ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ (με βάση το αρχείο του Κέντρου Έρευνας Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Δεν αφορά την Υλική κ.λ.π.Υποδομή).


ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΝΙΚ.ΜΠΑΚΟΛΑΣ
Πάρεδρος Παιδ.Ινστ.-Επιθεωρητής
Dip.Ed.,B.Ed., B.Pol.Sc.,ProDr.Ed.(3952/82ΔΙΚΑΤΣΑ)
Γούναρη 42,Αγία Παρασκευή,153.43. Αθήναι.
Τηλ-FAX 210-6031874, κ.6974771776
EMAIL: Vissarionbakolas@yahoo.gr

Ξένες προπαγάνδες στις Σάκες των παιδιών μας.
( Γεωργάνοι Λάκκας Σούλη Ιωαννίνων --15 Σεπτεμβρίου 2006)

1-. Θέλω να σας παρακαλέσω—με την αναγνωρισμένη ιδιότητα του μεταπτυχιακού εμπειρογνώμονα σε θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής—να προσέξουμε όλοι μας τα παρακάτω, που αφορούν την πνευματική τροφή των παιδιών μας.
Οι γονείς ιδιαίτερα, έχουμε άμεση αρμοδιότητα σύμφωνα με το άρθρο 26 των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Ρώμης 4.11.1950 και σύμφωνα με το άρθρο 16 του ισχύοντος Συντάγματος.
Στη Σύμβαση της Ρώμης και ειδικότερα στο πρόσθετο Πρωτόκολλο, με το άρθρο 2 τονίζονται τα δικαιώματα για την εκπαίδευση των γονέων:
……………………………………
«..Παν κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσιν την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις.

Και το αρθρ.26 &3 των Ανθρ.Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
………………
Οι γονείς έχουν,κατά προτεραιότητα,το δικαίωμα , όπως εκλέγωσι το είδοςτης εκπαιδεύσεως,ήτις θα δοθή εις τα τέκνα των…
…………………
2.- Από τον Δεκέμβριο του 1983 (Ν.1304, άρθρο 30 ), βρίσκεται σε εξέλιξη ένα βασικό σχέδιο μετασχηματισμού της κοινωνίας με όργανο το Συγκεντρωτικό Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα.
Με διάφορα προσχήματα δήθεν βελτίωσης, η κρατική εκπαίδευση απομακρύνεται από τον σκοπό της Αγωγής.
Αυτός ο σκοπός Αγωγής, που πάντα πρέπει να βρίσκεται σε αρμονία με τις Συνταγματικές Αξίες και τις Επιστήμες της Αγωγής, πρέπει να είναι και η σταθερή αναφορά κάθε Αλλαγής, κάθε Μεταρρύθμισης κάθε Εκσυγχρονισμού κ.λ.π.΄ και αυτό τον σκοπό πρέπει να υπηρετεί κάθε ενότητα Διδασκαλίας.

3.- Κάθε χρόνο μοιράζονται στους μαθητές ΔΩΡΕΑΝ εκατομύρια σχολικά βιβλία και υποτίθεται ότι μπαίνουν στα σπίτια μας, ως η διαλεγμένη και η καλύτερη πνευματική τροφή από τα στοιχεία του Πολιτισμού.
Με αυτά ασχολούνται γονείς και μαθητές, δάσκαλοι και φροντιστές, συγγενείς και εθελοντές βοηθοί, για πολλές ώρες, για πολλές μέρες και εβδομάδες και για πολλά χρόνια.
Στην αγορά και στα εστιατόρια διαλέγουμε προσεκτικά τα τρόφιμα και τα φαγητά για το σώμα μας.
Για την Ψυχή και το Σώμα, για το Πνεύμα των παιδιών μας ποιος και με ποια κριτήρια διαλέγει την Πνευματική Τροφή;
Ποιος την προσφέρει και με τι τρόπο την προφέρει; Ποιος εποπτεύει την προσφορά και ποιος αξιολογεί τα αποτελέσματα;
Μέχρι το 1980 είχαμε εμπιστοσύνη στο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα, διότι κατά τεκμήριο υπηρετούσε το Έθνος και υπήρχαν μηχανισμοί προστασίας από ξένα συμφέροντα.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, έστω και τα συγκεντρωτικά, ο εκπαιδευτικός ως Επιστήμων, είχε κάποια περιθώρια επιλογής, όπως π.χ. την Μέθοδο Διδασκαλίας.

Στη δεκαετία του 1980—1990 έγιναν πάρα πολλές βίαιες «αλλαγές» με τον Διωγμό των στελεχών της Παιδείας, με το νέο εκπαιδευτικό περιεχόμενο των νέων σχολικών βιβλίων, με την εισαγωγή κατά παγκόσμιο πρωτοτυπία της Μεθόδου Διδασκαλίας και με την κατάργηση των Παιδαγωγικών Ακαδημιών, αντί της εξέλιξης σε Παιδαγωγικές Σχολές ή Παιδαγωγικά Τμήματα. Όσοι καθηγητές θα επεδίωκαν συνέχιση της σταδιοδρομίας, έπρεπε να προσαρμοσθούν στον νέο ιδεολογικό προσανατολισμό.
΄Ετσι δημιουργήθηκε πλήρης και απότομη διακοπή με το παρελθόν, με την συσσωρευμένη Πείρα και τη δοκιμασμένη Πρακτική.
Στην επόμενη 10καετία, την τελευταία της Χιλιετηρίδας, παγιώθηκε κάθε αλλαγή της προηγούμενης δεκαετίας και τέθηκαν οι βάσεις για την παράξενη και πολλαπλά αμφισβητούμενη « Νέα Εποχή».
Ο προηγούμενος φιλοσοφικός προσανατολισμός άφηνε να εννοηθεί κάποιο πρότυπο ανθρώπου, τον homo sovieticus, χωρίς επίσημη αναγνώριση, αλλά με τη de facto κατάσταση.

Τώρα θερίζουμε τους καρπούς της Διαφθοράς σε όλους τους τομείς και πρέπει να αναμένουμε χειρότερα αποτελέσματα.
Στην Ιαπωνία το 1948 οι Παιδαγωγοί και οι Πολιτικοί επενέβησαν διορθωτικά στις μεγάλες και απότομες αλλαγές. Εδώ τις βαθαίνουμε και τις
πλαταίνουμε για να υπηρετήσουμε με την γενικευμένη σύγχυση το Χάος.


















Διαφάνειες




Η Γκλάσνοστ(= διαφάνεια) του Μιχ.Γκορπατσώφ,άρχισε με την αποκαθήλωση από τις αίθουσες του τραγικού προέφηβου Παυλίκ Μορόζωφ,που κατέδωσε τους γονείς του.


Two Worlds of thildhood, U.S and U.S.S.R., Urie Bronfenbrenner,1982,New York 1972.p.39














2.Εκπαιδευτική ποικιλία και Πολιτική Ενότητα.



. Από τα πρακτικά του 8ου Συνεδρίου στο Λονδίνο,το Ιούνιο του 1977 των Εταιριών Συγκριτικής Εκπαίδευσης Ευρώπης και του Τρίτου Κόσμου με ιδιαίτερη αναφορά στα φαινόμενα Πολυπολιτισμού.









3.O παράγων της Εκκλησίας.The most Powerful.



Μια σελίδα από το κλασσικό βιβλίο του Ρώσου Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Comparative Education Nicholas Hans,1978.,ως εισαγωγή στο κεφάλειο του Θρησκευτικού Παράγοντα.
«Οι Πνευματικοί παράγοντες που βρίσκονται σε αρμονική συνεργασία με τους υλικούς παράγοντες ,δημιουργούν ακμάζοντα Πολιτισμό. Ο Θρησκευτικός Παράγων εμπνέει τον Εκπαιδευτικό και τον οδηγεί προς τον σκοπό της Αγωγής και της Διδασκαλίας…»



4. Ελληνοχριστιανικά τα Θεμέλια των 4 Εκπαιδευτικών Συστημάτων






5.Σκοπός του Σχολείου και της Αγωγής






ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ - ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Είχαμε συνεχείς και έντονες πιέσεις, αντιδράσεις, επιρροές από τα Ανατολικά Εκπαιδευτικά Συστήματα από την εποχή του Γληνού.
Προϋπήρχε η αμφισβήτηση από το Ενιαίο Διεθνιστικό μοντέλο των Ανατολικών χωρών.
Στις δεκαετίες όμως του 1970 και1980 αναπτύχθηκε και στην Δύση μια έντονη αμφισβήτηση ως προς τον Ιδεολογικό Προσανατολισμό του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συστήματος.
Για παράδειγμα υπενθυμίζουμε τις
δηλώσεις Καζεπίδη από την Αμερική για το άρθρο 16 του Συντάγματος, τις διδακτορικές διατριβές από το Παρίσι και την Βοστώνη ( π.χ,Τσουκαλά-Πολυχρονόπουλου) κ.λ.π.

Η Ελληνορθόδοξη Παιδεία , με πολλές δυσκολίες είχε παγιώσει την Ταυτότητά της και με τις ξεκάθαρες συνταγματικές αναφορές, αντέχει στα χαρτιά έστω ακόμη.
Αυτή η Παιδεία, βοήθησε το Ελληνικό Έθνος να περάσει από πολλές περιπέτειες, οδήγησε το Κράτος σε γρήγορη οικονομική Ανάπτυξη ,έδινε και δίνει ακόμα οράματα και ελπίδες για τους Νέους και να ανέδειξε χιλιάδες διακεκριμένους επιστήμονες στα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου.

Η Ελληνορθόδοξη Παιδεία ήταν, ο Οδηγός, στο Ζωντανό Πνεύμα του Έθνους.

Η επιστημονικοφανής πίεση για «αλλαγή» έγινε σύνθημα μετά την πτώση της Δικτατορίας το 1974 και κορυφώνεται στην 10ετία του 1980 με τις βαθιές και βίαιες τομές.
Ένα παράδειγμα για την στήριξη των τάσεων της δεκαετίας είναι το κατά των Ελλήνων Παιδαγωγών, Εξαρχόπουλου, Κορονζτή, Κίτσου,Καλλιάφα,Μελανίτη κ.λ.π.και κατά του Ελληνοχριστιανικού σκοπού Αγωγής,σύγγραμμα των Θ.Γκότοβου-Γ.Μαυρογιώργου και Π.Παπακωνσταντίνου:
Κριτική Παιδαγωγική και Εκπαιδευτική Πράξη,έκδοση Σύγχρονης Παιδείας,1984.
Οι συνεχείς Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις μετέτρεψαν την Παιδεία σε Εκπαίδευση και Όχημα, Kοινωνικού Μετασχηματισμού του Κράτους με χαρακτηριστικά ενοχοποίησης της έννοιας Έθνος.
Με πρακτική DE FACTO χειραγώγησης και τάσεις αποχριστιανοποίησης το Συγκεντρωτικό Εκπαιδευτικό Σύστημα έγινε περισσότερο Συγκεντρωτικό και αδιαφανές.
Άλλαξαν με διωγμούς τα Πρόσωπα, το περιεχόμενο της Παιδείας, τα βιβλία,την Εκπαίδευση και Μετεκπαίδευση των Εκπαιδευτικών, την δομή και λειτουργία των Πανεπιστημίων και το παγκόσμιο πρωτοφανές, την Μέθοδο Διδασκαλίας.
Κανένας προβληματισμός για το ένα σύγγραμμα.

Κατά την 10ετία του 1990 παγιώθηκαν οι βίαιες Εκπαιδευτικές αλλαγές με χλωμό
Προσανατολισμό, αυτό που γνωρίζαμε ως HOMO SOVIETICUS.

Στη συνέχεια μετά την παταγώδη κατάρρευση του Ανατολικού μοντέλου ξεδιπλώθηκαν, άνετα και απλόχωρα από τη Δύση τα σκληρά σχέδια της Παγκοσμιοποίησης.

Την 21η Ιανουαρίου 2005, η τότε υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Μαριέτα Γιαννάκου είχε ανοίξει έναν Εθνικό Διάλογο ως Δημόσια Διαβούλευση με σκοπό την αναβάθμιση της δημόσιας Εκπαίδευσης.
Δεν έγινε ούτε γίνεται καμιά αναφορά για Αναμετασχηματισμό της Κοινωνίας,αφού σοσιαλιστικός μετασχηματισμός του Απόστολου Κακλαμάνη του 1982 και τα αντίστοιχα πρότυπα κατάρρευσαν.
Στη βιβλιοθήκη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου η μοναδική Εγκυκλοπαίδεια ήταν η Σοβιετική και οι Μετεκπαιδευόμενοι μάθαιναν για το πετυχημένο Εκπαιδευτικό Σύστημα της Ανατολικής Γερμανίας που υπερείχε του αντίστοιχου της Δυτικής Γερμανίας. Αργότερα παρουσιάστηκε ο Εκσυγχρονισμός.

Με την ίδια πρακτική DE FACTO η στροφή προς τον Πλανητάνθρωπο ήταν εύκολη για το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα.
Με πρόσχημα τον Εθνικισμό, τον Σωβινισμό, τον Ρατσισμό, τον Πολυπολιτισμό, τον Πολυφυλετισμό, στήθηκαν από τις Μεγάλες δυνάμεις ισχυρά Εθνικά Κέντρα, όπως αυτά της Νότιοανατολικής Ευρώπης με στόχο να καταβροχθίσουν τα μικρά ΄Εθνη.
Η Ιστορία της ΣΤ΄Δημοτικού, ήταν αποκαλυπτική στα ευρύτερα σχέδια για πειραματικά εργαστήρια.
Θέλουν νέο Έθνος, χωρίς μνήμη, χωρίς Γλώσσα, χωρίς Θρησκεία, χωρίς παρελθόν.

Ο Σοσιαλιστικός Μετασχηματισμός και η Παγκοσμιοποίηση είναι μεταβλητές θεωρίες για οικονομική Ανάπτυξη που θεωρούν τα πλάσματα του Θεού, άτομα μάζας εκμετάλλευσης.
Παραγνωρίζουν, υποτιμούν, διώκουν και μάχονται το Πρόσωπο.


Αυτές τις μέρες, Οκτώβριος 2008,παρακολουθούμε και υφιστάμεθα τα αποτελέσματα της Παγκοσμιοποίησης με την Οικονομική κατάρρευση και της Δύσεως.

Μέσα σε αυτές τις παγκόσμιες βίαιες ανακατατάξεις προβάλλει επειγόντως το αίτημα επιστροφής της Παιδείας Οδηγού, δηλαδή της Ελληνορθόδοξης Παιδείας, της Ελληνοχριστιανικής Παιδείας ή όπως άλλοι την θεωρούν, ως «Πολιτισμό της Θυσίας και της Ρωμηωσύνης».
Το πρωτότυπον του γλυκύτατου Ιησού , το περιέγραψαν ως πράξη οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος στην πόλη των Εθνών, στη Ρώμη.
Αυτή η Παλαιά Συνθήκη της Ρώμης είχε υπογραφές με αίμα Αποστόλων του Χριστού και είχε Ελληνικό χρώμα.
Η Ελληνοχριστιανική παιδεία είχε ξεκάθαρους στόχους, σταθερούς σκοπούς το αίτημα επιστροφής της Παιδείας Οδηγού, δηλαδή της Ελληνορθόδοξης το τές οι Ιδέες φλόγιζαν την Ρωμηοσύνη, έγιναν η βάση των Δημοκρατικών Πολιτευμάτων της Δυτικής Χριστιανικής Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Μέσα στις αποκλίσεις και παρερμηνείες του δυτικού πολιτισμού αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται Υλιστικές Δυνάμεις, που νομίζουν ότι ξεθωριάζουν το Αρχέτυπον.
Η ανάμνηση της Ρωμηοσύνης, όμως και σε αυτές τις χώρες δίνει δύναμη για Αντίσταση, όπως έγινε με το Ευρωσύνταγμα πρώτα και τώρα με το Δημοψήφισμα στην Ιρλανδία την 13η Ιουνίου2008.
Οι Ιρλανδοί εναντιώθηκαν κυρίως στις τάσεις κατάργησης των χριστιανικών παραδόσεων τονίζοντας το έγκλημα των Αμβλώσεων.
Η νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη αφαιρεί την δυνατότητα δημιουργίας μιας Σημαίας και ενός Ευρωπαϊκού Ύμνου και της Ερμηνείας ότι οι κοινοτικές Οδηγίες για την Εκκλησία και την Παιδεία υπερισχύουν των Εσωτερικών Νόμων των 27 κρατών-μελών.
Η Ελλάδα μπορεί να βρει τον σωστό προσανατολισμό στον Σκοπό της Παιδείας, τον Σκοπό της Εκπαίδευσης, τον Σκοπό των Ανωτάτων Σχολών,τον Σκοπό της Γενικής Εκπαίδευσης,τον Σκοπό του Περιεχομένου της Παιδείας της Εκπαίδευσης και Μετεκπαίδευσης των Εκπαιδευτικών.
Είναι επείγουσα ανάγκη να επανέλθει ο Ενιαίος Σκοπός Αγωγής ,εναρμονισμένος με τις Οικουμενικές Αξίες, ως Θεραπευτικό μέσο των κακών συνεπειών από τις βίαιες μεταβολές του Κοινωνικού Μετασχηματισμού και από την επιδρομή της Παγκοσμιοποίησης.
Είδαμε τα τραγικά αποτελέσματα στα πρώην Σοσιαλιστικά κράτη και τώρα είμαστε στο ξεκίνημα του ξεσηκωμού των λαών από την πείνα.

Το κράμα Ατομοκρατίας για εκμετάλλευση των μαζών δεν σέβεται αλλά μάχεται τον άνθρωπο Πρόσωπο.

Οι Οικουμενικές Αξίες απαλλαγμένες από τον Εγωισμό, σέβονται και αναδεικνύουν το Πρόσωπο προβάλλοντας Αρετές και Πρότυπα θυσίας για το άλλο Πρόσωπο.

Από ημερίδες στα Ανω Λιόσια(12-11-08) και στη Χαλκίδα (24-04-2009) με διαφάνειες

.