Θρησκεία Πατρίδα Οικογένεια

 Βιωματικά με νου και καρδιά προσπαθώ, εδώ στο Λονδίνο, να εννοήσω αυτά που πολλές φορές διάβασα στο ανατρεπτικό για τον Σύγχρονο λεγόμενο Πολιτισμό, βιβλίο του Καθηγητού πολλών Πανεπιστημίων, του αείμνηστου π. Ρωμανίδη, Ρωμηωσύνη Θεσσαλονίκη έκδοση Τρίτη 2002. Ιδιαίτερα και ποιο συγκεκριμένα στο σφόδρα συκοφαντημένο από τις λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις , « Θρησκεία Πατρίδα , Οικογένεια» τοποθετεί την μέγιστη διαφορά υπεροχής του δικού μας Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού από τον δικό τους τον Δυτικό και των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο δικός μας που σημαίνει Θυσία και Αυτοθυσία δεν είναι Εγωϊστικός και είναι ακατανόητος για αυτούς που λατρεύουν το Εγωϊστικό Συμφέρον. Η προέκταση του δικού μας πολιτισμού σε αυτές τις Δυνάμεις που τον δέχονται βασικά, αναπτύχθηκε ανισσόροπα ως Τεχνικός Πολιτισμός με λατρεία στην Δύναμη και τον Εγωϊσμό. Αυτή η αλαζονική και άδικη συμπεριφορά εναντίον μας προκύπτει από την απολυτοποίηση του Ορθολογισμού. Εμείς που πρώτοι αναπτύξαμε τον Ορθολογισμό είχαμε ανησυχίες και επιφυλάξεις και η Πραγματική Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε επιτρέψει την ανέγερση βωμού για τον Άγνωστο Θεό. Έβλεπαν από τότε το αδιέξοδο του Ορθολογισμού και Ανακάλυψης και άφηναν περιθώρια Υπέρβασης και Αποκάλυψης. Στην Πνύκα των Αθηνών ο Απόστολος των Εθνών Αποκάλυψε τον Ζητούμενο από τους Έλληνες με την Λογική. Ο χριστιανικός κόσμος στους προηγούμενους αιώνες δημιούργησε Πολιτισμούς για όλη την Ανθρωπότητα με αποκλίσεις. Αλλά με το πέρασμα στην Αλαζονεία στην άδικη εκμετάλλευση των λαών στην λατρεία του Κέρδους και της Δύναμης, πέρασε στον αποχριστιανισμό της Ευρώπης που δεν μπορεί να καταλήξει σε αποδεκτό Συνταγματικό Κείμενο. Η αντίσταση της Ρωμηωσύνης, που μάχεται σε όλες τις Ηπείρους είναι η μοναδική Ελπίδα κατά της καταστροφής από την λεγόμενη Παγκοσμιοποίηση με Θρησκευτικούς Συγκρητισμούς και “democratization” τελείως άσχετο με την αληθινή Δημοκρατία των Αθηνών. Η μαζικοποίηση των προσώπων απέτυχε με τον υπαρκτό σοσιαλισμό. Τώρα ασκείται εκβιασμός πολλών μορφών με όλα τα σύγχρονα μέσα σε όλους τους τομείς και με μεγάλη ένταση. Η Βία όμως κάποτε τελειώνει ,όπως ιστορικά αποδεικνύεται, με αντίθετα αποτελέσματα. Τα ζήσαμε με την Σοβιετική Ένωση πρόσφατα. Το είχε προβλέψει από την 10ετία του 30 ο Karl Popper και πολύ περισσότερο ο δικός μας Νικόλαος Π. Βασιλειάδης με το «Λυκόφως του Μαρξισμού»,έκτη έκδοση 1986 Αθήναι. Η κατάρρευση της PAX AMERIKANA ,είναι θέμα χρόνου όπως είχε γίνει και με την PAX ROMANA. Η Πατρίδα μας βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή οικονομική θέση, διότι από χρόνια οι Πολιτικοί μας, την έμπλεξαν( και μεις το δεχτήκαμε), σε κάτι παράξενους Ρατσιστικούς κύκλους διεθνών προδιαγραφών που Σωβινιστικά μας έχουν πνίξει κυριολεκτικά. Έχουν αναγάγει την οικονομική Αξία σε κυρίαρχη και δεσπόζουσα και ως μεθυσμένοι γίγαντες καταστρέφουν βίαια λαούς, κοινωνίες ,θεσμούς με στρατηγική την Αντίστροφη Λογική και Ηθική. Οι έννοιες Ελευθερία, Αγάπη, Αλληλεγγύη ,Δημοκρατία,κ.λ.π. διαστρέφονται για να υπηρετούν μορφές Νεοναζισμού. Προφητικά, πολύ ενωρίς, ο αείμνηστος π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος με τα βιβλία του επεσήμανε αυτούς τους θανάσιμους για την Ελλάδα κινδύνους, π.χ. Ναζισμός με άλλο πρόσωπο, έκδ. Διαλόγου, Αθήναι 1996. Κάποιοι γραπτά αμφισβήτησαν τον φυσιολογικό του θάνατο όπως και τώρα γίνεται και για τον επίσης αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Αναφέρθηκα σε 3 διακεκριμένους Κληρικούς που με την ζωή τους αγωνίστηκαν για την Ορθοδοξία, για την Ελλάδα, για την Οικογένεια, ως πανανθρώπινες και διαχρονικές σταθερές Αξίες. Είμαι γονιός αγωνιζομένων παιδιών για την επιβίωση και εδώ στο μεγάλο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, των 150.000 φοιτητών είμαι δέκτης της άνεργης και χωρίς προοπτική Ελληνικής Νεολαίας. Αναγκαστικά και δυστυχώς θα ζητήσουν εργασιακή τύχη σε άλλες χώρες. Με τις πικρές εμπειρίες που έχω στα ηπειρωτικά βουνά την δεκαετία του 1940-50, τους συμβουλεύω πάντα να έχουν στο νου και στην καρδιά τους ως μοναδική πολιτιστική κληρονομιά το «Θρησκεία Πατρίδα και Οικογένεια». Ως Φυλαχτό και Δύναμη. Αυτό είναι το θρυλικό Ελληνικό Φιλότιμο που πρακτικά συμπυκνώθηκε ως σύνθημα και πρακτική σε τρεις μόνο Λέξεις. Είναι η διαρκής ετοιμότητα για αυτοθυσία για τα συμφέροντα του Άλλου. Τα περί ρατσισμού, πολυπολιτισμού, σωβινισμού, κ.λ.π. είναι εκ του πονηρού και ξένα για την Ρωμηωσύνη. Υπάρχει ελπίδα για όλο τον κόσμο και εμείς οι Έλληνες και Ορθόδοξοι αν το θελήσουμε, αν μετανοιώσουμε για τα δικά μας λάθη μπορούμε να έχουμε Παρρησία στον Κύριο . Η συνεχής προσπάθεια της Ρωμηωσύνης ήταν η ιδεατή πορεία να γίνω Έλληνας και Ορθόδοξος . Λονδίνο 23 Φεβρουαρίου 2012 ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΜΠΑΚΟΛΑΣ