ΗΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

1.ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Στις τελευταίες δεκαετίες έγιναν βαθύτατες αλλαγές στο Εκπαιδευτικό μας Σύστημα με την πολιτική ευθύνη και των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας,με την Διοικητική και Νομοθετική Πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ , την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας και μ’ ένα παράδοξο αριστερό αλληθώρισμα. Ο ιδεολογικός προσανατολισμός κυριαρχείται από μια τάση Εκκοσμίκευσης με την καθημερινή πρακτική. Έτσι με την συνταγματική de facto διολίσθηση αίρεται χωρίς μεγάλο θόρυβο η de jure συνταγματική και Νομική δέσμευση.
Οι εντυπωσιακές και εκτεταμένες αλλαγές ήταν σχεδόν απαρατήρητες ή ακατανόητες επειδή υπάρχει παγιωμένη εμπιστοσύνη στο Κρατικό Εκπαιδευτικό Σύστημα. Αυτό το Σύστημα όμως είναι Συγκεντρωτικό, από τα πιο Συγκεντρωτικά του Κόσμου, και έχει ανάγκη από Διαφάνεια από προοπτική και πρόβλεψη και από πρόνοια προστασίας από ξένα συμφέροντα και επιρροές. Στο ξεκίνημα του Νεοελληνικού Κράτους, από την 10ετία του 1830,οι Ηπειρώτες αντιστάθηκαν στην προσπάθεια ελέγχου των Εκπαιδευτικών πραγμάτων από τηνΔύση με τα Αρσάκεια κ.λ.π. ως συνέχεια της Παράδοσης του Πάτρο Κοσμά. Με την κατάργηση της Εποπτείας κανένας δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στα Σχολεία μας.
. Είναι παράδοξο που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει ενδιαφερθεί για το Σκοπό της Αγωγής για τον οποίο έχει ουσιαστικό Λόγο και κατοχυρωμένο Συνταγματικά . Δεν έχει μάτια και αυτιά για όσα καθημερινά συμβαίνουν μέσα στα σχολεία.. Απλώς έχει περιορισθεί σε απλές επισημάνσεις για το μάθημα των θρησκευτικών και την θέση του Θεολόγου στο σχολικό σύστημα.
Στο παρελθόν έχω δημοσιεύσει μια έντονη ανησυχία μου για ένα παράξενο ντοκτορά της Βοστώνης που επιτίθεται κατά των σχολικών μας βιβλίων . Τους ενοχλούσε το ότι διαπνέονταν μέχρι το 1980, από το Ελληνοχριστιανικό Ιδεώδες το οποίο και παρομοίωσαν ως Μινώταυρο που τρώει τα Ελληνόπουλα.
Ως Ε. Πάρεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για δύο χρόνια αγωνίστηκα εις μάτην να κατανοήσω αυτές τις αλλαγές αναζητώντας επιστημονική στήριξη σε Πρακτικά ή προτείνοντας προφορικά και έγγραφα Επιστημονικές Παιδαγωγικές Θέσεις.

Οδηγήθηκα σε αναγκαστική παραίτηση και στη συνέχεια προσπάθησα να προκαλέσω το ενδιαφέρον με αρθρογραφία από το Περιοδικό «Ηπειρωτική Εταιρεία» αρχίζοντας με εξώφυλλο ντοκουμέντο παραποίησης της Ιστορίας των Σουλιωτών.(Ηπειρ.Εταιρ.τ.234).
Όλα τα κόμματα αναγνωρίζουν ότι υπάρχει σοβαρό Εκπαιδευτικό Πρόβλημα και αυτό αποδεικνύεται από τις 7 Μεταρρυθμίσεις που ‘έγιναν μετά το 1980,ή την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας των Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου για την Διαφθορά.
Ιστορικά είναι αποδεκτό διαχρονικά, ότι στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Γιάννινα ήταν «πρώτα στα άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα» και λέγοντας Γιάννινα εννοούμε ολόκληρη την ΄Ήπειρο με την Μοσχόπολη, με τους Ευεργέτες, τους Σουλιώτες,τους Ήρωες και τους Αγίους της Ηπείρου.
Και το Έθνος των Ελλήνων αναγνώριζε με ευγνωμοσύνη την προσφορά της Ηπείρου στη δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους με διάφορους τρόπους ως πολιτισμό Θυσίας. Και οι Ηπειρώτες με την στάση τους στη 10ετία του 40συνέχισαν αυτή την προσφορά εθελοντικής Θυσίαςκαι πάλι .
.
Τις τελευταίες δεκαετίες όμως η Ήπειρος παραγκωνίζεται συστηματικά και αδικαιολόγητα. Προκλητικά προβάλλεται ως η τελευταία περιοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παραμένει εθνικά ακρωτηριασμένη με απόλυτη αδιαφορία για την Βόρειο Ήπειρο. Αντίθετα μάλιστα προβάλλονται και κάποιες παράξενες και ύποπτες θεωρίες για την ταυτότητα των Ηπειρωτών. Και όλα αυτά από τους θιασιώτες του πολιτισμού της ..Μάσας.
Ανέπτυξα κάποια πρωτοβουλία επιστημονικού ενδιαφέροντοςστο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που αφορούσε περιοχή της Δωδώνης και μου έγινε ευγενική υπόδειξη ότι η αδράνεια είναι προτιμητέα.
Αυτά και πολλά άλλα με οδηγούν στη δραστηριοποίηση του Αρχείου του Κέντρου Έρευνας Εκπαιδευτικής Πολιτικής εστιάζοντας το ενδιαφέρον μου στα σχολικά βιβλία με ειδική αναφορά στην ΄Ήπειρο.

2.-ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ 10Ο ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ (ΕΦΗΒΕΙΑ).

Χρησιμοποίησα δύο βιβλία του ΟΕΔΒ με χρονικό σημείο αναφοράς το έτος 1980 που χρησιμοποιήθηκαν από μαθητές της αυτής περίπου ηλικίας, της εφηβικής των 16 και 17 ετών. Αυτή η μεταβατική ηλικία από την παιδική στην ώριμη είναι η πιο σημαντική για τους αρμόδιους με κρατική ή κοινωνική ευθύνη. Και είναι αυτό γνωστό από τα αρχαία χρόνια.
Αυτή η ηλικία στις μέρες μας βρέθηκε στο κέντρο σε σχέση με τα όσα συμβολίζει η λέξη «Πολυτεχνείο» για το οποίο εμείς οι Ηπειρώτες είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι ως δημιούργημα Ηπειρωτικό.
Οι γενιές που είχαν ως πρότυπα το περιεχόμενο Παιδείας ,όσα μάθαιναν στα σχολεία προ του 1980,έβλεπαν το Πολυτεχνείο με σεβασμό και με κριτικό ελεύθερο πνεύμα. Αντίθετα οι γενιές μετά το 1980 το βεβήλωσαν,το έκαψαν και δεν σεβάστηκαν ούτε τις ιδέες της εξέγερσης ούτε τους Ευεργέτες Ηπειρώτες. Μάλιστα κάποιοι τους έντυσαν με κουκούλες και τους έβαλαν να κρατούν το πανώ που έγραφε «Το άνθος της Ελληνικής Νεολαίας» καίγοντας και καταστρέφοντας με δημοκρατικές διαδικασίες. Ούτε η Ελληνική Σημαία δεν ξέφυγε από τη «δημοκρατική μανία».

2.1. Πριν από το 1980

Το πρώτο βιβλίο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ της Δ΄Γυμνασίου με 269 σελίδες(ΙΓ΄έκδοση1975) είναι χωρισμένο σε 6 μεγάλες θεματικές ενότητες ΖΩΗΣ( Θρησκευτική,Εθνική,Κοινωνική, Ελληνικού Περιβάλλοντος .)
Οι επί μέρους ενότητες είναι 101 από τις οποίες οι 24 έχουν άμεση σχέση ή αναφορά με την ΄Ήπειρο ως ενότητες Πανελληνίου ενδιαφέροντος με περισσότερες από 50 σελίδες.
Στο πρώτο του 1960,υπάρχουν κείμενα 6 Ηπειρωτικής καταγωγής συγγραφέων,(Βλαχογιάννη,Χρηστοβασίλη,Σκίπη,Γούδα, Ζαλοκώστα και Βηλαρά).
Ως περιεχόμενα των επί μέρους ενοτήτων παρατηρούμε εν συντομία τα παρακάτω:
Το περιεχόμενο στο πρώτο αναφέρεται στο Παιδομάζωμα,στους Σουλιώτες,στον Μακεδονικό Αγώνα, στο έπος του 40,στη Β. Ηπειρο,στα Γιάννινα, τη Δωδώνη,στο Αργυρόκαστρο,στον Μαβίλη ,σε χαρακτήρα και σε ασχολίες στην αγροτική,κτηνοτροφική και αστική Ήπειρο. Διαπνέονται οπωσδήποτε από το πνεύμα του Πολιτισμού της Θυσίας.

2.2. Μετά το 1980

Το δεύτερο βιβλίο ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α΄Λυκείου με 530 σελίδες σε χρονολογικές περιόδους, σε 3 μέρη,σε Σύγχρονη και σε ξένη Λογοτεχνία.(έκδοση ΙΑ΄1991). Οι επί μέρους ενότητες είναι περίπου 100 από τις οποίες μόνον 9 έχουν σχέση με την Ήπειρο σε 35 σελίδες και αναφέρονται μόνον σε 1 συγγραφέα, τον Βηλαρά,για τις ανάγκες της γλωσσικής Πάλης.
Στο δεύτερο υπάρχει μια τάση υποβάθμισης των αξιόλογων ενοτήτων των 2 δημοτικών, της Δέσπως και της Πάργας τοποθετώντας σε ενότητα Λαϊκής Αφήγησης όπως και του Κοσμά του Αιτωλού ως δείγμα Εκκλησιαστικής Ρητορικής.
Δεν παρουσιάζει τίποτε από τα Σουλιώτικα της Ελληνικής Νομαρχίας και υποτάσσει τον λόγο του Βηλαρά στις ανάγκες της Γλωσσικής αντιπαλότητας.
Σε ειρηνιστική κατεύθυνση κινούνται τα επιλεγμένα κείμενα του Τερζάκη,τουΞεφλούδα και του Μπεράτη με αγνόηση του Ηπειρωτικού Έπους που αναγκαστικά μας επιβλήθηκε από Φασιστικές δυνάμεις.
Αξιόλογο θα ήταν ολόκληρο το θεατρικό του Γ. Θεοτοκά,περιορίστηκε όμως σε μικρό απόσπασμα για τις ανάγκες αναδείξεως της Γυναίκας σε μια απίστευτα Μουσουλμανοκρατούμενη αυλή του Αλή Πασιά.

3. Συγκριτικό συμπέρασμα

Από την γρήγορη αυτή αντιπαράθεση των δύο σχολικών βιβλίων δύο διαφορετικών περιόδων σε σχέση με την Ήπειρο σαφέστατα φαίνεται και η πνευματική Συρρίκνωση της Ηπείρου μέσα από την πνευματική τροφή των παιδιών μας.
Αγνοούνται οι ομορφιές της Ηπείρου,παραβλέπονται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της,οι Αρχαιότητες , η Ιστορία της, οι Θυσίες της, το Μέγιστο πρόβλημα της Διαίρεσης της Ενιαίας Ηπείρου ,οι Ευεργέτες ,οι Μεγάλοι άνδρες και γυναίκες πρότυπα, ο Συγγραφικός κόσμος της Ηπείρου.,ο θαυμασμός των ξένων για την ΄Ήπειρο.
Η Βυζαντινή Ήπειρος είναι άγνωστη για το Εκπαιδευτικό μας Σύστημα.
Καλά να πάθουμε εμείς που με την αδιαφορία μας φταίξαμε. Τα παιδιά μας όμως;
Θα συνεχίσουμε και με άλλα βιβλία αργότερα.

Βησσαρίων Μπακόλας, 22-1-2003 Παλλήνη, τηλ. 6006134 και 6031874.





































3.- ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Οι δικές μας ευθύνες

Είμαστε σε περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και η Ήπειρος βρίσκεται στο περιθώριο
από έργα ,στο περιθώριο από ενδιαφέρον Ανάπτυξης και σε πλήρη αδιαφορία για την άρση της απομόνωσης.
Επίμονα κατέχει τα τελευταία χρόνια την πρωτιά στη φτώχια και στην ερήμωση, σε όλη την Ευρωπαϊκή ΄Ένωση.
Τώρα είμαστε σε εντατική θεραπεία εθισμού στην ιδέα « χαμένες Πατρίδες» και με την Βόρειο ΄Ήπειρο.
Οι εγκλωβισμένοι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες στην Αττική « άδομεν κάθε χρόνο στο κόψιμο της πίτας στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας» χωρίς σκέψη,χωρίς προβληματισμό,χωρίς καμιά ντροπή για όσα γίνονται στους τόπους μας.
Καλά να πάθουμε διότι έτσι τα θέλουμε. Και εξηγούμαι:.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες Ηπειρώτες που βρισκόμεθα κοντά στα μεγάλα κέντρα αποφάσεων,που γνωρίζουμε την ερήμωση της Πατρίδας μας, που καθημερινά κινούμαστε μέσα στην Αθήνα ανάμεσα στα μεγάλα Εθνικά κληροδοτήματα των Ηπειρωτών αδιαφορούμε,ή απλώς κλαψουρίζουμε για την κατάσταση του τόπου μας.
Οι 500.000 Ηπειρώτες είναι τεράστια δύναμη που εμείς επιτρέψαμε να μας θεωρούν τεράστια δεξαμενή εύκολης κομματικής αντιπαράθεσης.
Και είναι προσβολή η εμπλοκή μας στόν εμπαιγμό που γίνεται για πολλά χρόνια τώρα για 4 στρέμματα στο Μαρούσι.
Εκείνοι που νέμονται τα Εθνικά μας κληροδοτήματα,μας θεωρούν αφελείς και μας αποπροσανατολίζουν με τους μηχανισμούς τους με δευτερεύντα θέματα
Φιλότιμα κινείται κάποια ομάδα στην Ηπειρωτική Πρωτεύουσα για τα κληροδοτήματα και κοντά της έσπευσαν πολιτικοί και άλλοι παράγοντες και για το ροκάνισμα του χρόνου όλο και κάτι ανακοινώνεται για εμάς τους αφελείς.


Οι ευεργέτες είχαν ξεκάθαρο Ελληνορθόδοξο φρόνημα


Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο ,Ιδεολογικό,Εθνικό με κοσμοθεωρητικές διαστάσεις,επειδή οι τότε ευεργέτες τόνιζαν ακόμα και στις διαθήκες τους το Ορθόδοξο φρόνημά τους για να τονίσουν την ταυτότητα του Γένους στον τότε σκληρό Δυνάστη του τόπου μας.
Μίλησα κάποτε σε μια αίθουσα των Ιωαννίνων για κάποια παράξενα ντοκτορά που θίγουν τους Ηπειρώτες Ευεργέτες και την Ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Περίμενα βαθύτερη προσέγγιση του σοβαρού θέματος που είχε και Εθνικές διαστάσεις,περίμενα απαγκίστρωση από ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Επίσης σε συνέδριο 2 ημερών σε μια άλλη αίθουσα των Αθηνών ,έθεσα το θέμα της αχαριστίας του πνευματικού κόσμου προς Ηπειρώτες Ευεργέτες και ειδικά απευθύνθηκα προς την ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με την παράκληση να πάρει θέση για το κάψιμο και τις καταστροφές του Πολυτεχνείου. Το μόνο που μου έμεινε από αυτή την παρέμβαση,ήταν ο ενδιαφέρον διάλογος στο διάλειμμα με τον Προεδρεύοντα της ημερίδαςκ.Πεπελάση.
Και στα περιοδικά «Ηπειρωτική Εταιρεία»245,246 και 247 του 1997,ως αφιέρωμα,,επιμεληθήκαμε την παρουσίαση πολλών Εθνικών Ευεργετών, με μια παρατήρηση σε πλαίσιο «Αντί Εθνικής Ευγνωμοσύνης», στη σελίδα 403 όπου με πόνο αποκαλύπταμε την εχθρική στάση του επίσημου κράτους κατά των εθνικών ευεργετών .

Οι ευργέτες θύματα νέου Ιδεολογικού προσανατολισμού;

Στο βιβλίο της Εης του Δημοτικού σχολείου Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ τεύχος γ΄, υπάρχουν δύο σκληρές ενότητες μίσους,το μάθημα 82 « Η παράσταση του Αρκουδιάρη» και το μάθημα 83 « Ο αρκουδιάρης με τη γριά αρκούδα» που παρομοιάζεται ο Εθνικός Ευεργέτης, ο Εθνικός Αγωνιστής και Πρώτος Διοικητής της Ηπείρου,ο Πρόεδρος της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου Χρηστάκης Ζωγράφος με τους τσιφλικάδες Τούρκους αγάδες.
Και είναι προγραμματισμένες αυτές οι ενότητες , ως επετειακές του Κίλελέρ για τους δίκαιους αγώνες των αγροτών. Είναι απίστευτο και έχουμε όλοι μας ευθύνες, με την ανοχή μας, να υποβαθμίζονται οι Εθνικές μας γιορτές και το κράτος να προβάλλει κείμενα και μαθήματα Κοινωνικού Μίσους.
Η έρευνά μου στα σχολικά βιβλία είναι απογοητευτική.
Στα νέα βιβλία του δημοτικού σχολείου με τα το 1982 αποτυπώνεται μια λαϊκίστικη και ρατσιστική απαξίωση με το προηγούμενο παράδειγμα για τον Χρηστάκη Ζωγράφο.
Το σημαντικότερο μάθημα κατανόησης του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού,σύμφωνα με την Παιδαγωγική,την Εκπαιδευτική Ψυχολογία,την Διδακτική και την Φιλοσοφία,αλλά και το Σύνταγμα είναι «Η Γλώσσα μας».
Στην Πέμπτη και Έκτη του Δημοτικού Σχολείου χρησιμοποιούνται 9 βιβλία με κείμενα ,2 βιβλία με μεθοδικές οδηγίες για τον δάσκαλο και 24 φυλλάδια Επαναληπτικά.Ξεπερνούν τις 2000 σελίδες. Δεν βρήκα ούτε ένα κείμενο που να αναφέρεται στους Ευεργέτες,δεν βρήκα καμιά σχετική άσκηση,αλλά σχεδόν ούτε μια λέξη.

Ερεύνησα τα αναγνωστικά των αυτών τάξεων που είχαμε στα σχολεία μας πριν από το 1982. Είναι μόλις δύο βιβλία με 680 μόνο σελίδες.
Δεν βρήκα απαξίωση όπως συμβαίνει με την γενική τοποθέτηση μετά το 1982.
Αντίθετα τρεις σελίδες,145-148 έχουν ένα εξαιρετικό κείμενο για τον Γ.Σίνα.




Η αληθινή Κοινωνικοποίηση

Με την σκέψη ότι το καταραμένο παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα πριν από το 1980, πριν από το 1967 δημιούργησε νέους και θαρραλέους και με ελεύθερο φρόνημα για να δημιουργήσουν το «Πολυτεχνείο» ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο γύρισα πίσω στη δεκαετία του 1930 για να κατανοήσω το φρόνημα των αγωνιστών του ΟΧΙ του 1940 και της Αντίστασης της 10ετίας της Κατοχής.
Στο Αναγνωστικό βιβλίο για την Ε΄Δημοτικού των συγγραφέων Ξενόπουλου,Κουρτίδη,Κονιδάρη προβάλλεται ιδιαίτερα με τον τίτλο « Αυτοθυσία για την Πατρίδα σε καιρό Ειρήνης» με το γνωστό σε πάρα πολλές γενιές ΖΩΗΣ ΚΑΠΛΑΝΗΣ.
Από τις 175 σελίδες οι σελίδες 126—139 αναφέρονται στον Ευεργέτη από την ΄Ήπειρο.
Κοινωνικοποίηση δίδαξαν μόνο οι Ηπειρώτες Ευεργέτες που τους βάλαμε στο περιθώριο και στη λήθη με την δική μας ανοχή και αχαριστία.
Κορύφωση του πνεύματος του Ηπειρωτισμού ως πολιτισμού της θυσίας και αυτοθυσίας είναι το μικρό κομπόδεμα των λίγων δραχμών με το σημείωμα -διαθήκη για τα Ελληνικά Γράμματα του φτωχού Μετσοβίτη ΄Οκκα.
Αυτές τις μέρες δέχτηκα έγγραφη απειλή από το εξωτερικό: Να μη τολμήσω και δημοσιεύσω κανένα κείμενο που να αφορά τους βλαχόφωνους Ευεργέτες διότι θα αντιμετωπίσω την Ελληνική Δικαιοσύνη για Επιστημονική παραπληροφόρηση.
Εκεί φτάσαμε στη Ελλάδα .Να μας απειλούν στη Χώρα μας, επειδή κάποιοι παίζουν, ως ντόπιοι πράκτορες τα παιγνίδια των ξένων.
Αντίγραφο κατάθεσα σε επιστημονική ανακοίνωση που έγινε στην αίθουσα Δρακοπούλου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πληροφορώ όμως τους εδώ πράκτορες, ότι στα υπόγεια της Ζωσιμαίας Σχολής οι Γερμανοί και Αυστριακοί κατέστησαν τον πατέρα μου ανάπηρο,ως Όμηρο το καλοκαίρι του 1943,για να χάσουμε αργότερα από τα βάσανα και τις κακουχίες 2 αδελφές.
Ο Ζάππας ως Πρωτοπαλίκαρο του Μάρκο Μπότσαρη το 1820-1822 διακρίθηκε στα μέρη μας για να στερεωθεί η Ελληνική Επανάσταση.
Ξέρουμε εμείς καλά την Εθνική ταυτότητα των Ζωσιμάδων,των Ζαππαίων του Σίνα κλπ και είναι αυτή που ήθελαν οι ίδιοι.
Το παράδοξο είναι η προώθηση για δημιουργία νέων δήθεν εθνικών ομάδων,η καλλιέργια εθνικισμού στους γειτονικούς λαούς και η παραπληροφόρηση στην Ελλάδα περί καταργήσεως του Έθνους. Τα κενά τα δικά μας που τα περάσαμε και στο εκπαιδευτικό μας σύστημα εκμεταλλεύονται οι ξένοι και μάλιστα προκλητικά και με απειλές. Εκατοντάδες χιλιάδες σχολικά βιβλία έχουν φθάσει στα σπίτια μας .Δεν προβληματιστήκαμε;







4. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ 1821 ΚΑΙ Η ΗΠΕΙΡΟΣ

Στα δικά μας σχολικά χρόνια,δεκαετία του 1950,στη ιστορική διδακτέα ύλη όπως αποδεικνύεται από εκείνα τα σχολικά εγχειρίδια,δεν αναπτύσσονταν τα πολιτικά γεγονότα στη διάρκεια του αγώνα και γίνονταν ελάχιστες αναφορές στον εμφύλιο τότε πόλεμο για να τονισθεί η αναγκαιότητα της ομοψυχίας του Γένους.
Και όμως η γενιά μας γνώριζε άριστα θεωρητικά και πρακτικά τις έννοιες Εθνική Ελευθερία,Πολιτική Ελευθερία, Κοινωνική και Οικονομική Ελευθερία .
Μια συγκριτική έρευνα των Πανεπιστημίων Λονδίνου και Οξφόρδης για τα διδασκόμενα ιστορικά σχολικά εγχειρίδια στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους πριν από το 1960 με έπεισε μετά την εισβολή στην Κύπρο ότι οι ξένοι μας χρησιμοποιούσαν για τα δικά τους σχέδια και στις επιστημονικές τους έρευνες. Κατανόησα βαθύτερα την βασική θέση της Συγκριτικής Εκπαίδευσης:
« Μελετώ τα πολιτιστικά των άλλων χωρών για να κατανοήσω βαθύτερα τα δικά μας».
Εκείνοι που είχαν συντάξει τα σχολικά μας βιβλία πριν από το 1980 είχαν περισσότερη συναίσθηση ευθύνης από τους επιλεγμένους χωρίς ορατά κριτήρια νεώτερους. Η γενιά του Πολυτεχνείου μήπως δικαιώνει τους παλαιούς συγγραφείς;

4.1.ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ 150—203 ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΟΕΔΒ, ΙΑ΄2002.
Αφορά τον «Αγώνα των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία (1821-1831).

Ι΄) . Οι επί μέρους ενότητες παρουσιάζονται με αναφορές σε έγχρωμους 4 χάρτες. Δεν αναφέρεται κανένας στην Ήπειρο.
Β΄) Από τους 22 έγχρωμους πίνακες δεν αναφέρεται κανένας στην ΄Ήπειρο, εκτός 1 που τον συνδέει περισσότερο με το Καρπενήσι.
Γ΄) Από τις 35 προσωπογραφίες υπάρχουν 2 με σαφή ηπειρωτική τοπική αναφορά και 2 με ασάφεια.
Δ΄) Αναφέρει ουδέτερο ή γενικό απόσπασμα από την «Ελληνική Νομαρχία», ενώ αυτή κυρίως προβάλλει Ηπειρωτικά Πρότυπα και τόπους.
Ε΄) Αξιοπερίεργες είναι οι σελίδες 156 και 157 όπου προβάλλεται ως Ιστορική Πηγή απόσπασμα της Προκήρυξης του Αλεξ. Υψηλάντη της 24ης Φεβρουάριου 1821 με αφαίρεση της παραγράφου μόνο αυτής που αναφέρεται και αποδεικνύει ότι η Επανάσταση είχε αρχίσει στην ΄Ήπειρο το 1821.
Με ισχυρό μεγενθυτικό φακό διακρίνεται στην φωτοτυπική σμίκρυνση το σπουδαίο ντοκουμέντο ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ που αναφέρεται ρητά στους Σουλιώτες και τους Ηπειρώτες.
ΣΤ΄) Αποσιωπά τελείως τις μεγάλες μάχες που με ακρίβεια περιγράφει ο άλλος «αποσταλμένος της Αρχής»στην Ήπειρο για να καλύψει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. ΄Όλο το βάρος το σήκωσαν τότε οι Πρόγονοί μας όπως έγινε και το 1940 με την VIII Μεραρχία
. Δεν γίνεται καμιά αναφορά για τις περιγραφόμενες μάχες στο Σούλι,στους Βαρυάδες, στα Δερβίζιανα,στα Λέλοβα ,στο Γλυκύ, στην Άρτα και τα Τζουμέρκα. Αγνοείται και ο Μακρυγιάννης που τόσες μάχες περιγράφει για την ΄Ήπειρο.
Οι παρατηρήσεις είναι ατελείωτες σε σχέση με την Ήπειρο το 1821,αλλά θέλω να επισημάνω και την αποσιώπηση και των Πολιτικών Γεγονότων στην ΄Ήπειρο, αφού η νέα Εκπαιδευτική Πολιτική υπεισέρχεται και σε τέτοια θέματα.

4.2. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Το σχολιαζόμενο βιβλίο ως 11η έκδοση εκδόθηκε σε 160.000 βιβλία όπως αναγράφεται στην τελευταία σελίδα.
΄Εχουν επομένως μοιρασθεί δωρεάν περισσότερα από 1.500.000 βιβλία ιστορικής υποβάθμισης της Ηπείρου και ως πρόκληση ερεθίσματος-αντίδρασης κατά την Παυλώφ θεωρία έχουμε γίνει αντικείμενο έρευνας Εθισμού και Παθητικότητας.
΄Όποιος τα σκαλίζει αυτά είναι «γραφικός» όπως η αφεντιά μου και είναι καιρός να χαρακτηρισθώ επικίνδυνος εθνικιστής,σωβινιστής,ρατσιστής και δε συμμαζεύεται.
΄Όχι αγαπητοί μου αναγνώστες και πρέπει πικρά να μετανιώσουμε για την αδιαφορία μας και,πρώτος εγώ που έζησα για δυό χρόνια στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στη Μεγάλη Βιομηχανία που τροφοδοτεί όλον τον Ελληνισμό με την πνευματική τροφή των παιδιών μας δυστυχώς υποχρεωτικά.

Μετά την ανάπτυξη των πολεμικών επιχειρήσεων όπου υποβαθμίζονται οι Ηπειρώτες και η ΄Ήπειρος, αναπτύσσονται τα Πολιτικά γεγονότα κατά την διάρκεια του αγώνα. Επόμενο ,με την ίδια,άγνωστη όμως λογική, δεν γίνεται λόγος για Πολιτικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην ΄Ήπειρο ή των Ηπειρωτών που έδρασαν στην Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
Και όμως η Πολιτική Σκέψη των Ηπειρωτών έχει ιδιαίτερη και σημαντική αξία.
Υπήρχαν και στην ΄Ήπειρο πολιτικές φιλοδοξίες και αναπόφευκτες διαφωνίες. Δεν πέρασαν όμως σε μορφές εμφυλίου. Αντίθετα,όπως έγινε πριν από την μάχη του Πέτα,όπως έγινε στη συνάντηση της Πάργας μετά το ολοκαύτωμα του Σέλτσου,όπως έγινε στο Κεφαλόβρυσο κ.λ.π. είχαμε αγκαλιάσματα συμφιλίωσης,κατανόησης,αλληλοστήριξης κ.λ.π.
Μετά την πτώση των Δερβιζιάνων αρχές Σεπτεμβρίου 1821 γίνεται στο Σούλι ( κατά παράδοση ή άλλους στους Βαρυάδες) η πρώτη Συνέλευση των προεστώτων της Σουλιώτικης Συμπολιτείας και ο Χριστόφορος Περραιβός ως εκπρόσωπος της Αρχής εισηγήθηκε το πρώτο Συνταγματικό Κείμενο από 28 άρθρα ,ως προσωρινή Πολιτική Οργάνωση .
Ήταν τα πλέον απαραίτητα από την Συνταγματική Χάρτα του Ρήγα Φεραίου. Αυτά περιγράφονται και το κείμενο καταχωρείται στα απομνημονεύματα του Περραιβού,σελ.63—68. Εκεί αναφέρει και την πρώτη Εκτελεστική Επιτροπή και την Δικαστική Αρχή ως εξής:
Νότης Μπότσαρης,Νικόλαος Τζαβέλλας,Τούσης Ζέρβας και Νάσης Φωτομάρας.
Η δικαστική Αρχή σχηματίσθηκε από τον Γιώτη Δαγκλή,τον Γιάννη Κουτσονίκα,τον Λάμπρο Ζάρμπα και τον Χρήστο Κοσμά.

Σύμφωνα μετά διδασκόμενα από το Σχολικό βιβλίο το πρώτο Προσωρινό Πολίτευμα της Επιδαύρου ψηφίζεται την 1η Ιανουαρίου 1822,είχε προηγηθεί όμως η Ήπειρος .