βιβλιογραφία.
Είδαμε τις Σημειώσεις και παρατηρήσαμε ότι, η παραπομπή αναφέρεται στο Αναλυτικό Πρόγραμμα,(ΦΕΚ υπ’ αριθ,172/4-10-93).
Με αυτή την παραπομπή θεώρησα το άρθρο ως παραπληροφόρηση,διότι κανένας σοβαρός επιστήμων, κανένας πνευματικός άνθρωπος δεν πρέπει να ξεχνά την μεταμεσονύκτια υφαρπαγή μέσα στον Ναό της Δημοκρατίας ή στο « Σπίτι μας» κατά την αγγλική έκφραση, το σπίτι των Ορθοδόξων Ελλήνων, στη Βουλή των Ελλήνων, την διάταξη που όριζε τον τρόπο συγγραφής των Σχολικών Βιβλίων.
Αυτή η διάταξη,(τελευταίο άρθρο του Ν.1304/82), αφορούσε την πνευματική Τροφή των παιδιών μας.
Ήταν μια βίαιη επέμβαση και βασική αλλαγή στον πολιτιστικό πυρήνα της Χώρας, που είναι τα σχολικά βιβλία.
Από τα μορφωτικά αγαθά της Χώρας,επιλέγονται τα καλύτερα για τα Αναλυτικά προγράμματα όλων των Σχολείων και όλων των βαθμίδων της Εκπαιδεύσεως.
Τότε, για ένα τρίμηνο, ο τύπος,η Βουλή, τα Κόμματα,η Κοινή Γνώμη, έντονα συζητούσαν τον Διωγμό των Στελεχών της Παιδείας.
Θα ενθυμούνται πιθανόν και το κύριο άρθρο του Επίτιμου Εισαγγελέα κ.Φλώρου «ΤΙΠΟΤΕ ΟΡΘΙΟΝ;»
Με την μορφή του κατεπείγοντος,με δήθεν αφορμή την εύρυθμο λειτουργίαν των Σχολείων,μοιράσθηκε κατά την τελευταία Συνεδρίαση του Θερινού τμήματος της Βουλής, πολυγραφημένο κείμενο , που δεν ήταν έντυπο του Εθνικού Τυπογραφείου, σχέδιο Νόμου που ευτυχώς εθεώρησεν απαράδεκτον ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Αντιπολιτεύσεως.
΄Έτσι το Νομοσχέδιο που αφορούσε τα Στελέχη της Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως πέρασε με φορτισμένη ατμόσφαιρα στην Ολομέλεια της Βουλής.
Στο τέλος της μακρόχρονης συζήτησης, ξαφνικά και μεταμεσονύκτια προστέθηκε αυτή η προαναφερόμενη σημαντική διάταξη που πέρασε, δυστυχώς, απαρατήρητη ,λόγω της κόπωσης,λόγω της μη σχέσεως και της απουσίας.σημαντικών πνευματικών προσωπικοτήτων.
Από τότε είχαμε νέο προσανατολισμό της Εθνικής Παιδείας και μετάλλαξή της σε Κυβερνητικό εργαλείο Εκπαίδευσης.
Το μάθημα των Θρησκευτικών,σύμφωνα με τα πορίσματα της Συγκρικής Εκπαίδευσης (π.χ. Νicholas Hans,Brian Holmes) είναι κεντρικό μάθημα, διότι παρέχει τον Πνευματικό Προσανατολισμό της Παιδείας σε σχέση με τον Προορισμό του Ανθρώπου.
Με μια ματιά στο 10ο Κεφ. CURRICULA,EXAMINASION AND ISPECTIONS Σελ΄.197-208 του συγγράμματος SCHOOLS OF EUROPE του Antony Keer, εύκολα τεκμηριώνεται Επιστημονικά ,ότι το πλησιέστερο πρότυπο ως προς αυτά τα σοβαρά θέματα ήταν Κοσμικό Συγκεντρωτικό Σύστημα,και μάλιστα το Αλβανικό(σελ.206}.
Βέβαια έχει επισημανθεί ο κίνδυνος του θρησκευτικού φονταμελισμού και του Εθνικισμού, τα οποία δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την Ορθοδοξία,αποδεδειγμένο διαχρονικά.
Απλώς ως υπόμνηση σημειώνουμε,το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001,τα χρόνια γεγονότα της Παλαιστήνης,την διάδοση της Ορθοδοξίας στην Ανατολική Ευρώπη,την ανάδειξη και τον σεβασμό των άλλων γλωσσών.,τον σεβασμό της Εθνικής ταυτότητας των Λαών.
Οι αναγνώστες του περιοδικού,θα έχουν διαβάσει αποσπάσματα από ΄Ερευνά μας για την εκκοσμίκευση του Εκπαιδευτικού μας Συστήματος, εκκοσμίκευση την οποία είχαν τολμήσει όλα τα κράτη του Υπαρκτού Σοσιαλισμού,από την Δύση το Μεξικό και από τα ενδιάμεσα η Γιουγκοσλαυία .
Όσοι σήμερα ασχολούνται με το μάθημα των Θρησκευτικών,παρευρμηνεύουν τον Σκοπό της Αγωγής εκ των υστέρων, από εφαρμογές και αλλαγές χωρίς συναίνεση, μιλούν και γράφουν για τετελεσμένα,για τα οποία δεν βρήκαμε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Επιστημονική θεμελίωση , διατυπωμένη σε Πρακτικά , προσιτά στη Βουλή,στά Πανεπιστήμια,σε κάθε ενδιαφερόμενο και ιδιαίτερα για το μάθημα των Θρησκευτικών στους παράγοντες της Εκκλησίας.
Η μεταμεσονύκτια Διάταξη του Δεκεμβρίου του 1982 πρέπει ιστορικά να έλθει στην επιφάνεια, διότι με αυτήν από τότε μέχρι σήμερα κυκλοφόρησαν πολλά εκατομμύρια σχολικά βιβλία.
Επελέγησαν συγγραφείς από τον Υπουργό Παιδείας απολύτως χωρίς καμιά διαδικασία.
Παίχτηκαν πολιτικά παιχνίδια με εργαλείο την εκπαίδευση και η Σιωπή μας είναι και αμαρτία και ένοχη.
Μεταρρυθμίσεις προσανατολισμού και επαναπροσανατολισμού στην Αγγλία έγιναν δύο φορές και είναι σταθμοί αναφοράς. Η μία έγινε το 1870 του W. Foster και η άλλη έγινε το 1944 του Butler.Αυτή βρίσκεται σε έξέλιξη με προσεγμένες Νομοθετικές παρεμβάσεις,π.χ Plowden Report 1967.
Στην Ελλάδα οι Δικτατορικές Κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να αλλάξουν τον Προσανατολισμόν της Παιδείας.
Πέρασαν από τότε πολλά χρόνια και τώρα, όλη η Ευρώπη μας κράζει ως πρώτους στη διαφθορά.
Την 18η-12-2002 συγκαλείται η Ολομέλεια των Εισαγγελικών Λειτουργών του Αρείου Πάγου για το θλιβερό κατάντημα, κατόπιν επιστολής12 Αντιεισαγγελέων.
Καλά θα έπρατταν αν ερευνούσαν το φαινόμενο Χάρι Πότερ που δυστυχώς μπήκε και στα σχολεία μας.
Εμείς ως γονείς και Εκπαιδευτικοί ανεχτήκαμε, με την γενίκευση της εκκοσμίκευσης στην Εκπαίδευση, τα υπαρξιακά κενά και τώρα βλέπουμε αυτά τα κενά να καλύπτονται με μεγάλη ευκολία από τέτοια φαινόμενα. Επαίρονται,δυστυχώς, οι πολυπληθείς παραθρησκευτικές οργανώσεις καταστροφικών λατρειών,ότι έγινε η Ελλάδα γι αυτές παράδεισος.
΄Όλοι πρέπει να καταλάβουμε, και πρώτοι, όσοι συνήργησαν, ότι οι απότομες αλλαγές που έγιναν, και εις στο μάθημα των Θρησκευτικών ιδιαίτερα, ήταν λάθος.
Και το βασικότερο λάθος είναι ότι βίαια οι αλλαγές αυτές, βρέθηκαν ως Τροφή Ανάπτυξης και Αγωγής με τα εκατομμύρια βιβλία στις Σάκες των παιδιών μας.
Από το άρθρο κατάλαβα, ότι γίνεται και μια προώθηση κλαδικού αιτήματος εισαγωγής ειδικότητας Θεολόγου στα Δημοτικά Σχολεία.,αντίθετη με την φιλοσοφία του Δημοτικού Σχολείου.
Αν διαχρονικά διατηρήθηκε η αυτονομία του και οι σύγχρονες τάσεις ευνοούν τον Ενιαίο Πυρήνα Μάθησης και Αγωγής για τις μικρότερες σχολικές ηλικίες., τότε το βασικό πρόβλημα του γονιού και της Πολιτείας, είναι η παράδοση των παιδιών μας σε ΠΙΣΤΟΥΣ δασκάλους.
Ο πιστός δάσκαλος πάντα θα έχει μπροστά του και στη Γυμναστική, και στη Φυσική , και σε κάθε περίσταση το Πρότυπον που θα τείνει προς το Πρωτότυπον ,το κατ’ Εικόνα και καθ’ Ομοίωσιν Εκείνου .
Θα ήθελα να τελειώσω αυτή την σύντομη παρέμβαση με την γενική παρατήρηση,ότι Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ αποκαλύπτεται στις παιδικές ψυχές μέσα από το Σύνολο του Αναλυτικού Προγράμματος και από τα περιεχόμενα--- εικόνες των Σχολικών Βιβλίων,με το βασικό ευρωπαϊκό κριτήριο « Cristian in Spirit,but notoffensive to eny one denomination» που σημαίνει ,Χριστιανικά στο Πνεύμα,χωρίς δογματικές αποκλίσεις. Ας ρωτήσουμε πρώτα τον εαυτόν μας και μετά τους γονείς και όλους τους αρμόδιους:
-- Αυτό το πνεύμα υπάρχει σήμερα στα Ελληνικά Αναλυτικά Προγράμματα και στα Σχολικά Βιβλία;
Σήμερα η διαβρωμένη Ευρώπη στρέφεται προς την Ορθόδοξη Ελλάδα και περιμένει την δική μας Παρρησία και Παρουσία. Δεν έχουμε δικαίωμα να σιωπούμε σε προκλητικές παραπληροφορήσεις.
Επίσης θερμά θα ήθελα να ευχαριστήσω τους υπευθύνους του περιοδικού Χ.Α. που μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία να θυμηθώ δικές μου παραλείψεις και υποχρεώσεις.
Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2002 , Παλλήνη, Βησσαρίων Μπακόλας.
Στο υπ’ αριθμ.495/02 τεύχος της Ελληνοχριστιανικής Αγωγής σελ 268 και στην αρχή του άρθρου « Η ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ» του κ. Α.Κόπτση ,γίνεται η αναφορά στα «πορίσματα της σύγχρονης παιδαγωγικής επιστημονικής έρευνας», με παραπομπή σε βιβλιογραφία.
Είδαμε τις Σημειώσεις και παρατηρήσαμε ότι, η παραπομπή αναφέρεται στο Αναλυτικό Πρόγραμμα,(ΦΕΚ υπ’ αριθ,172/4-10-93).
Με αυτή την παραπομπή θεώρησα το άρθρο ως παραπληροφόρηση,διότι κανένας σοβαρός επιστήμων, κανένας πνευματικός άνθρωπος δεν πρέπει να ξεχνά την μεταμεσονύκτια υφαρπαγή μέσα στον Ναό της Δημοκρατίας ή στο « Σπίτι μας» κατά την αγγλική έκφραση, το σπίτι των Ορθοδόξων Ελλήνων, στη Βουλή των Ελλήνων, την διάταξη που όριζε τον τρόπο συγγραφής των Σχολικών Βιβλίων.
Αυτή η διάταξη,(τελευταίο άρθρο του Ν.1304/82), αφορούσε την πνευματική Τροφή των παιδιών μας.
Ήταν μια βίαιη επέμβαση και βασική αλλαγή στον πολιτιστικό πυρήνα της Χώρας, που είναι τα σχολικά βιβλία.
Από τα μορφωτικά αγαθά της Χώρας,επιλέγονται τα καλύτερα για τα Αναλυτικά προγράμματα όλων των Σχολείων και όλων των βαθμίδων της Εκπαιδεύσεως.
Τότε, για ένα τρίμηνο, ο τύπος,η Βουλή, τα Κόμματα,η Κοινή Γνώμη, έντονα συζητούσαν τον Διωγμό των Στελεχών της Παιδείας.
Θα ενθυμούνται πιθανόν και το κύριο άρθρο του Επίτιμου Εισαγγελέα κ.Φλώρου «ΤΙΠΟΤΕ ΟΡΘΙΟΝ;»
Με την μορφή του κατεπείγοντος,με δήθεν αφορμή την εύρυθμο λειτουργίαν των Σχολείων,μοιράσθηκε κατά την τελευταία Συνεδρίαση του Θερινού τμήματος της Βουλής, πολυγραφημένο κείμενο , που δεν ήταν έντυπο του Εθνικού Τυπογραφείου, σχέδιο Νόμου που ευτυχώς εθεώρησεν απαράδεκτον ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Αντιπολιτεύσεως.
΄Έτσι το Νομοσχέδιο που αφορούσε τα Στελέχη της Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαιδεύσεως πέρασε με φορτισμένη ατμόσφαιρα στην Ολομέλεια της Βουλής.
Στο τέλος της μακρόχρονης συζήτησης, ξαφνικά και μεταμεσονύκτια προστέθηκε αυτή η προαναφερόμενη σημαντική διάταξη που πέρασε, δυστυχώς, απαρατήρητη ,λόγω της κόπωσης,λόγω της μη σχέσεως και της απουσίας.σημαντικών πνευματικών προσωπικοτήτων.
Από τότε είχαμε νέο προσανατολισμό της Εθνικής Παιδείας και μετάλλαξή της σε Κυβερνητικό εργαλείο Εκπαίδευσης.
Το μάθημα των Θρησκευτικών,σύμφωνα με τα πορίσματα της Συγκρικής Εκπαίδευσης (π.χ. Νicholas Hans,Brian Holmes) είναι κεντρικό μάθημα, διότι παρέχει τον Πνευματικό Προσανατολισμό της Παιδείας σε σχέση με τον Προορισμό του Ανθρώπου.
Με μια ματιά στο 10ο Κεφ. CURRICULA,EXAMINASION AND ISPECTIONS Σελ΄.197-208 του συγγράμματος SCHOOLS OF EUROPE του Antony Keer, εύκολα τεκμηριώνεται Επιστημονικά ,ότι το πλησιέστερο πρότυπο ως προς αυτά τα σοβαρά θέματα ήταν Κοσμικό Συγκεντρωτικό Σύστημα,και μάλιστα το Αλβανικό(σελ.206}.
Βέβαια έχει επισημανθεί ο κίνδυνος του θρησκευτικού φονταμελισμού και του Εθνικισμού, τα οποία δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την Ορθοδοξία,αποδεδειγμένο διαχρονικά.
Απλώς ως υπόμνηση σημειώνουμε,το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001,τα χρόνια γεγονότα της Παλαιστήνης,την διάδοση της Ορθοδοξίας στην Ανατολική Ευρώπη,την ανάδειξη και τον σεβασμό των άλλων γλωσσών.,τον σεβασμό της Εθνικής ταυτότητας των Λαών.
Οι αναγνώστες του περιοδικού,θα έχουν διαβάσει αποσπάσματα από ΄Ερευνά μας για την εκκοσμίκευση του Εκπαιδευτικού μας Συστήματος, εκκοσμίκευση την οποία είχαν τολμήσει όλα τα κράτη του Υπαρκτού Σοσιαλισμού,από την Δύση το Μεξικό και από τα ενδιάμεσα η Γιουγκοσλαυία .
Όσοι σήμερα ασχολούνται με το μάθημα των Θρησκευτικών,παρευρμηνεύουν τον Σκοπό της Αγωγής εκ των υστέρων, από εφαρμογές και αλλαγές χωρίς συναίνεση, μιλούν και γράφουν για τετελεσμένα,για τα οποία δεν βρήκαμε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Επιστημονική θεμελίωση , διατυπωμένη σε Πρακτικά , προσιτά στη Βουλή,στά Πανεπιστήμια,σε κάθε ενδιαφερόμενο και ιδιαίτερα για το μάθημα των Θρησκευτικών στους παράγοντες της Εκκλησίας.
Η μεταμεσονύκτια Διάταξη του Δεκεμβρίου του 1982 πρέπει ιστορικά να έλθει στην επιφάνεια, διότι με αυτήν από τότε μέχρι σήμερα κυκλοφόρησαν πολλά εκατομμύρια σχολικά βιβλία.
Επελέγησαν συγγραφείς από τον Υπουργό Παιδείας απολύτως χωρίς καμιά διαδικασία.
Παίχτηκαν πολιτικά παιχνίδια με εργαλείο την εκπαίδευση και η Σιωπή μας είναι και αμαρτία και ένοχη.
Μεταρρυθμίσεις προσανατολισμού και επαναπροσανατολισμού στην Αγγλία έγιναν δύο φορές και είναι σταθμοί αναφοράς. Η μία έγινε το 1870 του W. Foster και η άλλη έγινε το 1944 του Butler.Αυτή βρίσκεται σε έξέλιξη με προσεγμένες Νομοθετικές παρεμβάσεις,π.χ Plowden Report 1967.
Στην Ελλάδα οι Δικτατορικές Κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να αλλάξουν τον Προσανατολισμόν της Παιδείας.
Πέρασαν από τότε πολλά χρόνια και τώρα, όλη η Ευρώπη μας κράζει ως πρώτους στη διαφθορά.
Την 18η-12-2002 συγκαλείται η Ολομέλεια των Εισαγγελικών Λειτουργών του Αρείου Πάγου για το θλιβερό κατάντημα, κατόπιν επιστολής12 Αντιεισαγγελέων.
Καλά θα έπρατταν αν ερευνούσαν το φαινόμενο Χάρι Πότερ που δυστυχώς μπήκε και στα σχολεία μας.
Εμείς ως γονείς και Εκπαιδευτικοί ανεχτήκαμε, με την γενίκευση της εκκοσμίκευσης στην Εκπαίδευση, τα υπαρξιακά κενά και τώρα βλέπουμε αυτά τα κενά να καλύπτονται με μεγάλη ευκολία από τέτοια φαινόμενα. Επαίρονται,δυστυχώς, οι πολυπληθείς παραθρησκευτικές οργανώσεις καταστροφικών λατρειών,ότι έγινε η Ελλάδα γι αυτές παράδεισος.
΄Όλοι πρέπει να καταλάβουμε, και πρώτοι, όσοι συνήργησαν, ότι οι απότομες αλλαγές που έγιναν, και εις στο μάθημα των Θρησκευτικών ιδιαίτερα, ήταν λάθος.
Και το βασικότερο λάθος είναι ότι βίαια οι αλλαγές αυτές, βρέθηκαν ως Τροφή Ανάπτυξης και Αγωγής με τα εκατομμύρια βιβλία στις Σάκες των παιδιών μας.
Από το άρθρο κατάλαβα, ότι γίνεται και μια προώθηση κλαδικού αιτήματος εισαγωγής ειδικότητας Θεολόγου στα Δημοτικά Σχολεία.,αντίθετη με την φιλοσοφία του Δημοτικού Σχολείου.
Αν διαχρονικά διατηρήθηκε η αυτονομία του και οι σύγχρονες τάσεις ευνοούν τον Ενιαίο Πυρήνα Μάθησης και Αγωγής για τις μικρότερες σχολικές ηλικίες., τότε το βασικό πρόβλημα του γονιού και της Πολιτείας, είναι η παράδοση των παιδιών μας σε ΠΙΣΤΟΥΣ δασκάλους.
Ο πιστός δάσκαλος πάντα θα έχει μπροστά του και στη Γυμναστική, και στη Φυσική , και σε κάθε περίσταση το Πρότυπον που θα τείνει προς το Πρωτότυπον ,το κατ’ Εικόνα και καθ’ Ομοίωσιν Εκείνου .
Θα ήθελα να τελειώσω αυτή την σύντομη παρέμβαση με την γενική παρατήρηση,ότι Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ αποκαλύπτεται στις παιδικές ψυχές μέσα από το Σύνολο του Αναλυτικού Προγράμματος και από τα περιεχόμενα--- εικόνες των Σχολικών Βιβλίων,με το βασικό ευρωπαϊκό κριτήριο « Cristian in Spirit,but notoffensive to eny one denomination» που σημαίνει ,Χριστιανικά στο Πνεύμα,χωρίς δογματικές αποκλίσεις. Ας ρωτήσουμε πρώτα τον εαυτόν μας και μετά τους γονείς και όλους τους αρμόδιους:
-- Αυτό το πνεύμα υπάρχει σήμερα στα Ελληνικά Αναλυτικά Προγράμματα και στα Σχολικά Βιβλία;
Σήμερα η διαβρωμένη Ευρώπη στρέφεται προς την Ορθόδοξη Ελλάδα και περιμένει την δική μας Παρρησία και Παρουσία. Δεν έχουμε δικαίωμα να σιωπούμε σε προκλητικές παραπληροφορήσεις.
Επίσης θερμά θα ήθελα να ευχαριστήσω τους υπευθύνους του περιοδικού Χ.Α. που μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία να θυμηθώ δικές μου παραλείψεις και υποχρεώσεις.
Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2002 , Παλλήνη, Βησσαρίων Μπακόλας.
ΗΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
1.ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Στις τελευταίες δεκαετίες έγιναν βαθύτατες αλλαγές στο Εκπαιδευτικό μας Σύστημα με την πολιτική ευθύνη και των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας,με την Διοικητική και Νομοθετική Πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ , την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας και μ’ ένα παράδοξο αριστερό αλληθώρισμα. Ο ιδεολογικός προσανατολισμός κυριαρχείται από μια τάση Εκκοσμίκευσης με την καθημερινή πρακτική. Έτσι με την συνταγματική de facto διολίσθηση αίρεται χωρίς μεγάλο θόρυβο η de jure συνταγματική και Νομική δέσμευση.
Οι εντυπωσιακές και εκτεταμένες αλλαγές ήταν σχεδόν απαρατήρητες ή ακατανόητες επειδή υπάρχει παγιωμένη εμπιστοσύνη στο Κρατικό Εκπαιδευτικό Σύστημα. Αυτό το Σύστημα όμως είναι Συγκεντρωτικό, από τα πιο Συγκεντρωτικά του Κόσμου, και έχει ανάγκη από Διαφάνεια από προοπτική και πρόβλεψη και από πρόνοια προστασίας από ξένα συμφέροντα και επιρροές. Στο ξεκίνημα του Νεοελληνικού Κράτους, από την 10ετία του 1830,οι Ηπειρώτες αντιστάθηκαν στην προσπάθεια ελέγχου των Εκπαιδευτικών πραγμάτων από τηνΔύση με τα Αρσάκεια κ.λ.π. ως συνέχεια της Παράδοσης του Πάτρο Κοσμά. Με την κατάργηση της Εποπτείας κανένας δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στα Σχολεία μας.
. Είναι παράδοξο που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει ενδιαφερθεί για το Σκοπό της Αγωγής για τον οποίο έχει ουσιαστικό Λόγο και κατοχυρωμένο Συνταγματικά . Δεν έχει μάτια και αυτιά για όσα καθημερινά συμβαίνουν μέσα στα σχολεία.. Απλώς έχει περιορισθεί σε απλές επισημάνσεις για το μάθημα των θρησκευτικών και την θέση του Θεολόγου στο σχολικό σύστημα.
Στο παρελθόν έχω δημοσιεύσει μια έντονη ανησυχία μου για ένα παράξενο ντοκτορά της Βοστώνης που επιτίθεται κατά των σχολικών μας βιβλίων . Τους ενοχλούσε το ότι διαπνέονταν μέχρι το 1980, από το Ελληνοχριστιανικό Ιδεώδες το οποίο και παρομοίωσαν ως Μινώταυρο που τρώει τα Ελληνόπουλα.
Ως Ε. Πάρεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για δύο χρόνια αγωνίστηκα εις μάτην να κατανοήσω αυτές τις αλλαγές αναζητώντας επιστημονική στήριξη σε Πρακτικά ή προτείνοντας προφορικά και έγγραφα Επιστημονικές Παιδαγωγικές Θέσεις.
Οδηγήθηκα σε αναγκαστική παραίτηση και στη συνέχεια προσπάθησα να προκαλέσω το ενδιαφέρον με αρθρογραφία από το Περιοδικό «Ηπειρωτική Εταιρεία» αρχίζοντας με εξώφυλλο ντοκουμέντο παραποίησης της Ιστορίας των Σουλιωτών.(Ηπειρ.Εταιρ.τ.234).
Όλα τα κόμματα αναγνωρίζουν ότι υπάρχει σοβαρό Εκπαιδευτικό Πρόβλημα και αυτό αποδεικνύεται από τις 7 Μεταρρυθμίσεις που ‘έγιναν μετά το 1980,ή την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας των Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου για την Διαφθορά.
Ιστορικά είναι αποδεκτό διαχρονικά, ότι στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Γιάννινα ήταν «πρώτα στα άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα» και λέγοντας Γιάννινα εννοούμε ολόκληρη την ΄Ήπειρο με την Μοσχόπολη, με τους Ευεργέτες, τους Σουλιώτες,τους Ήρωες και τους Αγίους της Ηπείρου.
Και το Έθνος των Ελλήνων αναγνώριζε με ευγνωμοσύνη την προσφορά της Ηπείρου στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους με διάφορους τρόπους ως πολιτισμό Θυσίας. Και οι Ηπειρώτες με την στάση τους στη 10ετία του 40συνέχισαν αυτή την προσφορά εθελοντικής Θυσίαςκαι πάλι .
.
Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η Ήπειρος παραγκωνίζεται συστηματικά και αδικαιολόγητα. Προκλητικά προβάλλεται ως η τελευταία περιοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παραμένει εθνικά ακρωτηριασμένη με απόλυτη αδιαφορία για την Βόρειο Ήπειρο. Αντίθετα μάλιστα προβάλλονται και κάποιες παράξενες και ύποπτες θεωρίες για την ταυτότητα των Ηπειρωτών. Και όλα αυτά από τους θιασιώτες του πολιτισμού της ..Μάσας.
Ανέπτυξα κάποια πρωτοβουλία επιστημονικού ενδιαφέροντοςστο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που αφορούσε περιοχή της Δωδώνης και μου έγινε ευγενική υπόδειξη ότι η αδράνεια είναι προτιμητέα.
Αυτά και πολλά άλλα με οδηγούν στη δραστηριοποίηση του Αρχείου του Κέντρου Έρευνας Εκπαιδευτικής Πολιτικής εστιάζοντας το ενδιαφέρον μου στα σχολικά βιβλία με ειδική αναφορά στην ΄Ήπειρο.
2.-ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ 10Ο ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ (ΕΦΗΒΕΙΑ).
Χρησιμοποίησα δύο βιβλία του ΟΕΔΒ με χρονικό σημείο αναφοράς το έτος 1980 που χρησιμοποιήθηκαν από μαθητές της αυτής περίπου ηλικίας, της εφηβικής των 16 και 17 ετών. Αυτή η μεταβατική ηλικία από την παιδική στην ώριμη είναι η πιο σημαντική για τους αρμόδιους με κρατική ή κοινωνική ευθύνη. Και είναι αυτό γνωστό από τα αρχαία χρόνια.
Αυτή η ηλικία στις μέρες μας βρέθηκε στο κέντρο σε σχέση με τα όσα συμβολίζει η λέξη «Πολυτεχνείο» για το οποίο εμείς οι Ηπειρώτες είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι ως δημιούργημα Ηπειρωτικό.
Οι γενιές που είχαν ως πρότυπα το περιεχόμενο Παιδείας ,όσα μάθαιναν στα σχολεία προ του 1980,έβλεπαν το Πολυτεχνείο με σεβασμό και με κριτικό ελεύθερο πνεύμα. Αντίθετα οι γενιές μετά το 1980 το βεβήλωσαν,το έκαψαν και δεν σεβάστηκαν ούτε τις ιδέες της εξέγερσης ούτε τους Ευεργέτες Ηπειρώτες. Μάλιστα κάποιοι τους έντυσαν με κουκούλες και τους έβαλαν να κρατούν το πανώ που έγραφε «Το άνθος της Ελληνικής Νεολαίας» καίγοντας και καταστρέφοντας με δημοκρατικές διαδικασίες. Ούτε η Ελληνική Σημαία δεν ξέφυγε από τη «δημοκρατική μανία».
2.1. Πριν από το 1980
Το πρώτο βιβλίο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ της Δ΄Γυμνασίου με 269 σελίδες(ΙΓ΄έκδοση1975) είναι χωρισμένο σε 6 μεγάλες θεματικές ενότητες ΖΩΗΣ( Θρησκευτική,Εθνική,Κοινωνική, Ελληνικού Περιβάλλοντος .)
Οι επί μέρους ενότητες είναι 101 από τις οποίες οι 24 έχουν άμεση σχέση ή αναφορά με την ΄Ήπειρο ως ενότητες Πανελληνίου ενδιαφέροντος με περισσότερες από 50 σελίδες.
Στο πρώτο του 1960,υπάρχουν κείμενα 6 Ηπειρωτικής καταγωγής συγγραφέων,(Βλαχογιάννη,Χρηστοβασίλη,Σκίπη,Γούδα, Ζαλοκώστα και Βηλαρά).
Ως περιεχόμενα των επί μέρους ενοτήτων παρατηρούμε εν συντομία τα παρακάτω:
Το περιεχόμενο στο πρώτο αναφέρεται στο Παιδομάζωμα,στους Σουλιώτες,στον Μακεδονικό Αγώνα, στο έπος του 40,στη Β. Ηπειρο,στα Γιάννινα, τη Δωδώνη,στο Αργυρόκαστρο,στον Μαβίλη ,σε χαρακτήρα και σε ασχολίες στην αγροτική,κτηνοτροφική και αστική Ήπειρο. Διαπνέονται οπωσδήποτε από το πνεύμα του Πολιτισμού της Θυσίας.
2.2. Μετά το 1980
Το δεύτερο βιβλίο ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α΄Λυκείου με 530 σελίδες σε χρονολογικές περιόδους, σε 3 μέρη,σε Σύγχρονη και σε ξένη Λογοτεχνία.(έκδοση ΙΑ΄1991). Οι επί μέρους ενότητες είναι περίπου 100 από τις οποίες μόνον 9 έχουν σχέση με την Ήπειρο σε 35 σελίδες και αναφέρονται μόνον σε 1 συγγραφέα, τον Βηλαρά,για τις ανάγκες της γλωσσικής Πάλης.
Στο δεύτερο υπάρχει μια τάση υποβάθμισης των αξιόλογων ενοτήτων των 2 δημοτικών, της Δέσπως και της Πάργας τοποθετώντας σε ενότητα Λαϊκής Αφήγησης όπως και του Κοσμά του Αιτωλού ως δείγμα Εκκλησιαστικής Ρητορικής.
Δεν παρουσιάζει τίποτε από τα Σουλιώτικα της Ελληνικής Νομαρχίας και υποτάσσει τον λόγο του Βηλαρά στις ανάγκες της Γλωσσικής αντιπαλότητας.
Σε ειρηνιστική κατεύθυνση κινούνται τα επιλεγμένα κείμενα του Τερζάκη,τουΞεφλούδα και του Μπεράτη με αγνόηση του Ηπειρωτικού Έπους που αναγκαστικά μας επιβλήθηκε από Φασιστικές δυνάμεις.
Αξιόλογο θα ήταν ολόκληρο το θεατρικό του Γ. Θεοτοκά,περιορίστηκε όμως σε μικρό απόσπασμα για τις ανάγκες αναδείξεως της Γυναίκας σε μια απίστευτα Μουσουλμανοκρατούμενη αυλή του Αλή Πασιά.
3. Συγκριτικό συμπέρασμα
Από την γρήγορη αυτή αντιπαράθεση των δύο σχολικών βιβλίων δύο διαφορετικών περιόδων σε σχέση με την Ήπειρο σαφέστατα φαίνεται και η πνευματική Συρρίκνωση της Ηπείρου μέσα από την πνευματική τροφή των παιδιών μας.
Αγνοούνται οι ομορφιές της Ηπείρου,παραβλέπονται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της,οι Αρχαιότητες , η Ιστορία της, οι Θυσίες της, το Μέγιστο πρόβλημα της Διαίρεσης της Ενιαίας Ηπείρου ,οι Ευεργέτες ,οι Μεγάλοι άνδρες και γυναίκες πρότυπα, ο Συγγραφικός κόσμος της Ηπείρου.,ο θαυμασμός των ξένων για την ΄Ήπειρο.
Η Βυζαντινή Ήπειρος είναι άγνωστη για το Εκπαιδευτικό μας Σύστημα.
Καλά να πάθουμε εμείς που με την αδιαφορία μας φταίξαμε. Τα παιδιά μας όμως;
Θα συνεχίσουμε και με άλλα βιβλία αργότερα.
Βησσαρίων Μπακόλας, 22-1-2003 Παλλήνη, τηλ. 6006134 και 6031874.
3.- ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
Οι δικές μας ευθύνες
Είμαστε σε περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και η Ήπειρος βρίσκεται στο περιθώριο
από έργα ,στο περιθώριο από ενδιαφέρον Ανάπτυξης και σε πλήρη αδιαφορία για την άρση της απομόνωσης.
Επίμονα κατέχει τα τελευταία χρόνια την πρωτιά στη φτώχια και στην ερήμωση, σε όλη την Ευρωπαϊκή ΄Ένωση.
Τώρα είμαστε σε εντατική θεραπεία εθισμού στην ιδέα « χαμένες Πατρίδες» και με την Βόρειο ΄Ήπειρο.
Οι εγκλωβισμένοι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες στην Αττική « άδομεν κάθε χρόνο στο κόψιμο της πίτας στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας» χωρίς σκέψη,χωρίς προβληματισμό,χωρίς καμιά ντροπή για όσα γίνονται στους τόπους μας.
Καλά να πάθουμε διότι έτσι τα θέλουμε. Και εξηγούμαι:.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες που βρισκόμεθα κοντά στα μεγάλα κέντρα αποφάσεων,που γνωρίζουμε την ερήμωση της Πατρίδας μας, που καθημερινά κινούμαστε μέσα στην Αθήνα ανάμεσα στα μεγάλα Εθνικά κληροδοτήματα των Ηπειρωτών αδιαφορούμε,ή απλώς κλαψουρίζουμε για την κατάσταση του τόπου μας.
Οι 500.000 Ηπειρώτες είναι τεράστια δύναμη που εμείς επιτρέψαμε να μας θεωρούν τεράστια δεξαμενή εύκολης κομματικής αντιπαράθεσης.
Και είναι προσβολή η εμπλοκή μας στόν εμπαιγμό που γίνεται για πολλά χρόνια τώρα για 4 στρέμματα στο Μαρούσι.
Εκείνοι που νέμονται τα Εθνικά μας κληροδοτήματα,μας θεωρούν αφελείς και μας αποπροσανατολίζουν με τους μηχανισμούς τους με δευτερεύντα θέματα
Φιλότιμα κινείται κάποια ομάδα στην Ηπειρωτική Πρωτεύουσα για τα κληροδοτήματα και κοντά της έσπευσαν πολιτικοί και άλλοι παράγοντες και για το ροκάνισμα του χρόνου όλο και κάτι ανακοινώνεται για εμάς τους αφελείς.
Οι ευεργέτες είχαν ξεκάθαρο Ελληνορθόδοξο φρόνημα
Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο ,Ιδεολογικό,Εθνικό με κοσμοθεωρητικές διαστάσεις,επειδή οι τότε ευεργέτες τόνιζαν ακόμα και στις διαθήκες τους το Ορθόδοξο φρόνημά τους για να τονίσουν την ταυτότητα του Γένους στον τότε σκληρό Δυνάστη του τόπου μας.
Μίλησα κάποτε σε μια αίθουσα των Ιωαννίνων για κάποια παράξενα ντοκτορά που θίγουν τους Ηπειρώτες Ευεργέτες και την Ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Περίμενα βαθύτερη προσέγγιση του σοβαρού θέματος που είχε και Εθνικές διαστάσεις,περίμενα απαγκίστρωση από ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Επίσης σε συνέδριο 2 ημερών σε μια άλλη αίθουσα των Αθηνών ,έθεσα το θέμα της αχαριστίας του πνευματικού κόσμου προς Ηπειρώτες Ευεργέτες και ειδικά απευθύνθηκα προς την ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με την παράκληση να πάρει θέση για το κάψιμο και τις καταστροφές του Πολυτεχνείου. Το μόνο που μου έμεινε από αυτή την παρέμβαση,ήταν ο ενδιαφέρον διάλογος στο διάλειμμα με τον Προεδρεύοντα της ημερίδαςκ.Πεπελάση.
Και στα περιοδικά «Ηπειρωτική Εταιρεία»245,246 και 247 του 1997,ως αφιέρωμα,,επιμεληθήκαμε την παρουσίαση πολλών Εθνικών Ευεργετών, με μια παρατήρηση σε πλαίσιο «Αντί Εθνικής Ευγνωμοσύνης», στη σελίδα 403 όπου με πόνο αποκαλύπταμε την εχθρική στάση του επίσημου κράτους κατά των εθνικών ευεργετών .
Οι ευργέτες θύματα νέου Ιδεολογικού προσανατολισμού;
Στο βιβλίο της Εης του Δημοτικού σχολείου Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ τεύχος γ΄, υπάρχουν δύο σκληρές ενότητες μίσους,το μάθημα 82 « Η παράσταση του Αρκουδιάρη» και το μάθημα 83 « Ο αρκουδιάρης με τη γριά αρκούδα» που παρομοιάζεται ο Εθνικός Ευεργέτης, ο Εθνικός Αγωνιστής και Πρώτος Διοικητής της Ηπείρου,ο Πρόεδρος της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου Χρηστάκης Ζωγράφος με τους τσιφλικάδες Τούρκους αγάδες.
Και είναι προγραμματισμένες αυτές οι ενότητες , ως επετειακές του Κίλελέρ για τους δίκαιους αγώνες των αγροτών. Είναι απίστευτο και έχουμε όλοι μας ευθύνες, με την ανοχή μας, να υποβαθμίζονται οι Εθνικές μας γιορτές και το κράτος να προβάλλει κείμενα και μαθήματα Κοινωνικού Μίσους.
Η έρευνά μου στα σχολικά βιβλία είναι απογοητευτική.
Στα νέα βιβλία του δημοτικού σχολείου με τα το 1982 αποτυπώνεται μια λαϊκίστικη και ρατσιστική απαξίωση με το προηγούμενο παράδειγμα για τον Χρηστάκη Ζωγράφο.
Το σημαντικότερο μάθημα κατανόησης του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού,σύμφωνα με την Παιδαγωγική,την Εκπαιδευτική Ψυχολογία,την Διδακτική και την Φιλοσοφία,αλλά και το Σύνταγμα είναι «Η Γλώσσα μας».
Στην Πέμπτη και Έκτη του Δημοτικού Σχολείου χρησιμοποιούνται 9 βιβλία με κείμενα ,2 βιβλία με μεθοδικές οδηγίες για τον δάσκαλο και 24 φυλλάδια Επαναληπτικά.Ξεπερνούν τις 2000 σελίδες. Δεν βρήκα ούτε ένα κείμενο που να αναφέρεται στους Ευεργέτες,δεν βρήκα καμιά σχετική άσκηση,αλλά σχεδόν ούτε μια λέξη.
Ερεύνησα τα αναγνωστικά των αυτών τάξεων που είχαμε στα σχολεία μας πριν από το 1982. Είναι μόλις δύο βιβλία με 680 μόνο σελίδες.
Δεν βρήκα απαξίωση όπως συμβαίνει με την γενική τοποθέτηση μετά το 1982.
Αντίθετα τρεις σελίδες,145-148 έχουν ένα εξαιρετικό κείμενο για τον Γ.Σίνα.
Η αληθινή Κοινωνικοποίηση
Με την σκέψη ότι το καταραμένο παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα πριν από το 1980, πριν από το 1967 δημιούργησε νέους και θαρραλέους και με ελεύθερο φρόνημα για να δημιουργήσουν το «Πολυτεχνείο» ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο γύρισα πίσω στη δεκαετία του 1930 για να κατανοήσω το φρόνημα των αγωνιστών του ΟΧΙ του 1940 και της Αντίστασης της 10ετίας της Κατοχής.
Στο Αναγνωστικό βιβλίο για την Ε΄Δημοτικού των συγγραφέων Ξενόπουλου,Κουρτίδη,Κονιδάρη προβάλλεται ιδιαίτερα με τον τίτλο « Αυτοθυσία για την Πατρίδα σε καιρό Ειρήνης» με το γνωστό σε πάρα πολλές γενιές ΖΩΗΣ ΚΑΠΛΑΝΗΣ.
Από τις 175 σελίδες οι σελίδες 126—139 αναφέρονται στον Ευεργέτη από την ΄Ήπειρο.
Κοινωνικοποίηση δίδαξαν μόνο οι Ηπειρώτες Ευεργέτες που τους βάλαμε στο περιθώριο και στη λήθη με την δική μας ανοχή και αχαριστία.
Κορύφωση του πνεύματος του Ηπειρωτισμού ως πολιτισμού της θυσίας και αυτοθυσίας είναι το μικρό κομπόδεμα των λίγων δραχμών με το σημείωμα -διαθήκη για τα Ελληνικά Γράμματα του φτωχού Μετσοβίτη ΄Οκκα.
Αυτές τις μέρες δέχτηκα έγγραφη απειλή από το εξωτερικό: Να μη τολμήσω και δημοσιεύσω κανένα κείμενο που να αφορά τους βλαχόφωνους Ευεργέτες διότι θα αντιμετωπίσω την Ελληνική Δικαιοσύνη για Επιστημονική παραπληροφόρηση.
Εκεί φτάσαμε στη Ελλάδα .Να μας απειλούν στη Χώρα μας, επειδή κάποιοι παίζουν, ως ντόπιοι πράκτορες τα παιγνίδια των ξένων.
Αντίγραφο κατάθεσα σε επιστημονική ανακοίνωση που έγινε στην αίθουσα Δρακοπούλου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πληροφορώ όμως τους εδώ πράκτορες, ότι στα υπόγεια της Ζωσιμαίας Σχολής οι Γερμανοί και Αυστριακοί κατέστησαν τον πατέρα μου ανάπηρο,ως Όμηρο το καλοκαίρι του 1943,για να χάσουμε αργότερα από τα βάσανα και τις κακουχίες 2 αδελφές.
Ο Ζάππας ως Πρωτοπαλίκαρο του Μάρκο Μπότσαρη το 1820-1822 διακρίθηκε στα μέρη μας για να στερεωθεί η Ελληνική Επανάσταση.
Ξέρουμε εμείς καλά την Εθνική ταυτότητα των Ζωσιμάδων,των Ζαππαίων του Σίνα κλπ και είναι αυτή που ήθελαν οι ίδιοι.
Το παράδοξο είναι η προώθηση για δημιουργία νέων δήθεν εθνικών ομάδων,η καλλιέργια εθνικισμού στους γειτονικούς λαούς και η παραπληροφόρηση στην Ελλάδα περί καταργήσεως του Έθνους. Τα κενά τα δικά μας που τα περάσαμε και στο εκπαιδευτικό μας σύστημα εκμεταλλεύονται οι ξένοι και μάλιστα προκλητικά και με απειλές. Εκατοντάδες χιλιάδες σχολικά βιβλία έχουν φθάσει στα σπίτια μας .Δεν προβληματιστήκαμε;
4. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ 1821 ΚΑΙ Η ΗΠΕΙΡΟΣ
Στα δικά μας σχολικά χρόνια,δεκαετία του 1950,στη ιστορική διδακτέα ύλη όπως αποδεικνύεται από εκείνα τα σχολικά εγχειρίδια,δεν αναπτύσσονταν τα πολιτικά γεγονότα στη διάρκεια του αγώνα και γίνονταν ελάχιστες αναφορές στον εμφύλιο τότε πόλεμο για να τονισθεί η αναγκαιότητα της ομοψυχίας του Γένους.
Και όμως η γενιά μας γνώριζε άριστα θεωρητικά και πρακτικά τις έννοιες Εθνική Ελευθερία,Πολιτική Ελευθερία, Κοινωνική και Οικονομική Ελευθερία .
Μια συγκριτική έρευνα των Πανεπιστημίων Λονδίνου και Οξφόρδης για τα διδασκόμενα ιστορικά σχολικά εγχειρίδια στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους πριν από το 1960 με έπεισε μετά την εισβολή στην Κύπρο ότι οι ξένοι μας χρησιμοποιούσαν για τα δικά τους σχέδια και στις επιστημονικές τους έρευνες. Κατανόησα βαθύτερα την βασική θέση της Συγκριτικής Εκπαίδευσης:
« Μελετώ τα πολιτιστικά των άλλων χωρών για να κατανοήσω βαθύτερα τα δικά μας».
Εκείνοι που είχαν συντάξει τα σχολικά μας βιβλία πριν από το 1980 είχαν περισσότερη συναίσθηση ευθύνης από τους επιλεγμένους χωρίς ορατά κριτήρια νεώτερους. Η γενιά του Πολυτεχνείου μήπως δικαιώνει τους παλαιούς συγγραφείς;
4.1.ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ 150—203 ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΟΕΔΒ, ΙΑ΄2002.
Αφορά τον «Αγώνα των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία (1821-1831).
Ι΄) . Οι επί μέρους ενότητες παρουσιάζονται με αναφορές σε έγχρωμους 4 χάρτες. Δεν αναφέρεται κανένας στην Ήπειρο.
Β΄) Από τους 22 έγχρωμους πίνακες δεν αναφέρεται κανένας στην ΄Ήπειρο, εκτός 1 που τον συνδέει περισσότερο με το Καρπενήσι.
Γ΄) Από τις 35 προσωπογραφίες υπάρχουν 2 με σαφή ηπειρωτική τοπική αναφορά και 2 με ασάφεια.
Δ΄) Αναφέρει ουδέτερο ή γενικό απόσπασμα από την «Ελληνική Νομαρχία», ενώ αυτή κυρίως προβάλλει Ηπειρωτικά Πρότυπα και τόπους.
Ε΄) Αξιοπερίεργες είναι οι σελίδες 156 και 157 όπου προβάλλεται ως Ιστορική Πηγή απόσπασμα της Προκήρυξης του Αλεξ. Υψηλάντη της 24ης Φεβρουάριου 1821 με αφαίρεση της παραγράφου μόνο αυτής που αναφέρεται και αποδεικνύει ότι η Επανάσταση είχε αρχίσει στην ΄Ήπειρο το 1821.
Με ισχυρό μεγενθυτικό φακό διακρίνεται στην φωτοτυπική σμίκρυνση το σπουδαίο ντοκουμέντο ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ που αναφέρεται ρητά στους Σουλιώτες και τους Ηπειρώτες.
ΣΤ΄) Αποσιωπά τελείως τις μεγάλες μάχες που με ακρίβεια περιγράφει ο άλλος «αποσταλμένος της Αρχής»στην Ήπειρο για να καλύψει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. ΄Όλο το βάρος το σήκωσαν τότε οι Πρόγονοί μας όπως έγινε και το 1940 με την VIII Μεραρχία
. Δεν γίνεται καμιά αναφορά για τις περιγραφόμενες μάχες στο Σούλι,στους Βαρυάδες, στα Δερβίζιανα,στα Λέλοβα ,στο Γλυκύ, στην Άρτα και τα Τζουμέρκα. Αγνοείται και ο Μακρυγιάννης που τόσες μάχες περιγράφει για την ΄Ήπειρο.
Οι παρατηρήσεις είναι ατελείωτες σε σχέση με την Ήπειρο το 1821,αλλά θέλω να επισημάνω και την αποσιώπηση και των Πολιτικών Γεγονότων στην ΄Ήπειρο, αφού η νέα Εκπαιδευτική Πολιτική υπεισέρχεται και σε τέτοια θέματα.
4.2. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Το σχολιαζόμενο βιβλίο ως 11η έκδοση εκδόθηκε σε 160.000 βιβλία όπως αναγράφεται στην τελευταία σελίδα.
΄Εχουν επομένως μοιρασθεί δωρεάν περισσότερα από 1.500.000 βιβλία ιστορικής υποβάθμισης της Ηπείρου και ως πρόκληση ερεθίσματος-αντίδρασης κατά την Παυλώφ θεωρία έχουμε γίνει αντικείμενο έρευνας Εθισμού και Παθητικότητας.
΄Όποιος τα σκαλίζει αυτά είναι «γραφικός» όπως η αφεντιά μου και είναι καιρός να χαρακτηρισθώ επικίνδυνος εθνικιστής,σωβινιστής,ρατσιστής και δε συμμαζεύεται.
΄Όχι αγαπητοί μου αναγνώστες και πρέπει πικρά να μετανιώσουμε για την αδιαφορία μας και,πρώτος εγώ που έζησα για δυό χρόνια στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στη Μεγάλη Βιομηχανία που τροφοδοτεί όλον τον Ελληνισμό με την πνευματική τροφή των παιδιών μας δυστυχώς υποχρεωτικά.
Μετά την ανάπτυξη των πολεμικών επιχειρήσεων όπου υποβαθμίζονται οι Ηπειρώτες και η ΄Ήπειρος, αναπτύσσονται τα Πολιτικά γεγονότα κατά την διάρκεια του αγώνα. Επόμενο ,με την ίδια,άγνωστη όμως λογική, δεν γίνεται λόγος για Πολιτικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην ΄Ήπειρο ή των Ηπειρωτών που έδρασαν στην Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
Και όμως η Πολιτική Σκέψη των Ηπειρωτών έχει ιδιαίτερη και σημαντική αξία.
Υπήρχαν και στην ΄Ήπειρο πολιτικές φιλοδοξίες και αναπόφευκτες διαφωνίες. Δεν πέρασαν όμως σε μορφές εμφυλίου. Αντίθετα,όπως έγινε πριν από την μάχη του Πέτα,όπως έγινε στη συνάντηση της Πάργας μετά το ολοκαύτωμα του Σέλτσου,όπως έγινε στο Κεφαλόβρυσο κ.λ.π. είχαμε αγκαλιάσματα συμφιλίωσης,κατανόησης,αλληλοστήριξης κ.λ.π.
Μετά την πτώση των Δερβιζιάνων αρχές Σεπτεμβρίου 1821 γίνεται στο Σούλι ( κατά παράδοση ή άλλους στους Βαρυάδες) η πρώτη Συνέλευση των προεστώτων της Σουλιώτικης Συμπολιτείας και ο Χριστόφορος Περραιβός ως εκπρόσωπος της Αρχής εισηγήθηκε το πρώτο Συνταγματικό Κείμενο από 28 άρθρα ,ως προσωρινή Πολιτική Οργάνωση .
Ήταν τα πλέον απαραίτητα από την Συνταγματική Χάρτα του Ρήγα Φεραίου. Αυτά περιγράφονται και το κείμενο καταχωρείται στα απομνημονεύματα του Περραιβού,σελ.63—68. Εκεί αναφέρει και την πρώτη Εκτελεστική Επιτροπή και την Δικαστική Αρχή ως εξής:
Νότης Μπότσαρης,Νικόλαος Τζαβέλλας,Τούσης Ζέρβας και Νάσης Φωτομάρας.
Η δικαστική Αρχή σχηματίσθηκε από τον Γιώτη Δαγκλή,τον Γιάννη Κουτσονίκα,τον Λάμπρο Ζάρμπα και τον Χρήστο Κοσμά.
Σύμφωνα μετά διδασκόμενα από το Σχολικό βιβλίο το πρώτο Προσωρινό Πολίτευμα της Επιδαύρου ψηφίζεται την 1η Ιανουαρίου 1822,είχε προηγηθεί όμως η Ήπειρος .
1.ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Στις τελευταίες δεκαετίες έγιναν βαθύτατες αλλαγές στο Εκπαιδευτικό μας Σύστημα με την πολιτική ευθύνη και των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας,με την Διοικητική και Νομοθετική Πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ , την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας και μ’ ένα παράδοξο αριστερό αλληθώρισμα. Ο ιδεολογικός προσανατολισμός κυριαρχείται από μια τάση Εκκοσμίκευσης με την καθημερινή πρακτική. Έτσι με την συνταγματική de facto διολίσθηση αίρεται χωρίς μεγάλο θόρυβο η de jure συνταγματική και Νομική δέσμευση.
Οι εντυπωσιακές και εκτεταμένες αλλαγές ήταν σχεδόν απαρατήρητες ή ακατανόητες επειδή υπάρχει παγιωμένη εμπιστοσύνη στο Κρατικό Εκπαιδευτικό Σύστημα. Αυτό το Σύστημα όμως είναι Συγκεντρωτικό, από τα πιο Συγκεντρωτικά του Κόσμου, και έχει ανάγκη από Διαφάνεια από προοπτική και πρόβλεψη και από πρόνοια προστασίας από ξένα συμφέροντα και επιρροές. Στο ξεκίνημα του Νεοελληνικού Κράτους, από την 10ετία του 1830,οι Ηπειρώτες αντιστάθηκαν στην προσπάθεια ελέγχου των Εκπαιδευτικών πραγμάτων από τηνΔύση με τα Αρσάκεια κ.λ.π. ως συνέχεια της Παράδοσης του Πάτρο Κοσμά. Με την κατάργηση της Εποπτείας κανένας δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στα Σχολεία μας.
. Είναι παράδοξο που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει ενδιαφερθεί για το Σκοπό της Αγωγής για τον οποίο έχει ουσιαστικό Λόγο και κατοχυρωμένο Συνταγματικά . Δεν έχει μάτια και αυτιά για όσα καθημερινά συμβαίνουν μέσα στα σχολεία.. Απλώς έχει περιορισθεί σε απλές επισημάνσεις για το μάθημα των θρησκευτικών και την θέση του Θεολόγου στο σχολικό σύστημα.
Στο παρελθόν έχω δημοσιεύσει μια έντονη ανησυχία μου για ένα παράξενο ντοκτορά της Βοστώνης που επιτίθεται κατά των σχολικών μας βιβλίων . Τους ενοχλούσε το ότι διαπνέονταν μέχρι το 1980, από το Ελληνοχριστιανικό Ιδεώδες το οποίο και παρομοίωσαν ως Μινώταυρο που τρώει τα Ελληνόπουλα.
Ως Ε. Πάρεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για δύο χρόνια αγωνίστηκα εις μάτην να κατανοήσω αυτές τις αλλαγές αναζητώντας επιστημονική στήριξη σε Πρακτικά ή προτείνοντας προφορικά και έγγραφα Επιστημονικές Παιδαγωγικές Θέσεις.
Οδηγήθηκα σε αναγκαστική παραίτηση και στη συνέχεια προσπάθησα να προκαλέσω το ενδιαφέρον με αρθρογραφία από το Περιοδικό «Ηπειρωτική Εταιρεία» αρχίζοντας με εξώφυλλο ντοκουμέντο παραποίησης της Ιστορίας των Σουλιωτών.(Ηπειρ.Εταιρ.τ.234).
Όλα τα κόμματα αναγνωρίζουν ότι υπάρχει σοβαρό Εκπαιδευτικό Πρόβλημα και αυτό αποδεικνύεται από τις 7 Μεταρρυθμίσεις που ‘έγιναν μετά το 1980,ή την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας των Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου για την Διαφθορά.
Ιστορικά είναι αποδεκτό διαχρονικά, ότι στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Γιάννινα ήταν «πρώτα στα άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα» και λέγοντας Γιάννινα εννοούμε ολόκληρη την ΄Ήπειρο με την Μοσχόπολη, με τους Ευεργέτες, τους Σουλιώτες,τους Ήρωες και τους Αγίους της Ηπείρου.
Και το Έθνος των Ελλήνων αναγνώριζε με ευγνωμοσύνη την προσφορά της Ηπείρου στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους με διάφορους τρόπους ως πολιτισμό Θυσίας. Και οι Ηπειρώτες με την στάση τους στη 10ετία του 40συνέχισαν αυτή την προσφορά εθελοντικής Θυσίαςκαι πάλι .
.
Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η Ήπειρος παραγκωνίζεται συστηματικά και αδικαιολόγητα. Προκλητικά προβάλλεται ως η τελευταία περιοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παραμένει εθνικά ακρωτηριασμένη με απόλυτη αδιαφορία για την Βόρειο Ήπειρο. Αντίθετα μάλιστα προβάλλονται και κάποιες παράξενες και ύποπτες θεωρίες για την ταυτότητα των Ηπειρωτών. Και όλα αυτά από τους θιασιώτες του πολιτισμού της ..Μάσας.
Ανέπτυξα κάποια πρωτοβουλία επιστημονικού ενδιαφέροντοςστο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που αφορούσε περιοχή της Δωδώνης και μου έγινε ευγενική υπόδειξη ότι η αδράνεια είναι προτιμητέα.
Αυτά και πολλά άλλα με οδηγούν στη δραστηριοποίηση του Αρχείου του Κέντρου Έρευνας Εκπαιδευτικής Πολιτικής εστιάζοντας το ενδιαφέρον μου στα σχολικά βιβλία με ειδική αναφορά στην ΄Ήπειρο.
2.-ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ 10Ο ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ (ΕΦΗΒΕΙΑ).
Χρησιμοποίησα δύο βιβλία του ΟΕΔΒ με χρονικό σημείο αναφοράς το έτος 1980 που χρησιμοποιήθηκαν από μαθητές της αυτής περίπου ηλικίας, της εφηβικής των 16 και 17 ετών. Αυτή η μεταβατική ηλικία από την παιδική στην ώριμη είναι η πιο σημαντική για τους αρμόδιους με κρατική ή κοινωνική ευθύνη. Και είναι αυτό γνωστό από τα αρχαία χρόνια.
Αυτή η ηλικία στις μέρες μας βρέθηκε στο κέντρο σε σχέση με τα όσα συμβολίζει η λέξη «Πολυτεχνείο» για το οποίο εμείς οι Ηπειρώτες είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι ως δημιούργημα Ηπειρωτικό.
Οι γενιές που είχαν ως πρότυπα το περιεχόμενο Παιδείας ,όσα μάθαιναν στα σχολεία προ του 1980,έβλεπαν το Πολυτεχνείο με σεβασμό και με κριτικό ελεύθερο πνεύμα. Αντίθετα οι γενιές μετά το 1980 το βεβήλωσαν,το έκαψαν και δεν σεβάστηκαν ούτε τις ιδέες της εξέγερσης ούτε τους Ευεργέτες Ηπειρώτες. Μάλιστα κάποιοι τους έντυσαν με κουκούλες και τους έβαλαν να κρατούν το πανώ που έγραφε «Το άνθος της Ελληνικής Νεολαίας» καίγοντας και καταστρέφοντας με δημοκρατικές διαδικασίες. Ούτε η Ελληνική Σημαία δεν ξέφυγε από τη «δημοκρατική μανία».
2.1. Πριν από το 1980
Το πρώτο βιβλίο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ της Δ΄Γυμνασίου με 269 σελίδες(ΙΓ΄έκδοση1975) είναι χωρισμένο σε 6 μεγάλες θεματικές ενότητες ΖΩΗΣ( Θρησκευτική,Εθνική,Κοινωνική, Ελληνικού Περιβάλλοντος .)
Οι επί μέρους ενότητες είναι 101 από τις οποίες οι 24 έχουν άμεση σχέση ή αναφορά με την ΄Ήπειρο ως ενότητες Πανελληνίου ενδιαφέροντος με περισσότερες από 50 σελίδες.
Στο πρώτο του 1960,υπάρχουν κείμενα 6 Ηπειρωτικής καταγωγής συγγραφέων,(Βλαχογιάννη,Χρηστοβασίλη,Σκίπη,Γούδα, Ζαλοκώστα και Βηλαρά).
Ως περιεχόμενα των επί μέρους ενοτήτων παρατηρούμε εν συντομία τα παρακάτω:
Το περιεχόμενο στο πρώτο αναφέρεται στο Παιδομάζωμα,στους Σουλιώτες,στον Μακεδονικό Αγώνα, στο έπος του 40,στη Β. Ηπειρο,στα Γιάννινα, τη Δωδώνη,στο Αργυρόκαστρο,στον Μαβίλη ,σε χαρακτήρα και σε ασχολίες στην αγροτική,κτηνοτροφική και αστική Ήπειρο. Διαπνέονται οπωσδήποτε από το πνεύμα του Πολιτισμού της Θυσίας.
2.2. Μετά το 1980
Το δεύτερο βιβλίο ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α΄Λυκείου με 530 σελίδες σε χρονολογικές περιόδους, σε 3 μέρη,σε Σύγχρονη και σε ξένη Λογοτεχνία.(έκδοση ΙΑ΄1991). Οι επί μέρους ενότητες είναι περίπου 100 από τις οποίες μόνον 9 έχουν σχέση με την Ήπειρο σε 35 σελίδες και αναφέρονται μόνον σε 1 συγγραφέα, τον Βηλαρά,για τις ανάγκες της γλωσσικής Πάλης.
Στο δεύτερο υπάρχει μια τάση υποβάθμισης των αξιόλογων ενοτήτων των 2 δημοτικών, της Δέσπως και της Πάργας τοποθετώντας σε ενότητα Λαϊκής Αφήγησης όπως και του Κοσμά του Αιτωλού ως δείγμα Εκκλησιαστικής Ρητορικής.
Δεν παρουσιάζει τίποτε από τα Σουλιώτικα της Ελληνικής Νομαρχίας και υποτάσσει τον λόγο του Βηλαρά στις ανάγκες της Γλωσσικής αντιπαλότητας.
Σε ειρηνιστική κατεύθυνση κινούνται τα επιλεγμένα κείμενα του Τερζάκη,τουΞεφλούδα και του Μπεράτη με αγνόηση του Ηπειρωτικού Έπους που αναγκαστικά μας επιβλήθηκε από Φασιστικές δυνάμεις.
Αξιόλογο θα ήταν ολόκληρο το θεατρικό του Γ. Θεοτοκά,περιορίστηκε όμως σε μικρό απόσπασμα για τις ανάγκες αναδείξεως της Γυναίκας σε μια απίστευτα Μουσουλμανοκρατούμενη αυλή του Αλή Πασιά.
3. Συγκριτικό συμπέρασμα
Από την γρήγορη αυτή αντιπαράθεση των δύο σχολικών βιβλίων δύο διαφορετικών περιόδων σε σχέση με την Ήπειρο σαφέστατα φαίνεται και η πνευματική Συρρίκνωση της Ηπείρου μέσα από την πνευματική τροφή των παιδιών μας.
Αγνοούνται οι ομορφιές της Ηπείρου,παραβλέπονται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της,οι Αρχαιότητες , η Ιστορία της, οι Θυσίες της, το Μέγιστο πρόβλημα της Διαίρεσης της Ενιαίας Ηπείρου ,οι Ευεργέτες ,οι Μεγάλοι άνδρες και γυναίκες πρότυπα, ο Συγγραφικός κόσμος της Ηπείρου.,ο θαυμασμός των ξένων για την ΄Ήπειρο.
Η Βυζαντινή Ήπειρος είναι άγνωστη για το Εκπαιδευτικό μας Σύστημα.
Καλά να πάθουμε εμείς που με την αδιαφορία μας φταίξαμε. Τα παιδιά μας όμως;
Θα συνεχίσουμε και με άλλα βιβλία αργότερα.
Βησσαρίων Μπακόλας, 22-1-2003 Παλλήνη, τηλ. 6006134 και 6031874.
3.- ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
Οι δικές μας ευθύνες
Είμαστε σε περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και η Ήπειρος βρίσκεται στο περιθώριο
από έργα ,στο περιθώριο από ενδιαφέρον Ανάπτυξης και σε πλήρη αδιαφορία για την άρση της απομόνωσης.
Επίμονα κατέχει τα τελευταία χρόνια την πρωτιά στη φτώχια και στην ερήμωση, σε όλη την Ευρωπαϊκή ΄Ένωση.
Τώρα είμαστε σε εντατική θεραπεία εθισμού στην ιδέα « χαμένες Πατρίδες» και με την Βόρειο ΄Ήπειρο.
Οι εγκλωβισμένοι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες στην Αττική « άδομεν κάθε χρόνο στο κόψιμο της πίτας στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας» χωρίς σκέψη,χωρίς προβληματισμό,χωρίς καμιά ντροπή για όσα γίνονται στους τόπους μας.
Καλά να πάθουμε διότι έτσι τα θέλουμε. Και εξηγούμαι:.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες που βρισκόμεθα κοντά στα μεγάλα κέντρα αποφάσεων,που γνωρίζουμε την ερήμωση της Πατρίδας μας, που καθημερινά κινούμαστε μέσα στην Αθήνα ανάμεσα στα μεγάλα Εθνικά κληροδοτήματα των Ηπειρωτών αδιαφορούμε,ή απλώς κλαψουρίζουμε για την κατάσταση του τόπου μας.
Οι 500.000 Ηπειρώτες είναι τεράστια δύναμη που εμείς επιτρέψαμε να μας θεωρούν τεράστια δεξαμενή εύκολης κομματικής αντιπαράθεσης.
Και είναι προσβολή η εμπλοκή μας στόν εμπαιγμό που γίνεται για πολλά χρόνια τώρα για 4 στρέμματα στο Μαρούσι.
Εκείνοι που νέμονται τα Εθνικά μας κληροδοτήματα,μας θεωρούν αφελείς και μας αποπροσανατολίζουν με τους μηχανισμούς τους με δευτερεύντα θέματα
Φιλότιμα κινείται κάποια ομάδα στην Ηπειρωτική Πρωτεύουσα για τα κληροδοτήματα και κοντά της έσπευσαν πολιτικοί και άλλοι παράγοντες και για το ροκάνισμα του χρόνου όλο και κάτι ανακοινώνεται για εμάς τους αφελείς.
Οι ευεργέτες είχαν ξεκάθαρο Ελληνορθόδοξο φρόνημα
Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο ,Ιδεολογικό,Εθνικό με κοσμοθεωρητικές διαστάσεις,επειδή οι τότε ευεργέτες τόνιζαν ακόμα και στις διαθήκες τους το Ορθόδοξο φρόνημά τους για να τονίσουν την ταυτότητα του Γένους στον τότε σκληρό Δυνάστη του τόπου μας.
Μίλησα κάποτε σε μια αίθουσα των Ιωαννίνων για κάποια παράξενα ντοκτορά που θίγουν τους Ηπειρώτες Ευεργέτες και την Ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Περίμενα βαθύτερη προσέγγιση του σοβαρού θέματος που είχε και Εθνικές διαστάσεις,περίμενα απαγκίστρωση από ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Επίσης σε συνέδριο 2 ημερών σε μια άλλη αίθουσα των Αθηνών ,έθεσα το θέμα της αχαριστίας του πνευματικού κόσμου προς Ηπειρώτες Ευεργέτες και ειδικά απευθύνθηκα προς την ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με την παράκληση να πάρει θέση για το κάψιμο και τις καταστροφές του Πολυτεχνείου. Το μόνο που μου έμεινε από αυτή την παρέμβαση,ήταν ο ενδιαφέρον διάλογος στο διάλειμμα με τον Προεδρεύοντα της ημερίδαςκ.Πεπελάση.
Και στα περιοδικά «Ηπειρωτική Εταιρεία»245,246 και 247 του 1997,ως αφιέρωμα,,επιμεληθήκαμε την παρουσίαση πολλών Εθνικών Ευεργετών, με μια παρατήρηση σε πλαίσιο «Αντί Εθνικής Ευγνωμοσύνης», στη σελίδα 403 όπου με πόνο αποκαλύπταμε την εχθρική στάση του επίσημου κράτους κατά των εθνικών ευεργετών .
Οι ευργέτες θύματα νέου Ιδεολογικού προσανατολισμού;
Στο βιβλίο της Εης του Δημοτικού σχολείου Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ τεύχος γ΄, υπάρχουν δύο σκληρές ενότητες μίσους,το μάθημα 82 « Η παράσταση του Αρκουδιάρη» και το μάθημα 83 « Ο αρκουδιάρης με τη γριά αρκούδα» που παρομοιάζεται ο Εθνικός Ευεργέτης, ο Εθνικός Αγωνιστής και Πρώτος Διοικητής της Ηπείρου,ο Πρόεδρος της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου Χρηστάκης Ζωγράφος με τους τσιφλικάδες Τούρκους αγάδες.
Και είναι προγραμματισμένες αυτές οι ενότητες , ως επετειακές του Κίλελέρ για τους δίκαιους αγώνες των αγροτών. Είναι απίστευτο και έχουμε όλοι μας ευθύνες, με την ανοχή μας, να υποβαθμίζονται οι Εθνικές μας γιορτές και το κράτος να προβάλλει κείμενα και μαθήματα Κοινωνικού Μίσους.
Η έρευνά μου στα σχολικά βιβλία είναι απογοητευτική.
Στα νέα βιβλία του δημοτικού σχολείου με τα το 1982 αποτυπώνεται μια λαϊκίστικη και ρατσιστική απαξίωση με το προηγούμενο παράδειγμα για τον Χρηστάκη Ζωγράφο.
Το σημαντικότερο μάθημα κατανόησης του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού,σύμφωνα με την Παιδαγωγική,την Εκπαιδευτική Ψυχολογία,την Διδακτική και την Φιλοσοφία,αλλά και το Σύνταγμα είναι «Η Γλώσσα μας».
Στην Πέμπτη και Έκτη του Δημοτικού Σχολείου χρησιμοποιούνται 9 βιβλία με κείμενα ,2 βιβλία με μεθοδικές οδηγίες για τον δάσκαλο και 24 φυλλάδια Επαναληπτικά.Ξεπερνούν τις 2000 σελίδες. Δεν βρήκα ούτε ένα κείμενο που να αναφέρεται στους Ευεργέτες,δεν βρήκα καμιά σχετική άσκηση,αλλά σχεδόν ούτε μια λέξη.
Ερεύνησα τα αναγνωστικά των αυτών τάξεων που είχαμε στα σχολεία μας πριν από το 1982. Είναι μόλις δύο βιβλία με 680 μόνο σελίδες.
Δεν βρήκα απαξίωση όπως συμβαίνει με την γενική τοποθέτηση μετά το 1982.
Αντίθετα τρεις σελίδες,145-148 έχουν ένα εξαιρετικό κείμενο για τον Γ.Σίνα.
Η αληθινή Κοινωνικοποίηση
Με την σκέψη ότι το καταραμένο παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα πριν από το 1980, πριν από το 1967 δημιούργησε νέους και θαρραλέους και με ελεύθερο φρόνημα για να δημιουργήσουν το «Πολυτεχνείο» ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο γύρισα πίσω στη δεκαετία του 1930 για να κατανοήσω το φρόνημα των αγωνιστών του ΟΧΙ του 1940 και της Αντίστασης της 10ετίας της Κατοχής.
Στο Αναγνωστικό βιβλίο για την Ε΄Δημοτικού των συγγραφέων Ξενόπουλου,Κουρτίδη,Κονιδάρη προβάλλεται ιδιαίτερα με τον τίτλο « Αυτοθυσία για την Πατρίδα σε καιρό Ειρήνης» με το γνωστό σε πάρα πολλές γενιές ΖΩΗΣ ΚΑΠΛΑΝΗΣ.
Από τις 175 σελίδες οι σελίδες 126—139 αναφέρονται στον Ευεργέτη από την ΄Ήπειρο.
Κοινωνικοποίηση δίδαξαν μόνο οι Ηπειρώτες Ευεργέτες που τους βάλαμε στο περιθώριο και στη λήθη με την δική μας ανοχή και αχαριστία.
Κορύφωση του πνεύματος του Ηπειρωτισμού ως πολιτισμού της θυσίας και αυτοθυσίας είναι το μικρό κομπόδεμα των λίγων δραχμών με το σημείωμα -διαθήκη για τα Ελληνικά Γράμματα του φτωχού Μετσοβίτη ΄Οκκα.
Αυτές τις μέρες δέχτηκα έγγραφη απειλή από το εξωτερικό: Να μη τολμήσω και δημοσιεύσω κανένα κείμενο που να αφορά τους βλαχόφωνους Ευεργέτες διότι θα αντιμετωπίσω την Ελληνική Δικαιοσύνη για Επιστημονική παραπληροφόρηση.
Εκεί φτάσαμε στη Ελλάδα .Να μας απειλούν στη Χώρα μας, επειδή κάποιοι παίζουν, ως ντόπιοι πράκτορες τα παιγνίδια των ξένων.
Αντίγραφο κατάθεσα σε επιστημονική ανακοίνωση που έγινε στην αίθουσα Δρακοπούλου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πληροφορώ όμως τους εδώ πράκτορες, ότι στα υπόγεια της Ζωσιμαίας Σχολής οι Γερμανοί και Αυστριακοί κατέστησαν τον πατέρα μου ανάπηρο,ως Όμηρο το καλοκαίρι του 1943,για να χάσουμε αργότερα από τα βάσανα και τις κακουχίες 2 αδελφές.
Ο Ζάππας ως Πρωτοπαλίκαρο του Μάρκο Μπότσαρη το 1820-1822 διακρίθηκε στα μέρη μας για να στερεωθεί η Ελληνική Επανάσταση.
Ξέρουμε εμείς καλά την Εθνική ταυτότητα των Ζωσιμάδων,των Ζαππαίων του Σίνα κλπ και είναι αυτή που ήθελαν οι ίδιοι.
Το παράδοξο είναι η προώθηση για δημιουργία νέων δήθεν εθνικών ομάδων,η καλλιέργια εθνικισμού στους γειτονικούς λαούς και η παραπληροφόρηση στην Ελλάδα περί καταργήσεως του Έθνους. Τα κενά τα δικά μας που τα περάσαμε και στο εκπαιδευτικό μας σύστημα εκμεταλλεύονται οι ξένοι και μάλιστα προκλητικά και με απειλές. Εκατοντάδες χιλιάδες σχολικά βιβλία έχουν φθάσει στα σπίτια μας .Δεν προβληματιστήκαμε;
4. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ 1821 ΚΑΙ Η ΗΠΕΙΡΟΣ
Στα δικά μας σχολικά χρόνια,δεκαετία του 1950,στη ιστορική διδακτέα ύλη όπως αποδεικνύεται από εκείνα τα σχολικά εγχειρίδια,δεν αναπτύσσονταν τα πολιτικά γεγονότα στη διάρκεια του αγώνα και γίνονταν ελάχιστες αναφορές στον εμφύλιο τότε πόλεμο για να τονισθεί η αναγκαιότητα της ομοψυχίας του Γένους.
Και όμως η γενιά μας γνώριζε άριστα θεωρητικά και πρακτικά τις έννοιες Εθνική Ελευθερία,Πολιτική Ελευθερία, Κοινωνική και Οικονομική Ελευθερία .
Μια συγκριτική έρευνα των Πανεπιστημίων Λονδίνου και Οξφόρδης για τα διδασκόμενα ιστορικά σχολικά εγχειρίδια στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους πριν από το 1960 με έπεισε μετά την εισβολή στην Κύπρο ότι οι ξένοι μας χρησιμοποιούσαν για τα δικά τους σχέδια και στις επιστημονικές τους έρευνες. Κατανόησα βαθύτερα την βασική θέση της Συγκριτικής Εκπαίδευσης:
« Μελετώ τα πολιτιστικά των άλλων χωρών για να κατανοήσω βαθύτερα τα δικά μας».
Εκείνοι που είχαν συντάξει τα σχολικά μας βιβλία πριν από το 1980 είχαν περισσότερη συναίσθηση ευθύνης από τους επιλεγμένους χωρίς ορατά κριτήρια νεώτερους. Η γενιά του Πολυτεχνείου μήπως δικαιώνει τους παλαιούς συγγραφείς;
4.1.ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ 150—203 ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΟΕΔΒ, ΙΑ΄2002.
Αφορά τον «Αγώνα των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία (1821-1831).
Ι΄) . Οι επί μέρους ενότητες παρουσιάζονται με αναφορές σε έγχρωμους 4 χάρτες. Δεν αναφέρεται κανένας στην Ήπειρο.
Β΄) Από τους 22 έγχρωμους πίνακες δεν αναφέρεται κανένας στην ΄Ήπειρο, εκτός 1 που τον συνδέει περισσότερο με το Καρπενήσι.
Γ΄) Από τις 35 προσωπογραφίες υπάρχουν 2 με σαφή ηπειρωτική τοπική αναφορά και 2 με ασάφεια.
Δ΄) Αναφέρει ουδέτερο ή γενικό απόσπασμα από την «Ελληνική Νομαρχία», ενώ αυτή κυρίως προβάλλει Ηπειρωτικά Πρότυπα και τόπους.
Ε΄) Αξιοπερίεργες είναι οι σελίδες 156 και 157 όπου προβάλλεται ως Ιστορική Πηγή απόσπασμα της Προκήρυξης του Αλεξ. Υψηλάντη της 24ης Φεβρουάριου 1821 με αφαίρεση της παραγράφου μόνο αυτής που αναφέρεται και αποδεικνύει ότι η Επανάσταση είχε αρχίσει στην ΄Ήπειρο το 1821.
Με ισχυρό μεγενθυτικό φακό διακρίνεται στην φωτοτυπική σμίκρυνση το σπουδαίο ντοκουμέντο ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ που αναφέρεται ρητά στους Σουλιώτες και τους Ηπειρώτες.
ΣΤ΄) Αποσιωπά τελείως τις μεγάλες μάχες που με ακρίβεια περιγράφει ο άλλος «αποσταλμένος της Αρχής»στην Ήπειρο για να καλύψει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. ΄Όλο το βάρος το σήκωσαν τότε οι Πρόγονοί μας όπως έγινε και το 1940 με την VIII Μεραρχία
. Δεν γίνεται καμιά αναφορά για τις περιγραφόμενες μάχες στο Σούλι,στους Βαρυάδες, στα Δερβίζιανα,στα Λέλοβα ,στο Γλυκύ, στην Άρτα και τα Τζουμέρκα. Αγνοείται και ο Μακρυγιάννης που τόσες μάχες περιγράφει για την ΄Ήπειρο.
Οι παρατηρήσεις είναι ατελείωτες σε σχέση με την Ήπειρο το 1821,αλλά θέλω να επισημάνω και την αποσιώπηση και των Πολιτικών Γεγονότων στην ΄Ήπειρο, αφού η νέα Εκπαιδευτική Πολιτική υπεισέρχεται και σε τέτοια θέματα.
4.2. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Το σχολιαζόμενο βιβλίο ως 11η έκδοση εκδόθηκε σε 160.000 βιβλία όπως αναγράφεται στην τελευταία σελίδα.
΄Εχουν επομένως μοιρασθεί δωρεάν περισσότερα από 1.500.000 βιβλία ιστορικής υποβάθμισης της Ηπείρου και ως πρόκληση ερεθίσματος-αντίδρασης κατά την Παυλώφ θεωρία έχουμε γίνει αντικείμενο έρευνας Εθισμού και Παθητικότητας.
΄Όποιος τα σκαλίζει αυτά είναι «γραφικός» όπως η αφεντιά μου και είναι καιρός να χαρακτηρισθώ επικίνδυνος εθνικιστής,σωβινιστής,ρατσιστής και δε συμμαζεύεται.
΄Όχι αγαπητοί μου αναγνώστες και πρέπει πικρά να μετανιώσουμε για την αδιαφορία μας και,πρώτος εγώ που έζησα για δυό χρόνια στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στη Μεγάλη Βιομηχανία που τροφοδοτεί όλον τον Ελληνισμό με την πνευματική τροφή των παιδιών μας δυστυχώς υποχρεωτικά.
Μετά την ανάπτυξη των πολεμικών επιχειρήσεων όπου υποβαθμίζονται οι Ηπειρώτες και η ΄Ήπειρος, αναπτύσσονται τα Πολιτικά γεγονότα κατά την διάρκεια του αγώνα. Επόμενο ,με την ίδια,άγνωστη όμως λογική, δεν γίνεται λόγος για Πολιτικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην ΄Ήπειρο ή των Ηπειρωτών που έδρασαν στην Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
Και όμως η Πολιτική Σκέψη των Ηπειρωτών έχει ιδιαίτερη και σημαντική αξία.
Υπήρχαν και στην ΄Ήπειρο πολιτικές φιλοδοξίες και αναπόφευκτες διαφωνίες. Δεν πέρασαν όμως σε μορφές εμφυλίου. Αντίθετα,όπως έγινε πριν από την μάχη του Πέτα,όπως έγινε στη συνάντηση της Πάργας μετά το ολοκαύτωμα του Σέλτσου,όπως έγινε στο Κεφαλόβρυσο κ.λ.π. είχαμε αγκαλιάσματα συμφιλίωσης,κατανόησης,αλληλοστήριξης κ.λ.π.
Μετά την πτώση των Δερβιζιάνων αρχές Σεπτεμβρίου 1821 γίνεται στο Σούλι ( κατά παράδοση ή άλλους στους Βαρυάδες) η πρώτη Συνέλευση των προεστώτων της Σουλιώτικης Συμπολιτείας και ο Χριστόφορος Περραιβός ως εκπρόσωπος της Αρχής εισηγήθηκε το πρώτο Συνταγματικό Κείμενο από 28 άρθρα ,ως προσωρινή Πολιτική Οργάνωση .
Ήταν τα πλέον απαραίτητα από την Συνταγματική Χάρτα του Ρήγα Φεραίου. Αυτά περιγράφονται και το κείμενο καταχωρείται στα απομνημονεύματα του Περραιβού,σελ.63—68. Εκεί αναφέρει και την πρώτη Εκτελεστική Επιτροπή και την Δικαστική Αρχή ως εξής:
Νότης Μπότσαρης,Νικόλαος Τζαβέλλας,Τούσης Ζέρβας και Νάσης Φωτομάρας.
Η δικαστική Αρχή σχηματίσθηκε από τον Γιώτη Δαγκλή,τον Γιάννη Κουτσονίκα,τον Λάμπρο Ζάρμπα και τον Χρήστο Κοσμά.
Σύμφωνα μετά διδασκόμενα από το Σχολικό βιβλίο το πρώτο Προσωρινό Πολίτευμα της Επιδαύρου ψηφίζεται την 1η Ιανουαρίου 1822,είχε προηγηθεί όμως η Ήπειρος .
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Με τις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, την δεύτερη μέρα του Εκπαιδευτικού Συνεδρίου της Χ.Ε.Ε.Λ.,Σάββατο 4-1-2003, αναδεικνύεται ο επείγων νέος ρόλος του Εκπαιδευτικού με την Τεχνολογική Επανάσταση των Πολυμέσων,ιδιαίτερα της Εικόνας και του Διαδεικτύου. Με γραπτή παρέμβαση,ο γράφων κατέθεσε στο Συνέδριο σύντομη περίληψη από τα παρακάτω:
Φαίνεται ότι στις ΗΠΑ, κυρίαρχοι από πλευράς Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας,είναι οι θεωρίες και οι μηχανές του SKINNER,η Πρακτική του BRUNER και οι Κοινωνικογλωσσικές του NOAM TSOMSKY.
Στην Αμερική από τις εφαρμογές των νέων Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση, επισημάνθηκαν σοβαρά προβλήματα στη Γλωσσική ανάπτυξη και Μάθηση,π.χ. ανικανότητα κατανόησης κειμένων από Μεταπτυχιακούς φοιτητές.(EDUCATIONAL PSYCHOLOGY,John Travers, N.York- London 1979,p.197).
Γνωρίζαμε ότι η Σοβιετική Ένωση είχε Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα, και οι ΗΠΑ είχαν Αποκεντρικό.
Το Κέντρο του Συγκεντρωτισμού από την Μόσχα πέρασε στη Δύση και σε αυτούς που θέλουν να ελέγχουν την Τεχνολογία και την Κατανάλωση.
Το Συγκεντρωτικό έχει γρήγορα αποτελέσματα, αυξημένα ποσοτικά,ελέγχεται από Κεντρικά Όργανα της Εξουσίας,είναι σφιχτό με αυστηρή Ιεραρχία και έχει τον κίνδυνο ελέγχου από βίαιες καθεστωτικές αλλαγές,ή αδιαφανείς επιρροές. Οι μικρές χώρες,όπως η Ελλάδα,σε περιόδους καθεστωτικών αλλαγών,κινδυνεύουν από βαθειές πολιτιστικές αλλαγές και πολιτικές αναταραχές.
Το Αποκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα έχει μακροχρόνιους στόχους με αυξημένα ποιοτικά αποτελέσματα,δεν υπάρχει ομοιομορφία στα Βιβλία π.χ. και ο εκπαιδευτικός παίρνει περισσότερες ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες.
Μικτό εκπαιδευτικό Σύστημα έχει η Αγγλία με μία τάση δημιουργίας, από την 10ετία του 80, κοινό πυρήνα αναλυτικού προγράμματος. Ενιαία είναι ηΠολιτική επί του Μαθήματος των Θρησκευτικών ως υποχρεωτικό και με σεβασμό στα δόγματα και τις άλλες θρησκείες. Συντονιστικός είναι ο ρόλος των Κεντρικών Υπηρεσιών.
Το Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα στην Ελλάδα το ανέπτυξε θεωρητικά ο Γληνός .Αυτή η επίμονη θέση του Γληνού , ήταν η αιτία να διασπασθεί ο «Εκπαιδευτικός Όμιλος το 1927 και να αποχωρήσει ο Δελμούζος.
Το Συγκεντρωτικό όμως Σύστημα, το εισήγαγον τα Αστικά Κόμματα για διαφορετικούς λόγους από εκείνους του λεγόμενου «Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού» του Γληνού.
Προτιμήθηκε κυρίως για το Ενιαίο της Εθνικής ΄Άμυνας της Χώρας, για το Ομόψυχον και για την γρήγορη οικονομική ανασυγκρότηση της Χώρας. Μέχρι το 1981 το Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό μας σύστημα ηταν Εθνικό εργαλείο.
Μέσα στη Βουλή των Ελλήνων όμως, σε ψήφιση Εκπαιδευτικών Νόμων,τονίσθηκε ότι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας θα έχει ως εργαλείο το Εκπαιδευτικό Σύστημα,με ταυτόχρονη κατάργηση μηχανισμών Διαφάνειας. Οι ανοιχτές κοινωνίες είναι ανοιχτές στην Επιθεώρηση. Ο έλεγχος της κάθε αντιπολίτευσης που στηρίζεται Επιστημονικά, όταν δεν υπάρχουν Εκθέσεις που τις έχουν υπογράψει υπεύθυνοι και ειδικευμένοι Επιστήμονες;
Στις μεταβολές με την Μεταρρύθμηση του 1964 από το φόβο ξένων επιρροών είχε κυκλοφορήσει και κάποια εγκύκλιος 1010.
Διδάσκονται στα ξένα Πανεπιστήμια για το Ζωντανό Πνεύμα του ΄Έθνους και αυτό εντοπίζεται κυρίως στον Πυρήνα του Πολιτισμού.
Μετά το 1981 είχαμε απότομες και βίαιες μεταβολές στο εκπαιδευτικό μας Σύστημα που αφορούσε το σύνολο των εκπαιδευτικών διαδικασιών και ήταν εύκολο να περάσουν απαρατήρητες οι περισσότερες, διότι μακροχρόνια, είχαμε εμπιστοστοσύνη στο Ενιαίο Κρατικό Σύστημα.
Από τότε τέθηκε θέμα Διαφάνειας και Ελέγχου του Συστήματος από Ξένες Επιρροές.
Δυστυχώς ακόμη το πρόβλημα δεν έχει έλθει στην Επιφάνεια από την μεγάλη ποσότητα Νόμων και την μεγάλη ταχύτητα των Μεταβολών. Έχουν γίνει από το 1982, επτά Μεταρρυθμίσεις που δεν έλυσαν Προβλήματα, αλλά επέτειναν την Σύγχυση.
Επί δύο χρόνια προσπαθούσα να εντοπίσω στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, σε Πρακτικά, Επιστημονική Θεμελίωση των αλλαγών με κατάληξη την αναγκαστική παραίτηση με διαμαρτυρία.
Με την επικράτηση « της τάξης των Ειδημόνων και της Τεχνολογίας» στη Δύση σε βάρος της Κλασσικής Παγκόσμιας Ελληνοχριστιανικής Σκέψης ( FRANK SHAFFER—VICTOR HANSON,JOHN HEATH) υπάρχει ένας νέος κίνδυνος με την Παγκοσμιοποίηση, διότι με την μαζικοποίηση και την υλιστική προσέγγιση χάνεται το Πρόσωπο και ο Λόγος.
Είχαμε το πέρασμα στις ανθρωπιστικές Επιστήμες την Οικονομική Θεωρία της προστιθέμενης Αξίας του SMELSER,και όλοι οι παράγοντες της Κατανάλωσης εργάζονται για νέες μορφές Μαζικοποίησης.
Δικαιολογημένα από πολλές μεριές διατυπώνονται φόβοι για την Μηχανοποίηση της Σκέψεως και για προσφορά οργανωμένου συστήματος Αμάθειας με την τυποποιημένη τεχνοκρατική Γλώσσα.
Ο Καθηγητής μου Βrian Holmes από το 1979 ανέπτυξε τον κίνδυνο για νέες μορφές «Νεοαποικισμού»,ενώ πολλοί βλέπουν Νεοναζισμό.
Ελπίδα παγκόσμια είναι η διείσδυση της Ελληνοχριστιανικής Παιδείας με τα Σύγχρονα Μέσα,ως Δικαίωμα και Χρέος ΄Αμυνας.
Θερμά συγχαρητήρια για το Γενικό Θέμα,για το επίκαιρον του θέματος,για τα επί μέρους θέματα και την παρουσία των.
Παλλήνη, 4-1-2003, Βησσαρίων Μπακόλας
Με τις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, την δεύτερη μέρα του Εκπαιδευτικού Συνεδρίου της Χ.Ε.Ε.Λ.,Σάββατο 4-1-2003, αναδεικνύεται ο επείγων νέος ρόλος του Εκπαιδευτικού με την Τεχνολογική Επανάσταση των Πολυμέσων,ιδιαίτερα της Εικόνας και του Διαδεικτύου. Με γραπτή παρέμβαση,ο γράφων κατέθεσε στο Συνέδριο σύντομη περίληψη από τα παρακάτω:
Φαίνεται ότι στις ΗΠΑ, κυρίαρχοι από πλευράς Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας,είναι οι θεωρίες και οι μηχανές του SKINNER,η Πρακτική του BRUNER και οι Κοινωνικογλωσσικές του NOAM TSOMSKY.
Στην Αμερική από τις εφαρμογές των νέων Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση, επισημάνθηκαν σοβαρά προβλήματα στη Γλωσσική ανάπτυξη και Μάθηση,π.χ. ανικανότητα κατανόησης κειμένων από Μεταπτυχιακούς φοιτητές.(EDUCATIONAL PSYCHOLOGY,John Travers, N.York- London 1979,p.197).
Γνωρίζαμε ότι η Σοβιετική Ένωση είχε Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα, και οι ΗΠΑ είχαν Αποκεντρικό.
Το Κέντρο του Συγκεντρωτισμού από την Μόσχα πέρασε στη Δύση και σε αυτούς που θέλουν να ελέγχουν την Τεχνολογία και την Κατανάλωση.
Το Συγκεντρωτικό έχει γρήγορα αποτελέσματα, αυξημένα ποσοτικά,ελέγχεται από Κεντρικά Όργανα της Εξουσίας,είναι σφιχτό με αυστηρή Ιεραρχία και έχει τον κίνδυνο ελέγχου από βίαιες καθεστωτικές αλλαγές,ή αδιαφανείς επιρροές. Οι μικρές χώρες,όπως η Ελλάδα,σε περιόδους καθεστωτικών αλλαγών,κινδυνεύουν από βαθειές πολιτιστικές αλλαγές και πολιτικές αναταραχές.
Το Αποκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα έχει μακροχρόνιους στόχους με αυξημένα ποιοτικά αποτελέσματα,δεν υπάρχει ομοιομορφία στα Βιβλία π.χ. και ο εκπαιδευτικός παίρνει περισσότερες ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες.
Μικτό εκπαιδευτικό Σύστημα έχει η Αγγλία με μία τάση δημιουργίας, από την 10ετία του 80, κοινό πυρήνα αναλυτικού προγράμματος. Ενιαία είναι ηΠολιτική επί του Μαθήματος των Θρησκευτικών ως υποχρεωτικό και με σεβασμό στα δόγματα και τις άλλες θρησκείες. Συντονιστικός είναι ο ρόλος των Κεντρικών Υπηρεσιών.
Το Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα στην Ελλάδα το ανέπτυξε θεωρητικά ο Γληνός .Αυτή η επίμονη θέση του Γληνού , ήταν η αιτία να διασπασθεί ο «Εκπαιδευτικός Όμιλος το 1927 και να αποχωρήσει ο Δελμούζος.
Το Συγκεντρωτικό όμως Σύστημα, το εισήγαγον τα Αστικά Κόμματα για διαφορετικούς λόγους από εκείνους του λεγόμενου «Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού» του Γληνού.
Προτιμήθηκε κυρίως για το Ενιαίο της Εθνικής ΄Άμυνας της Χώρας, για το Ομόψυχον και για την γρήγορη οικονομική ανασυγκρότηση της Χώρας. Μέχρι το 1981 το Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό μας σύστημα ηταν Εθνικό εργαλείο.
Μέσα στη Βουλή των Ελλήνων όμως, σε ψήφιση Εκπαιδευτικών Νόμων,τονίσθηκε ότι ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας θα έχει ως εργαλείο το Εκπαιδευτικό Σύστημα,με ταυτόχρονη κατάργηση μηχανισμών Διαφάνειας. Οι ανοιχτές κοινωνίες είναι ανοιχτές στην Επιθεώρηση. Ο έλεγχος της κάθε αντιπολίτευσης που στηρίζεται Επιστημονικά, όταν δεν υπάρχουν Εκθέσεις που τις έχουν υπογράψει υπεύθυνοι και ειδικευμένοι Επιστήμονες;
Στις μεταβολές με την Μεταρρύθμηση του 1964 από το φόβο ξένων επιρροών είχε κυκλοφορήσει και κάποια εγκύκλιος 1010.
Διδάσκονται στα ξένα Πανεπιστήμια για το Ζωντανό Πνεύμα του ΄Έθνους και αυτό εντοπίζεται κυρίως στον Πυρήνα του Πολιτισμού.
Μετά το 1981 είχαμε απότομες και βίαιες μεταβολές στο εκπαιδευτικό μας Σύστημα που αφορούσε το σύνολο των εκπαιδευτικών διαδικασιών και ήταν εύκολο να περάσουν απαρατήρητες οι περισσότερες, διότι μακροχρόνια, είχαμε εμπιστοστοσύνη στο Ενιαίο Κρατικό Σύστημα.
Από τότε τέθηκε θέμα Διαφάνειας και Ελέγχου του Συστήματος από Ξένες Επιρροές.
Δυστυχώς ακόμη το πρόβλημα δεν έχει έλθει στην Επιφάνεια από την μεγάλη ποσότητα Νόμων και την μεγάλη ταχύτητα των Μεταβολών. Έχουν γίνει από το 1982, επτά Μεταρρυθμίσεις που δεν έλυσαν Προβλήματα, αλλά επέτειναν την Σύγχυση.
Επί δύο χρόνια προσπαθούσα να εντοπίσω στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, σε Πρακτικά, Επιστημονική Θεμελίωση των αλλαγών με κατάληξη την αναγκαστική παραίτηση με διαμαρτυρία.
Με την επικράτηση « της τάξης των Ειδημόνων και της Τεχνολογίας» στη Δύση σε βάρος της Κλασσικής Παγκόσμιας Ελληνοχριστιανικής Σκέψης ( FRANK SHAFFER—VICTOR HANSON,JOHN HEATH) υπάρχει ένας νέος κίνδυνος με την Παγκοσμιοποίηση, διότι με την μαζικοποίηση και την υλιστική προσέγγιση χάνεται το Πρόσωπο και ο Λόγος.
Είχαμε το πέρασμα στις ανθρωπιστικές Επιστήμες την Οικονομική Θεωρία της προστιθέμενης Αξίας του SMELSER,και όλοι οι παράγοντες της Κατανάλωσης εργάζονται για νέες μορφές Μαζικοποίησης.
Δικαιολογημένα από πολλές μεριές διατυπώνονται φόβοι για την Μηχανοποίηση της Σκέψεως και για προσφορά οργανωμένου συστήματος Αμάθειας με την τυποποιημένη τεχνοκρατική Γλώσσα.
Ο Καθηγητής μου Βrian Holmes από το 1979 ανέπτυξε τον κίνδυνο για νέες μορφές «Νεοαποικισμού»,ενώ πολλοί βλέπουν Νεοναζισμό.
Ελπίδα παγκόσμια είναι η διείσδυση της Ελληνοχριστιανικής Παιδείας με τα Σύγχρονα Μέσα,ως Δικαίωμα και Χρέος ΄Αμυνας.
Θερμά συγχαρητήρια για το Γενικό Θέμα,για το επίκαιρον του θέματος,για τα επί μέρους θέματα και την παρουσία των.
Παλλήνη, 4-1-2003, Βησσαρίων Μπακόλας
ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Το πρώτο θέμα του ΜΓ΄ Εκπαιδευτικού Συνεδρίου του «Μέγα Βασιλείου»,27και28 Δεκεμ.2002,είχε τον τίτλο «Σχολείο χωρίς σύνορα» με εισηγητή τον δάσκαλο από την Πάτρα κ. Σπήλιο Τσέλο.
Κεντρικό θέμα ήταν το Πολυπολιτισμικό σχολείο μέσα στα πλαίσια του Σημερινού Ελληνικού Σχολείου και ο προσανατολισμός του του Σκοπού Αγωγής.
Ο γράφων θεώρησε εξαιρετικά επείγον και σοβαρό το θέμα και με γραπτή παρέμβαση κατάθεσε στο Συνέδριο σύντομη περίληψη από τα παρακάτω:
Η Συγκρική Εκπαίδευση μελετά τους Πολιτισμούς των άλλων χωρών δίνοντας προσοχή ιδιαίτερη στα Εκπαιδευτικά Συστήματα για να καταλήξει σε Γενικές Αρχές.
Ο Ερευνητής Συγκριτικός με βάση αυτές τις Αρχές εμβαθύνει στην κατανόηση του δικού του Πολιτισμού και Εκπαιδευτικού Συστήματος. Με βάση αυτά, ως παράγων διαμόρφωσης Εκπαιδευτικής Πολιτικής,αγωνίζεται να αποτρέψει κάθε βίαιη επέμβαση στα Πολιτιστικά δρώμενα της χώρας του και κατά κύριο λόγο στην Εκπαίδευση.
Μια άλλη βασική Αρχή της Συγκριτικής Επιστήμης,είναι ο «Σεβασμός του Ζωντανού Πνεύματος του Έθνους» όπως αυτό εκδηλώνεται με το Θρήσκευμα,με την Γλώσσα,με τηνΚαταγωγή με το Φυσικό και Πολιτιστικό Περιβάλλον.
Στην εκπαιδευτική Πολιτική της Χώρας αγνοήθηκαν με περιφρόνηση αυτές οι βασικές Επιστημονικές Αρχές ,έγιναν βίαιες αλλαγές ,πολλες φορές, με παραπλάνηση του Ναού Της Δημοκρατίας και του Κοινού Σπιτιού των Ελλήνων,δηλαδή της Βουλής.
Αυτή η Πολιτιστική Βία έχει δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο Δημόσιο βίο της Χώρας μας και αντί της διόρθωσης των λαθών, ξαφνικά μας προκύπτει χειρότερο Πρόβλημα με την ανάγκη του Πολυπολιτισμικού Σχολείου.
Ο γράφων τα προηγούμενα είχε υποβάλει πολυσέλιδο ΣΧΈΔΙΟ οργανώσεως Γραφείου Συγκριτικής Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, όπου υπηρετούσε με σκοπό την παρακολούθηση των Εκπαιδευτικών Συστημάτων των Γειτονικών Χωρών.
Αποδοκιμάστηκε δια το ε[επιστημονικό του Καθήκον, δεν πήρε ποτέ γραπτή απάντηση και οδηγήθηκε σε Αναγκαστική Παραίτηση το 1993.
Είχε προηγηθεί απόπειρα προέκτασης ΄Ερευνας για την Γλώσσα, που είχε γίνει στην Κύπρο και είχε προετοιμασθεί το κλίμα αποδοκιμασίας.
Παλλήνη,28-12-2002, Βησσαρίων Μπακόλας.
Το πρώτο θέμα του ΜΓ΄ Εκπαιδευτικού Συνεδρίου του «Μέγα Βασιλείου»,27και28 Δεκεμ.2002,είχε τον τίτλο «Σχολείο χωρίς σύνορα» με εισηγητή τον δάσκαλο από την Πάτρα κ. Σπήλιο Τσέλο.
Κεντρικό θέμα ήταν το Πολυπολιτισμικό σχολείο μέσα στα πλαίσια του Σημερινού Ελληνικού Σχολείου και ο προσανατολισμός του του Σκοπού Αγωγής.
Ο γράφων θεώρησε εξαιρετικά επείγον και σοβαρό το θέμα και με γραπτή παρέμβαση κατάθεσε στο Συνέδριο σύντομη περίληψη από τα παρακάτω:
Η Συγκρική Εκπαίδευση μελετά τους Πολιτισμούς των άλλων χωρών δίνοντας προσοχή ιδιαίτερη στα Εκπαιδευτικά Συστήματα για να καταλήξει σε Γενικές Αρχές.
Ο Ερευνητής Συγκριτικός με βάση αυτές τις Αρχές εμβαθύνει στην κατανόηση του δικού του Πολιτισμού και Εκπαιδευτικού Συστήματος. Με βάση αυτά, ως παράγων διαμόρφωσης Εκπαιδευτικής Πολιτικής,αγωνίζεται να αποτρέψει κάθε βίαιη επέμβαση στα Πολιτιστικά δρώμενα της χώρας του και κατά κύριο λόγο στην Εκπαίδευση.
Μια άλλη βασική Αρχή της Συγκριτικής Επιστήμης,είναι ο «Σεβασμός του Ζωντανού Πνεύματος του Έθνους» όπως αυτό εκδηλώνεται με το Θρήσκευμα,με την Γλώσσα,με τηνΚαταγωγή με το Φυσικό και Πολιτιστικό Περιβάλλον.
Στην εκπαιδευτική Πολιτική της Χώρας αγνοήθηκαν με περιφρόνηση αυτές οι βασικές Επιστημονικές Αρχές ,έγιναν βίαιες αλλαγές ,πολλες φορές, με παραπλάνηση του Ναού Της Δημοκρατίας και του Κοινού Σπιτιού των Ελλήνων,δηλαδή της Βουλής.
Αυτή η Πολιτιστική Βία έχει δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο Δημόσιο βίο της Χώρας μας και αντί της διόρθωσης των λαθών, ξαφνικά μας προκύπτει χειρότερο Πρόβλημα με την ανάγκη του Πολυπολιτισμικού Σχολείου.
Ο γράφων τα προηγούμενα είχε υποβάλει πολυσέλιδο ΣΧΈΔΙΟ οργανώσεως Γραφείου Συγκριτικής Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, όπου υπηρετούσε με σκοπό την παρακολούθηση των Εκπαιδευτικών Συστημάτων των Γειτονικών Χωρών.
Αποδοκιμάστηκε δια το ε[επιστημονικό του Καθήκον, δεν πήρε ποτέ γραπτή απάντηση και οδηγήθηκε σε Αναγκαστική Παραίτηση το 1993.
Είχε προηγηθεί απόπειρα προέκτασης ΄Ερευνας για την Γλώσσα, που είχε γίνει στην Κύπρο και είχε προετοιμασθεί το κλίμα αποδοκιμασίας.
Παλλήνη,28-12-2002, Βησσαρίων Μπακόλας.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
1.-ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ
Μέχρι το 1980 περίπου,στην παγκόσμια συζήτηση για τα πολιτιστικά προβλήματα και ιδιαίτερα για τα προβλήματα των Εκπαιδευτικών Συστημάτων, κεντρική θέση είχε η Ελληνική Σκέψη.
Οι καθηγητές στα πανεπιστήμια που είχαν ως κύριο μέλημά τους την διδασκαλία Κλασικών μαθημάτων,είχαν ένα ιδιαίτερο κύρος και μια ζηλευτή θέση μεταξύ των συναδέλφων των και της Πανεπιστημιακής Κοινότητας,διότι οι κλασσικές σπουδές ήταν ο κεντρικός πυρήνας στα προγράμματα σπουδών όλων των κλάδων.
Υπήρχε μια κατεστημένη Οικουμενικότητα με βάση τον Πλάτωνα,τον Αριστοτέλη και την Βίβλο. Ως απόδειξη παρατίθεται απόσπασμα από το βιβλίο COMPARATIVE EDUCATION του BRIAN HOLMES, καθηγητή της Συγκριτικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και Προέδρου των Εταιρειών όλου του κόσμου για πολλά χρόνια.
Στα παγκόσμια Συνέδρια πάντα γίνεται λόγος για την χριστιανοϊουδαϊκή παράδοση και την ελληνική σκέψη.
Σε πολλές περιπτώσεις διατυπώνεται, ως Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός.
Από την σελίδα 124,1981,Λονδίνο, Βrian Holmes
.
England Plato/ Aristotle –the Bible-Locke(or J,s.Mill)
France Plato/ Aristotle—the Bible- Descartes (or Condorcet)
USA Plato/aristotle-- the Bible –the sofitts—Jefferson (or Dewey)
USSR Plato/ Aristotle-- the Bible—the encyclopaedists –Marx-Lenin
΄Βλέπουμε ότι κοινή βάση για τα τέσσερα εκπαιδευτικά συστήματα είναι ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και η Βίβλος.
Οι διαφοροποιήσεις γίνονται με τις διαφορετικές προσεγγίσεις των 3 προηγουμένων βασικών παραγόντων από τον Λοκ για την Αγγλία η τον Μιλ, από τον Καρτέσιο για την Γαλλία ή τον Κοντορσετ, από τους σοφιστές και τον Τζέφερσον για τις ΗΠΑ ή τον Ντιούι, και για την Σοβιετική Ένωση από τους εγκυκλοπαιδιστές.τον Μαρξ, και τον Λένιν.
Δηλαδή ο Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός ήταν το κατεστημένο, επίσημα για την Δύση και ανεπίσημα για την Ανατολή με τα κοσμικά Συντάγματα.
Οι θεωρίες για την Γνώση,για τον Προορισμό του ανθρώπου,για την Κοινωνία, είναι βαθειά διαποτισμένες από την Ελληνορθόδοξη Σκέψη και στηρίζουν τις Σταθερές Αξίες.
Η από την Πόλη—Κράτος,Ελληνική Σκέψη, εξελίσσεται ως Πολιτική Δημοκρατία του Κοινοβουλευτισμού με κύριο χαρακτηριστικό την ανεκτικότητα.
Βέβαια υπάρχουν και οι τα αντίθετα φρονούντες και προοδευτικοί αυτοαποκαλούμενοι,με δικά τους οράματα βασισμένα σε υλιστικές και οικονομικές θεωρίες που θεωρούν τις Σταθερές και Δοκιμασμένες Αξίες εμπόδια. Δημιουργούνται ανάλογα Πολιτιστικά Συστήματα τα οποία μετά από πολλές δεκαετίες καταρρέουν με πάταγο.
Ξεπήδησε όμως η εκρηκτική Τεχνολογική ανάπτυξη που δημιουργεί νέες καταστάσεις.
Οι ανεκτικές ,ανοιχτές κοινωνίες χάνουν τον έλεγχο σε πολλούς τομείς από την ανάδειξη νέων δυνάμεων,αντιθέτων της Οικουμενικότητας του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού.
Η αριστερή διανόηση μετά την κατάρρευση του υπαρκτού λεγόμενου σοσιαλισμού επιδιώκει την αναγέννησή της στη Δύση με συγγενείς με τον ορθολογισμό υλιστικές συμμαχίες ή κατά παράδοξο τρόπο ολιστικές δοξασίες της Ασίας.
Απότομα έχουμε μια ανάδειξη σκληρών φαινομένων του Μεσαίωνα. Υπερπληθώρα αστρολόγων,μέντιουμ,αιρέσεων, καταστροφικών λατρειών,και επιστημονικών Προσωπείων χρησιμοποιούν την σύγχρονη τεχνολογία και τείνουν να καλύψουν υπαρξιακά κενά.
Στη Δύση,έτοιμες οικονομικές θεωρίες βλέπουν το άτομον ως Καταναλωτή και μάζα πολτοποίησης και παραβλέπουν τον άνθρωπον—Πρόσωπον «κατ΄εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» του Δημιουργού.Μια από αυτές είναι της «προστιθέμενης αξίας» του SMELSER(Sosial Psychology,Roger Brown,1961,σελ.728).
Οι Ισλαμιστικές κινήσεις σκληραίνουν τις θέσεις τους σ’ έναν παγκόσμιο ανταγωνισμό και πάλη με τις Σιωνιστικές κινήσεις.
Όλες αυτές οι νέες δυνάμεις συμμαχούν σ’ένα κοινά σημείο: στην αλλαγή του Κατεστημένου.Όλα τα κακά προέρχονται από τη Δομή του Πολιτισμού που οι βάσεις του είναι Ελληνοχριστιανικές!..
Μια καινούργια τάξη « πνευματικού» κατεστημένου αναδύεται από τους Ορθολογιστές της Δύσεως και τους Ολιστές της Ανατολής.
Άλλοι τους λένε « Αποδομιστές»,άλλοι τους αποκαλούν «Τάξη των Ειδημόνων» και άλλοι « κλίκα των Ειδικών». Και εργάζονται συντονισμένα όλοι μαζί για να ανατρέψουν το κατεστημένο από μέσα.
Έτσι αρχίζει η τραγωδία της Ελληνοχριστιανικής Σκέψης.
2 .--ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ;
Ο πυρήνας των προγραμμάτων των Αμερικανικών Πανεπιστημίων είναι οι Κλασσικές σπουδές και ως στόχος αλλαγής πρέπει να τεθούν υπό αναθεώρηση. Αυτό είναι απαίτηση του Παγκόσμιου Σχεδιασμού.
Οι νέοι θεοί της Αμερικής, ως φατρία σκοτεινών Αιώνων, πολιορκούν τους καθηγητές των Κλασσικών Σπουδών. Ως Φατρία και παντοδύναμη Κίρκη μεταμορφώνει τους καθηγητές σε διώκτες του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παρέχοντας κίνητρα οικονομικά,πολλά ταξίδια,διατήρηση προνομίων ζηλευτή θέση σε Διεθνή Συνέδρια..κ.λ.π.
Το περιεχόμενο των Προγραμμάτων,των Συγγραφών, των Συνεδρίων κ.λ.π. άλλαξε ριζικά και απότομα. Έπρεπε ο Ελληνικός Πολιτιτισμός να ισοπεδωθεί , έπρεπε να σβύσει,να χαθεί μέσα στην Πολυπολιτισμικότητα.
Άφθονα χρήματα στα Πανεπιστήμια προς αυτή την κατεύθυνση και σκοτεινή χρηματοδότηση για μετακινήσεις πληθυσμών με τον καινούργιο όρο «οικονομικοί μετανάστες».
Πολύ παράδοξη η νέα προσέγγιση του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού. Οι Κεντρικές Ιδέες και τα Κεντρικά Θέματα θα τον αναδεικνύουν ως φαλλοκρατικό,ως ρατσιστικό,ως εθνικοσωβινιστικό.
Θα κυριαρχεί η ΄Ερευνα του Φύλου,η ρητορική του Φεμινισμού για να αναδειχτούν καινούργιες δυνάμεις για την πάλη προς την Εξουσία.
Αυτά αποκαλύπτονται με το βιβλίο «WHO KILLED HOMER»(ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ ) ,πού πρόσφατα μεταφράστηκε και στα Ελληνικά.
Οι συγγραφείς του είναι οι καθηγητές Κλασσικών Σπουδών Αμερικανικών Πανεπιστημίων,οι VICTOR DAVIS HANSON & JOHN HEATH , οι οποίοι με αγωνία και κίνδυνο αποκαλύπτουν τα άπλυτα του κλάδου τους στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Και είναι η φωνή τους μια έκκληση προς τους πάντες για ξύπνημα συνειδήσεων.
Καταγγέλλουμε την Παγκόσμια Συνωμοσία,λένε οι Έλληνες στη Σκέψη, Αμερικανοί Καθηγητές!…
Πολλοί Πολιτικοί μας και Έλληνες μεταπτυχιακοί επιστήμονες, έχουν πέσει θύματα, ίσως καλοπροαίρετα,αυτής της στημένης παγκόσμια συνωμοσίας. Τώρα αυτοί ,άθελά τους ,γίνονται πολλαπλασιαστές της αντίστροφηςσκέψης, της αντίστροφης ηθικής και της αντίστροφης κοινωνικής δράσης, ως όργανα και εργαλεία της Παγκοσμιοποίησης, που προωθεί όλες τις μορφές Εξάρτησης.
Και άλλος μεγαλοπαράγοντας στα δημόσια πράγματα της Αμερικής, ο πρώην Προτεστάντης και τώρα Ορθόδοξος,FRANK SCHAEFFER και εκείνος με την ίδια αγωνία αποκαλύπτει από μέσα τον ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΌ ΠΟΛΕΜΟ που γίνεται στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια κατά της Ελληνοχριστιανικής Σκέψης με το βιβλίο του « ΧΟΡΕΎΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΣ» (DANCING ALONE),μεταφρασμένο και αυτό στα Ελληνικά.
Υπάρχει ένα διφορούμενο παγκόσμιο σύνθημα των οπαδών της Πολυπολιτισμικής Θεωρίας, «επιστροφή στις ρίζες μας». Εδώ μας προέκυψε ως « Αρχαιολατρεία» και σε άλλα μέρη με διάφορες μορφές Παγανισμού.
Αυτή την σκόπιμη διαστροφή και την προωθούμενη με τα σύγχρονα μέσα Σύγχυση δεν την δέχονται οι γίγαντες πνευματικοί άνθρωποι,αποκαλύπτοντας με κίνδυνο και ταπεινό φρόνημα τους νάνους.
Αυτές τις μέρες οι νάνοι ασχολούνται με τον Μέγα Αλέξανδρο με ύποπτες ακατονόμαστες υποθέσεις και οι Γίγαντες θεωρούντες τους εαυτούς των Ελληνες,με τις πράξεις των και τα έργα των γυρίζουν στις ρίζες της σκέψης των Ελλήνων και των Πατέρων της Ορθοδοξίας.
Δεν είναι ρατσιστές, δεν είναι εθνικοσοβινιστές,ούτε ρήτορες του φύλου αυτοί οι προαναφερθέντες Αμερικανοί.
Η ανθρωπότητα περιμένει πολλά από τους Έλληνες!…
ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΜΠΑΚΟΛΑΣ,Παλλήνη Ιούνιος 2002, τηλ. 6031874--6006134
1.-ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ
Μέχρι το 1980 περίπου,στην παγκόσμια συζήτηση για τα πολιτιστικά προβλήματα και ιδιαίτερα για τα προβλήματα των Εκπαιδευτικών Συστημάτων, κεντρική θέση είχε η Ελληνική Σκέψη.
Οι καθηγητές στα πανεπιστήμια που είχαν ως κύριο μέλημά τους την διδασκαλία Κλασικών μαθημάτων,είχαν ένα ιδιαίτερο κύρος και μια ζηλευτή θέση μεταξύ των συναδέλφων των και της Πανεπιστημιακής Κοινότητας,διότι οι κλασσικές σπουδές ήταν ο κεντρικός πυρήνας στα προγράμματα σπουδών όλων των κλάδων.
Υπήρχε μια κατεστημένη Οικουμενικότητα με βάση τον Πλάτωνα,τον Αριστοτέλη και την Βίβλο. Ως απόδειξη παρατίθεται απόσπασμα από το βιβλίο COMPARATIVE EDUCATION του BRIAN HOLMES, καθηγητή της Συγκριτικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και Προέδρου των Εταιρειών όλου του κόσμου για πολλά χρόνια.
Στα παγκόσμια Συνέδρια πάντα γίνεται λόγος για την χριστιανοϊουδαϊκή παράδοση και την ελληνική σκέψη.
Σε πολλές περιπτώσεις διατυπώνεται, ως Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός.
Από την σελίδα 124,1981,Λονδίνο, Βrian Holmes
.
England Plato/ Aristotle –the Bible-Locke(or J,s.Mill)
France Plato/ Aristotle—the Bible- Descartes (or Condorcet)
USA Plato/aristotle-- the Bible –the sofitts—Jefferson (or Dewey)
USSR Plato/ Aristotle-- the Bible—the encyclopaedists –Marx-Lenin
΄Βλέπουμε ότι κοινή βάση για τα τέσσερα εκπαιδευτικά συστήματα είναι ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και η Βίβλος.
Οι διαφοροποιήσεις γίνονται με τις διαφορετικές προσεγγίσεις των 3 προηγουμένων βασικών παραγόντων από τον Λοκ για την Αγγλία η τον Μιλ, από τον Καρτέσιο για την Γαλλία ή τον Κοντορσετ, από τους σοφιστές και τον Τζέφερσον για τις ΗΠΑ ή τον Ντιούι, και για την Σοβιετική Ένωση από τους εγκυκλοπαιδιστές.τον Μαρξ, και τον Λένιν.
Δηλαδή ο Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός ήταν το κατεστημένο, επίσημα για την Δύση και ανεπίσημα για την Ανατολή με τα κοσμικά Συντάγματα.
Οι θεωρίες για την Γνώση,για τον Προορισμό του ανθρώπου,για την Κοινωνία, είναι βαθειά διαποτισμένες από την Ελληνορθόδοξη Σκέψη και στηρίζουν τις Σταθερές Αξίες.
Η από την Πόλη—Κράτος,Ελληνική Σκέψη, εξελίσσεται ως Πολιτική Δημοκρατία του Κοινοβουλευτισμού με κύριο χαρακτηριστικό την ανεκτικότητα.
Βέβαια υπάρχουν και οι τα αντίθετα φρονούντες και προοδευτικοί αυτοαποκαλούμενοι,με δικά τους οράματα βασισμένα σε υλιστικές και οικονομικές θεωρίες που θεωρούν τις Σταθερές και Δοκιμασμένες Αξίες εμπόδια. Δημιουργούνται ανάλογα Πολιτιστικά Συστήματα τα οποία μετά από πολλές δεκαετίες καταρρέουν με πάταγο.
Ξεπήδησε όμως η εκρηκτική Τεχνολογική ανάπτυξη που δημιουργεί νέες καταστάσεις.
Οι ανεκτικές ,ανοιχτές κοινωνίες χάνουν τον έλεγχο σε πολλούς τομείς από την ανάδειξη νέων δυνάμεων,αντιθέτων της Οικουμενικότητας του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού.
Η αριστερή διανόηση μετά την κατάρρευση του υπαρκτού λεγόμενου σοσιαλισμού επιδιώκει την αναγέννησή της στη Δύση με συγγενείς με τον ορθολογισμό υλιστικές συμμαχίες ή κατά παράδοξο τρόπο ολιστικές δοξασίες της Ασίας.
Απότομα έχουμε μια ανάδειξη σκληρών φαινομένων του Μεσαίωνα. Υπερπληθώρα αστρολόγων,μέντιουμ,αιρέσεων, καταστροφικών λατρειών,και επιστημονικών Προσωπείων χρησιμοποιούν την σύγχρονη τεχνολογία και τείνουν να καλύψουν υπαρξιακά κενά.
Στη Δύση,έτοιμες οικονομικές θεωρίες βλέπουν το άτομον ως Καταναλωτή και μάζα πολτοποίησης και παραβλέπουν τον άνθρωπον—Πρόσωπον «κατ΄εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» του Δημιουργού.Μια από αυτές είναι της «προστιθέμενης αξίας» του SMELSER(Sosial Psychology,Roger Brown,1961,σελ.728).
Οι Ισλαμιστικές κινήσεις σκληραίνουν τις θέσεις τους σ’ έναν παγκόσμιο ανταγωνισμό και πάλη με τις Σιωνιστικές κινήσεις.
Όλες αυτές οι νέες δυνάμεις συμμαχούν σ’ένα κοινά σημείο: στην αλλαγή του Κατεστημένου.Όλα τα κακά προέρχονται από τη Δομή του Πολιτισμού που οι βάσεις του είναι Ελληνοχριστιανικές!..
Μια καινούργια τάξη « πνευματικού» κατεστημένου αναδύεται από τους Ορθολογιστές της Δύσεως και τους Ολιστές της Ανατολής.
Άλλοι τους λένε « Αποδομιστές»,άλλοι τους αποκαλούν «Τάξη των Ειδημόνων» και άλλοι « κλίκα των Ειδικών». Και εργάζονται συντονισμένα όλοι μαζί για να ανατρέψουν το κατεστημένο από μέσα.
Έτσι αρχίζει η τραγωδία της Ελληνοχριστιανικής Σκέψης.
2 .--ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ;
Ο πυρήνας των προγραμμάτων των Αμερικανικών Πανεπιστημίων είναι οι Κλασσικές σπουδές και ως στόχος αλλαγής πρέπει να τεθούν υπό αναθεώρηση. Αυτό είναι απαίτηση του Παγκόσμιου Σχεδιασμού.
Οι νέοι θεοί της Αμερικής, ως φατρία σκοτεινών Αιώνων, πολιορκούν τους καθηγητές των Κλασσικών Σπουδών. Ως Φατρία και παντοδύναμη Κίρκη μεταμορφώνει τους καθηγητές σε διώκτες του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παρέχοντας κίνητρα οικονομικά,πολλά ταξίδια,διατήρηση προνομίων ζηλευτή θέση σε Διεθνή Συνέδρια..κ.λ.π.
Το περιεχόμενο των Προγραμμάτων,των Συγγραφών, των Συνεδρίων κ.λ.π. άλλαξε ριζικά και απότομα. Έπρεπε ο Ελληνικός Πολιτιτισμός να ισοπεδωθεί , έπρεπε να σβύσει,να χαθεί μέσα στην Πολυπολιτισμικότητα.
Άφθονα χρήματα στα Πανεπιστήμια προς αυτή την κατεύθυνση και σκοτεινή χρηματοδότηση για μετακινήσεις πληθυσμών με τον καινούργιο όρο «οικονομικοί μετανάστες».
Πολύ παράδοξη η νέα προσέγγιση του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού. Οι Κεντρικές Ιδέες και τα Κεντρικά Θέματα θα τον αναδεικνύουν ως φαλλοκρατικό,ως ρατσιστικό,ως εθνικοσωβινιστικό.
Θα κυριαρχεί η ΄Ερευνα του Φύλου,η ρητορική του Φεμινισμού για να αναδειχτούν καινούργιες δυνάμεις για την πάλη προς την Εξουσία.
Αυτά αποκαλύπτονται με το βιβλίο «WHO KILLED HOMER»(ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ ) ,πού πρόσφατα μεταφράστηκε και στα Ελληνικά.
Οι συγγραφείς του είναι οι καθηγητές Κλασσικών Σπουδών Αμερικανικών Πανεπιστημίων,οι VICTOR DAVIS HANSON & JOHN HEATH , οι οποίοι με αγωνία και κίνδυνο αποκαλύπτουν τα άπλυτα του κλάδου τους στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Και είναι η φωνή τους μια έκκληση προς τους πάντες για ξύπνημα συνειδήσεων.
Καταγγέλλουμε την Παγκόσμια Συνωμοσία,λένε οι Έλληνες στη Σκέψη, Αμερικανοί Καθηγητές!…
Πολλοί Πολιτικοί μας και Έλληνες μεταπτυχιακοί επιστήμονες, έχουν πέσει θύματα, ίσως καλοπροαίρετα,αυτής της στημένης παγκόσμια συνωμοσίας. Τώρα αυτοί ,άθελά τους ,γίνονται πολλαπλασιαστές της αντίστροφηςσκέψης, της αντίστροφης ηθικής και της αντίστροφης κοινωνικής δράσης, ως όργανα και εργαλεία της Παγκοσμιοποίησης, που προωθεί όλες τις μορφές Εξάρτησης.
Και άλλος μεγαλοπαράγοντας στα δημόσια πράγματα της Αμερικής, ο πρώην Προτεστάντης και τώρα Ορθόδοξος,FRANK SCHAEFFER και εκείνος με την ίδια αγωνία αποκαλύπτει από μέσα τον ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΌ ΠΟΛΕΜΟ που γίνεται στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια κατά της Ελληνοχριστιανικής Σκέψης με το βιβλίο του « ΧΟΡΕΎΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΣ» (DANCING ALONE),μεταφρασμένο και αυτό στα Ελληνικά.
Υπάρχει ένα διφορούμενο παγκόσμιο σύνθημα των οπαδών της Πολυπολιτισμικής Θεωρίας, «επιστροφή στις ρίζες μας». Εδώ μας προέκυψε ως « Αρχαιολατρεία» και σε άλλα μέρη με διάφορες μορφές Παγανισμού.
Αυτή την σκόπιμη διαστροφή και την προωθούμενη με τα σύγχρονα μέσα Σύγχυση δεν την δέχονται οι γίγαντες πνευματικοί άνθρωποι,αποκαλύπτοντας με κίνδυνο και ταπεινό φρόνημα τους νάνους.
Αυτές τις μέρες οι νάνοι ασχολούνται με τον Μέγα Αλέξανδρο με ύποπτες ακατονόμαστες υποθέσεις και οι Γίγαντες θεωρούντες τους εαυτούς των Ελληνες,με τις πράξεις των και τα έργα των γυρίζουν στις ρίζες της σκέψης των Ελλήνων και των Πατέρων της Ορθοδοξίας.
Δεν είναι ρατσιστές, δεν είναι εθνικοσοβινιστές,ούτε ρήτορες του φύλου αυτοί οι προαναφερθέντες Αμερικανοί.
Η ανθρωπότητα περιμένει πολλά από τους Έλληνες!…
ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΜΠΑΚΟΛΑΣ,Παλλήνη Ιούνιος 2002, τηλ. 6031874--6006134
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)